Istota interpretacji:

opodatkowanie sprzedaży działek gruntu przeznaczonych pod zabudowę

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 17.06.2011 r. (data wpływu 22.06.2011 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 10.06.2011 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Styczniu 2006 roku przekazano Wnioskodawczyni nieodpłatnie aktem darowizny gospodarstwo rolne o powierzchni 4 ha. Gospodarstwo to stanowiło dorobek ojca Pani Katarzyny D. Prowadził on działalność rolną od 1972r. Gospodarstwo zostało przekazane z zamiarem kontynuacji produkcji rolnej. Zainteresowana zamieszkuje na terenie działki. Gospodarstwo nie stanowi jednak źródła dochodu. Pani Katarzyna D. jest zatrudniona w firmie (umowa o pracę) i to zatrudnienie jest źródłem dochodu.

W 2008 roku gmina uchwaliła plan zagospodarowania przestrzennego w stosunku do ww. nieruchomości i przeznaczyła ją pod zabudowę jednorodzinną i nieuciążliwe usługi. Jednocześnie gmina wyznaczyła drogi lokalne biegnące wzdłuż każdego z boków działki oraz drogę dojazdową biegnącą przez środek działki. Dodatkowo gmina poinformowała o możliwości wystąpienia z zamiarem wykupu gruntów pod budowę dróg.

W uzupełnieniu dodano, iż Zainteresowana:

• nie jest zarejestrowana jako podatnik podatku VAT,
• nie posiada statusu rolnika ryczałtowego, ale dokonywała/dokonuje sprzedaży produktów rolnych,
• odkąd jest właścicielką przedmiotowego gruntu, grunt ten nie był odpłatnie bądź nieodpłatnie udostępniany innym osobom,
• nie dokonywała nigdy wcześniej sprzedaży działek,
• domniema, że przejęcie gruntów przez Gminę nastąpi na podstawie decyzji administracyjnej i zakłada, że otrzyma w związku z tym należne odszkodowanie, aczkolwiek nie posiada jeszcze decyzji w tym zakresie ze strony Gminy.
  
  

Przedmiotowa działka stanowi siedlisko Wnioskodawczyni. Pani Katarzyna D. mieszka na jej terenie od urodzenia, początkowo w domu rodzinnym rodziców, obecnie w domu wybudowanym przez nią również na terenie przedmiotowej działki. Dla zobrazowania stanu faktycznego załączono dodatkowo mapę działki wraz z zabudowaniami.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy sprzedaż części działki do gminy pod budowę dróg podlega opodatkowaniu VAT...
2. Czy sprzedaż wydzielonych działek (z tych 4 ha) i sprzedaż ich osobom fizycznym bądź prawnym pod budowę domów podlegałoby opodatkowaniem VAT...
   
   

Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż działek powstałych z podziału gospodarstwa rolnego przekazanego nieodpłatnie, opisanego powyżej nie podlega opodatkowaniu VAT.

Sprzedaż nie stanowiłaby, bowiem aktywności zawodowej (źródłem dochodu jest umowa o pracę) ani nie stanowi obrotu profesjonalnego (nie zakupiono gruntu celem odsprzedaży, a otrzymano celem kontynuacji produkcji rolnej), więc nie podlega - zgodnie z art. 15 ustawy VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Grunt jest rzeczą, więc jego sprzedaż jako towaru podlega co do zasady opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przepis art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie.

Z przywołanego wyżej przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, iż przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa, prawa własności towarów (nieruchomości) w zamian za odszkodowanie jest objęte podatkiem od towarów i usług (a więc także wówczas, gdy nie jest ono następstwem decyzji właściciela, lecz wynika z nakazu organu władzy publicznej lub z mocy samego prawa).

W takiej sytuacji uznać należy, że ma miejsce dostawa towarów w zamian za odszkodowanie, zaś odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną – objętą opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Pojęcia "podatnik" i "działalność gospodarcza", na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Podatnikami - według zapisu art. 15 ust. 1 - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, iż status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży gruntu jest podatnikiem podatku od towarów i usług, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej ustawy.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia "częstotliwości", przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności.

O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy dziesięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie i w okolicznościach noszących znamiona działalności gospodarczej.

Wskazać trzeba, że przez termin "zamiar" należy pojmować nie wolę wewnętrzną, ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych, możliwych do stwierdzenia okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru nie można zatem poprzestawać tylko na oświadczeniach zainteresowanej osoby.

Podkreślenia wymaga, że wprawdzie pojęcie "majątku prywatnego" nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. "Majątek prywatny" to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Jest to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych. Zaznaczyć należy również, iż nie ma przeszkód aby podatnik prowadzący działalność gospodarczą nabył nieruchomość do majątku prywatnego, który byłby wyłączony z systemu VAT i sprzedaż takiego majątku również nie podlegałaby opodatkowaniu podatkiem VAT.

Należy mieć jednak na uwadze, że stwierdzenie czy dany przedmiot sprzedaży stanowi składnik majątku prywatnego, czy też jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą jest konsekwencją oceny prawnej dokonanej przez organ wydający interpretację, a nie elementem stanu faktycznego.

Zatem, podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, t.j. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem i działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie majątku rzeczowego i wartości niematerialnych w celu uzyskiwania z tego tytułu dochodu.

W przedmiotowej sprawie, na szczególne podkreślenie zasługuje fakt, iż definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o VAT, jednoznacznie przesądza, że działalność wykonywana przez rolników zawiera się w pojęciu działalności gospodarczej.

Rolnikiem ryczałtowym, w myśl art. 2 pkt 19 ustawy, jest rolnik dokonujący dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczący usługi rolnicze, korzystający ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Zgodnie z art. 2 pkt 20 ustawy, przez produkty rolne, należy rozumieć towary wymienione w załączniku nr 2 do ustawy oraz towary wytworzone z nich przez rolnika ryczałtowego z produktów pochodzących z jego własnej działalności rolniczej przy użyciu środków zwykle używanych w gospodarstwie rolnym, leśnym i rybackim.

Przepis art. 2 pkt 15 ustawy, definiuje działalność rolniczą jako produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.20.13.0) oraz bambusa (PKWiU ex 01.29.30.0), a także świadczenie usług rolniczych.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;

W art. 43 ustawy, zawarto katalog czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.

Stosownie do ust. 1 pkt 3 powołanego artykułu, zwalnia się od podatku dostawę produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.

Natomiast, stosownie do ust. 1 pkt 9 powołanego wyżej przepisu, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Z powyższego przepisu wynika, iż opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni w 2006 r. aktem darowizny otrzymała nieodpłatnie gospodarstwo rolne o powierzchni 4 ha. Gospodarstwo to stanowiło dorobek ojca Pani Katarzyny D., który prowadził działalność rolną od 1972r. Gospodarstwo zostało przekazane z zamiarem kontynuacji produkcji rolnej. Zainteresowana zamieszkuje na terenie działki.

W 2008 roku gmina uchwaliła plan zagospodarowania przestrzennego w stosunku do ww. nieruchomości i przeznaczyła ją pod zabudowę jednorodzinną i nieuciążliwe usługi. Jednocześnie gmina wyznaczyła drogi lokalne biegnące wzdłuż każdego z boków działki oraz drogę dojazdową biegnącą przez środek działki. Dodatkowo gmina poinformowała o możliwości wystąpienia z zamiarem wykupu gruntów pod budowę dróg.

W uzupełnieniu dodano, iż Zainteresowana:

• nie jest zarejestrowana jako podatnik podatku VAT,
• nie posiada statusu rolnika ryczałtowego, ale dokonywała/dokonuje sprzedaży produktów rolnych,
• odkąd jest właścicielką przedmiotowego gruntu, grunt ten nie był odpłatnie bądź nieodpłatnie udostępniany innym osobom,
• nie dokonywała nigdy wcześniej sprzedaży działek,
• domniema, że przejęcie gruntów przez Gminę nastąpi na podstawie decyzji administracyjnej i zakłada, że otrzyma w związku z tym należne odszkodowanie, aczkolwiek nie posiada jeszcze decyzji w tym zakresie ze strony Gminy.
  
  

Wątpliwości Zainteresowanej budzi fakt, czy sprzedaż części działki do gminy pod budowę dróg podlega opodatkowaniu VAT oraz czy sprzedaż wydzielonych działek (z tych 4 ha) osobom fizycznym bądź prawnym pod budowę domów podlegałoby opodatkowaniem VAT.

Jak wskazano powyżej, Zainteresowana otrzymała ww. gospodarstwo rolne z zamiarem kontynuowania działalności gospodarczej, tj. działalności rolnej, prowadzonej przez ojca Pani Katarzyny D. od 1972 r. Zatem nie można stwierdzić, iż otrzymana nieruchomość wchodzi w skład majątku osobistego Wnioskodawczyni. Zauważyć należy, iż sam zamiar prowadzenia działalności gospodarczej (a taki istniał w przedstawionej sprawie w momencie otrzymania gruntów), przesądza o konieczności traktowania danego podmiotu jako podatnika VAT, nawet wówczas, gdy ta planowana działalność nie została zrealizowana, gdyż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, dla uznania podmiotu za podatnika nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności.

Tym samym w przedmiotowej sprawie fakt, iż "gospodarstwo nie stanowi jednak źródła dochodu. Pani Katarzyna D. jest zatrudniona w firmie (umowa o pracę) i to zatrudnienie jest źródłem dochodu", pozostaje w sprawie bez znaczenia. Jak już wyżej zauważono, dla uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy VAT nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Oznacza to, że aby uznać działalność podmiotu za działalność gospodarczą nie jest konieczne, aby przyniosła ona jakiekolwiek efekty. Podatnikiem jest, zatem również podmiot prowadzący działalność generującą straty, a nawet podmiot, który w ogóle nie dokona żadnej sprzedaży. Za podatnika należy bowiem uznać również osobę, która zadeklarowała zamiar prowadzenia działalności gospodarczej i poczyniła w tym celu pewne nakłady, mimo że sama działalność gospodarcza jeszcze się nie rozpoczęła. Działalność gospodarcza może bowiem składać się z kilku następujących po sobie czynności, w tym czynności przygotowawczych, takich jak na przykład otrzymanie w drodze darowizny, jako podstawowego składnika trwałego planowanej działalności gospodarczej. Nabycie takie ma charakter nakładów inwestycyjnych na taką działalność.

Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe - z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis ten stosuje się także do nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek użytkownika wieczystego, z tym że prawo użytkowania wieczystego działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne wygasa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis stosuje się odpowiednio przy wydzielaniu działek gruntu pod poszerzenie istniejących dróg publicznych.

Jak stanowi art. 98 ust. 3 ww. ustawy za działki gruntu, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym a właściwym organem. Przepis art. 131 stosuje się odpowiednio. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego odszkodowanie ustala się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości

Stosownie do art. 112 ust. 2, wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego na nieruchomości.

W myśl art. 128 ust. 1 ww. ustawy, wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej odpowiadającym wartości tych praw.

Jak wskazano wyżej przedmiotem opodatkowania jest odpłatna dostawa towarów, w tym przeniesienie z mocy prawa, prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie, które pełni funkcję wynagrodzenia z tytułu tej dostawy. Aby dostawę uznać za odpłatną, wynagrodzenie musi mieć konkretny wymiar, a więc być konkretną wielkością wyrażalną w pieniądzu. Dostawę można uznać za dokonaną odpłatnie, dopiero gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru. Oznacza to, że przeniesienie z mocy prawa, prawa własności towarów nabiera odpłatnego charakteru dopiero w momencie przyznania odszkodowania i ustalenia jego wysokości.

Mając na uwadze powołaną wyżej definicję działalności gospodarczej zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy, w powiązaniu z art. 2 pkt 20, należy uznać, iż planowane przez Zainteresowaną transakcje sprzedaży działek mają związek z działalnością gospodarczą, bowiem osoba wykorzystująca grunty do celów rolniczych, w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Jednakże na mocy art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, korzysta tylko ze zwolnienia od podatku w zakresie dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności oraz w zakresie świadczenia usług rolniczych.

Jeśli więc osoba taka wykonuje inne czynności mieszczące się w zakresie przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług, brak jest podstaw prawnych do uznania, iż nie podlegają one opodatkowaniu.

Zatem, rolnik sprzedający grunt nie zbywa majątku osobistego, ale majątek składający się na przedsiębiorstwo rolne. Wobec powyższego, osoba taka dokonuje sprzedaży majątku związanego z przedmiotową działalnością gospodarczą (działalnością rolniczą) i jest z tego tytułu podatnikiem podatku od towarów i usług, nie korzystającym ze zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy.

W przedmiotowej sprawie nie można uznać, że grunt, który Wnioskodawczyni zamierza zbyć, jest majątkiem osobistym, służącym do zaspokajania tylko i wyłącznie potrzeb osobistych (prywatnych). Jak wskazano w stanie faktycznym, "gospodarstwo zostało przekazane z zamiarem kontynuacji produkcji rolnej", a Wnioskodawczyni "nie posiada statusu rolnika ryczałtowego, ale dokonywała/dokonuje sprzedaży produktów rolnych".

Zatem wskazać należy, że z uwagi na fakt, iż Zainteresowana wykorzystywała i wykorzystuje będący przedmiotem wniosku grunt w celu prowadzenia działalności rolniczej, tj. dokonywała z tych gruntów zbiorów i sprzedaży płodów rolnych, zbycie lub przekazanie na rzecz gminy w zamian za odszkodowanie tegoż gruntu podlega opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.

Jak wynika z przedmiotowego wniosku, Pani Katarzyna domniema, że przejęcie gruntów przez Gminę nastąpi na podstawie decyzji administracyjnej i zakłada, że otrzyma w związku z tym należne odszkodowanie, aczkolwiek nie posiada jeszcze decyzji w tym zakresie ze strony Gminy.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa, w analizowanym przypadku sprzedaż części działki do gminy pod budowę dróg podlega opodatkowaniu VAT – spełnia przesłanki odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi również do wniosku, iż dostawę (sprzedaż) działek, stanowiących nieruchomość rolną lub powstałych w wyniku podziału nieruchomości rolnej, służącej uprzednio do wykonywania działalności rolniczej należy traktować jako dostawę towaru, która w oparciu o regulację zawartą w art. 5 ust. 1 ustawy podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze definicję działalności gospodarczej zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy, należy uznać, iż ww. transakcje będą miały związek z taką działalnością, bowiem rolnik w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, posiada status podatnika prowadzącego ww. działalność (działalność rolniczą).

Należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia przedsiębiorstwo, dlatego zasadnym wydaje się – w ramach wykładni systemowej - przyjęcie uregulowań zawartych w innych aktach prawnych. Przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) jest zorganizowanym zespołem składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. W przepisach Kodeksu cywilnego gospodarstwo rolne zostało zdefiniowane odrębnie od przedsiębiorstwa w art. 553, zgodnie z którym za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Treść tej definicji pozwala przyjąć, iż spełnia ono określone w Kodeksie cywilnym wymogi właściwe dla przedsiębiorstwa. Biorąc pod uwagę powyższe regulacje można zasadnie stwierdzić, iż gospodarstwo rolne (pomimo jego odrębnego zdefiniowania w ustawie o podatku od towarów i usług), stanowi podobną do przedsiębiorstwa jednostkę organizacyjną, w ramach której prowadzona jest działalność gospodarcza.

Zauważyć należy, iż grunt rolny, który Pani otrzymała w drodze darowizny z zamiarem kontynuacji produkcji rolnej oraz który był wykorzystywany przez Panią, jako osobę prowadzącą działalność rolniczą nie stanowi majątku osobistego. W świetle definicji zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy, rolnicy traktowani są na tych samych zasadach co handlowcy, producenci, czy usługodawcy. W konsekwencji należy uznać, że działalność prowadzona przez Panią, jako rolnika mieści się w pojęciu działalności gospodarczej, a grunty, które były wykorzystywane w ramach gospodarstwa rolnego należy uznać za związane z tą działalnością. Przy czym nie ma znaczenia fakt, iż jak wskazano we wniosku "Pani Katarzyna D. jest zatrudniona w firmie (umowa o pracę) i to zatrudnienie jest źródłem dochodu".

Podkreślić należy, iż majątkiem osobistym – w ocenie tutejszego organu – są tylko te grunty, które podatnik posiada i wykorzystuje na potrzeby osobiste, a nie te, które użytkuje (użytkował) w ramach działalności gospodarczej – działalności rolniczej. W efekcie sprzedaż gruntów wykorzystywanych do działalności rolniczej, które zostały w 2008 roku przekształcone pod zabudowę jednorodzinną i nieuciążliwe usługi, przy czym gmina jednocześnie wyznaczyła drogi lokalne biegnące wzdłuż każdego z boków działki oraz drogę dojazdową biegnąca przez środek działki, należy traktować jak sprzedaż części przedsiębiorstwa.

Dostawa działek gruntowych, z których uprzednio uzyskiwano korzyści majątkowe nie jest zbywaniem majątku osobistego, lecz majątku związanego z działalnością gospodarczą. Przedstawione okoliczności wskazują zatem jednocześnie na wykorzystanie przedmiotowego gruntu dla celów zarobkowych, jakim jest uzyskanie produktów rolnych, a następnie ich sprzedaż.

Reasumując należy stwierdzić, że planowana przez Panią sprzedaż działek pod zabudowę jednorodzinną i nieuciążliwe usługi oraz drogi będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług ze względu na ich związek z działalnością gospodarczą jaką - w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług - jest działalność rolnicza. Sprzedaż części działki do gminy pod budowę dróg podlega opodatkowaniu VAT, gdyż Wnioskodawczyni uzyska za ww. czynność wynagrodzenie w postaci odszkodowania.

Sprzedaż wydzielonych działek (z tych 4 ha) osobom fizycznym bądź prawnym pod budowę domów podlega również opodatkowaniu VAT.

Do ww. transakcji zbycia winna mieć zastosowanie stawka podstawowa podatku, tj. 23%, określona w art. 146a pkt 1 tej ustawy, gdyż zwolniona od podatku jest jedynie dostawa terenów niezabudowanych innych niż budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę (art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy).

Ponadto w myśl art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Podkreślić należy, iż zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d cytowanej ustawy, zwolnienia od podatku, wskazanego w ust. 1 i ust. 9 tego artykułu, nie stosuje się do podmiotów dokonujących dostaw terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę.

Oznacza to, że Wnioskodawca, który dokonał sprzedaży terenów budowlanych lub przeznaczonych pod zabudowę zobowiązany jest do opodatkowania tych transakcji, także wtedy, gdy osiągnięty obrót z tego tytułu nie przekroczył kwoty określonej w ww. art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za nieprawidłowe.

Ponadto należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji w przedstawionym zdarzeniu przyszłym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.