Istota interpretacji:

Jednorazowa czynność zbycia z majątku osobistego prawa wieczystego użytkowania nieruchomości, nabytej w drodze spadku po pierwotnym właścicielu, bez zamiaru wykonywania jej w sposób częstotliwy, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 27.05.2010r w oparciu o decyzję na podstawie art. 7 dekretu warszawskiego z dnia 26.10.1945r. na rzecz spadkobierców dawnego właściciela: Teresy C., Tadeusza W., Józefa W., Barbary W., Małgorzaty Ł., Jadwigi N. i Madeja W. Prezydent m-st Warszawy ustanowił aktem notarialnym wieczyste użytkowanie do gruntu nr 19 (pow. 6115m2) z obrębu X. Zgodnie z art. 214 Ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 102 z 11.06.2010 poz.651) byłym właścicielom lub następcom prawnym może być zwrócona jedna nieruchomość.

Działka Nr 19 stanowi osobisty majątek zwrócony w drodze postępowania administracyjnego na podstawie postępowania spadkowego. Sprzedający jako użytkownicy wieczyści zostali wpisani do KW.

Teresa C., Tadeusz W., Józef W., Barbara W. są emerytami i nie są płatnikami ani podatnikami podatku od towarów i usług.

Małgorzata Ł., Jadwiga N. i Maciej W. prowadzą działalność gospodarczą, która w żaden sposób nie jest związana z obrotem nieruchomościami i dostawą gruntów. Jadwiga N. i Maciej W. są płatnikami podatku VAT.

Nikt z Wnioskodawców nie prowadzi działalności gospodarczej związanej ze sprzedażą wynajmem, dzierżawą nieruchomości. Sprzedający nie kupowali, nie sprzedawali nie pośredniczyli w obrocie nieruchomościami. Na gruncie tym sprzedający nie prowadzili ani nie prowadzą żadnej działalności gospodarczej, działka nie jest przedmiotem najmu ani użyczenia. Nie była ani nie jest wykorzystywana na cele rolnicze. Teren ten w planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczony jest pod wielorodzinną zabudowę mieszkaniową.

Wnioskodawcy postanowili sprzedać ten grunt Spółce "J." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która jest podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004r. (Dz. U. Nr 54 poz. 535) lub innej spółce.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przy sprzedaży działki Wnioskodawca będzie zobowiązany sprzedaż opodatkować podatkiem VAT i zapłacić podatek od towarów i usług od kwoty sprzedaży...

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działki nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ grunt nie został nabyty w celu dalszej odsprzedaży, lecz w drodze postępowania administracyjnego na podstawie postępowania spadkowego. Tak więc Wnioskodawca planuje jedynie dokonać sprzedaży swojego majątku osobistego, wykonując tym samym swoje prawo własności. Zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Prawidłowość powyższego poglądu potwierdza stanowisko, jakie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 29.10.2007r. (sygn. akt I FPS 3/07). Do podobnych wniosków doszły także WSA w Gliwicach (sygn. akt III SA/Gl 161/08), WSA w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 1217/07) oraz Sąd Administracyjny (sygn. akt I SA/Wr 1254/05). W ostatnim z wymienionych wyroków sąd stwierdził, że "podatnikiem z tytułu sprzedaży działek budowlanych może być jedynie osoba, która dokonała nabycia działki z zamiarem jej dalszej odsprzedaży". Również sam fakt prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej (niezwiązanej z obrotem nieruchomościami) nie może wpływać na opodatkowanie sprzedaży działek z majątku osobistego. Opinię tę podziela Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu (6 listopada 2007r. ILPP1/443-89/07-2/TK). Powyższe znajduje również swoje uzasadnienie w przepisach Dyrektywy VAT.

Sprzedaż kilku a tym bardziej jednej działki budowlanej stanowiącej majątek osobisty osoby fizycznej (nawet będącej płatnikiem VAT), które nie służą prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy VAT. Wnioskodawca uważa również, że sprzedaż działki nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ zgodnie z art. 43 pkt 1 ust. 9 ustawy z 11 marca 2004 roku zwalnia się z podatku tereny niezabudowane. A zgodnie z ust. 2 zwalnia się z podatku dostawę, w stosunku do której nie przysługiwało odliczenie podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 cyt. ustawy. Jak stanowi art. 7 ust. 1 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Towarami natomiast, w myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r., zmienionym ustawą z dnia 29 października 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2010 nr 226, poz. 1476), są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

W art. 7 ust. 1 pkt 6) i 7) cyt. ustawy postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste oraz zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 cyt. ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 cyt. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, stosownie do ust. 2 powołanego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dostawa gruntów, a także dostawa prawa wieczystego użytkowania gruntów, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy dokonywana jest przez podatnika podatku od towarów i usług lub przez osobę fizyczną nie będącą podatnikiem tego podatku, jeżeli sprzedaży można przypisać znamiona działalności gospodarczej prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto dokonuje czynności handlu, produkcji, świadczenia usług także wtedy, gdy czynność taka dokonywana jest przez niego jednorazowo, lecz w taki sposób, że wyraźnie wynika z niej zamiar wykonywania czynności (handlu, produkcji, świadczenia usług) w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia "częstotliwości", przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności lub zamiar powtarzalności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne, było dokonywanie jej wielokrotnie.

W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych przepisów wynika również, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku prywatnego (nabytego na własne potrzeby), a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego art. 15 ust. 2 ustawy.

Z powyższych regulacji wynika więc, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, a celem takich czynności nie jest działalność zarobkowa.

Z okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika, iż jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu wykonywania czynności opodatkowanych niezwiązanych ze sprzedażą, wynajmem lub dzierżawą nieruchomości. Na podstawie decyzji zgodnie z art. 7 dekretu warszawskiego z dnia 26.10.1945r. na rzecz spadkobierców dawnego właściciela, Prezydent m-st Warszawy ustanowił aktem notarialnym wieczyste użytkowanie do gruntu nr 19 (pow. 6115m2) z obrębu X. Działka Nr 19 stanowi osobisty majątek zwrócony w drodze postępowania administracyjnego na podstawie postępowania spadkowego. Sprzedający jako użytkownicy wieczyści zostali wpisani do KW. Na gruncie tym sprzedający nie prowadzili ani nie prowadzą żadnej działalności gospodarczej, działka nie jest przedmiotem najmu ani użyczenia. Nie była ani nie jest wykorzystywana na cele rolnicze. Teren ten w planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczony jest pod wielorodzinną zabudowę mieszkaniową.

Grunt zostanie sprzedany Spółce "J." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która jest podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004r. (Dz. U. Nr 54 poz. 535) lub innej spółce.

Jednym z podstawowych kryteriów, za pomocą których określić można czy dostawę nieruchomości bądź zbycie prawa wieczystego użytkowania nieruchomości należy opodatkować, a podmiot dokonujący takiej dostawy uznać za podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 cyt. ustawy, jest ustalenie czy działalnie podmiotu można uznać za wykorzystywanie posiadanych nieruchomości w sposób ciągły dla celów zarobkowych, czy majątek został nabyty na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności handlowej.

W okolicznościach przedstawionych w niniejszym wniosku stwierdzić należy, iż Wnioskodawca z pewnością nie nabył nieruchomości w celach zarobkowych, z przeznaczeniem do wykorzystania w działalności handlowej, gdyż stał się użytkownikiem wieczystym części gruntu na podstawie postępowania spadkowego – majątek został więc zwrócony Wnioskodawcy w drodze postępowania administracyjnego. Zatem z sytuacji przedstawionej przez Wnioskodawcę wynika, iż dokona zbycia prawa wieczystego użytkowania nieruchomości jako osoba prywatna, nieprowadzącą działalności gospodarczej.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż jednorazowa czynność zbycia z majątku osobistego prawa wieczystego użytkowania nieruchomości, nabytej w drodze spadku po pierwotnym właścicielu, bez zamiaru wykonywania jej w sposób częstotliwy, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W powyższej transakcji Wnioskodawca nie będzie bowiem występował jako podatnik podatku od towarów i usług wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą, w rozumieniu przepisów art. 15 ust. 1 i 2 cyt. ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.