Istota interpretacji:

Opodatkowanie sprzedaży działki budowlanej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni w 2008 roku wraz z mężem i znajomymi zakupiła działkę budowlaną, przy czym połowa udziałów należy do Wnioskodawczyni z mężem, natomiast druga połowa udziałów do znajomych. Zainteresowana w przyszłości miała zamiar wybudować na tej działce dwurodzinny dom dla syna i dziecka znajomych. Niestety plany Wnioskodawczyni uległy zmianie, ponieważ syn, który przebywa za granicą zdecydował, że w najbliższej przyszłości nie powróci do Polski. Wobec tego Wnioskodawczyni postanowiła wraz mężem odsprzedać przysługujące im udziały, przy czym zaznacza, że przy zakupie nie dokonywała odliczenia podatku naliczonego.

Jednocześnie podkreśla, iż w ubiegłym roku z przyczyn rodzinnych dokonała z mężem częściowej rozdzielności majątkowej, wskutek czego przedmiotowa połowa udziałów w działce przypadła w całości na Wnioskodawczynię.

Zainteresowana dodaje, iż obecnie nie pracuje i jest na utrzymaniu męża, w ubiegłym roku dokonała sprzedaży wraz z mężem innej działki budowlanej drugiemu synowi, który założył rodzinę i zamierza budować dom. Pieniądze z tej sprzedaży przeznaczone zostały na zakup mieszkania dla męża w związku z planowaną separacją małżeńską.

W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawczyni doprecyzowała, iż w okresie od nabycia przysługujących jej udziałów w przedmiotowej nieruchomości nie wykorzystywała ich do żadnej działalności zarówno gospodarczej ani rolniczej, a także grunt ten nie był nikomu udostępniany odpłatnie bądź nieodpłatnie. Ponadto Zainteresowana dodała, iż nie jest podatnikiem podatku VAT, a przedmiotowa nieruchomość nie jest i nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wskazała również, iż niniejszy grunt niezabudowany nie został nabyty w celu dalszego odsprzedania synowi, a zbudowania wspólnie z drugim nabywcą działki domu dla synów i przekazania dzieciom w formie darowizny. Syn Wnioskodawczyni, dla którego miał być zbudowany dom, po skończeniu studiów wyjechał za granicę w celu nauki języka i powrotu na stałe do Polski, jednakże po roku pobytu za granicą rozpoczął studia i w ostatnim czasie zdecydował, że w najbliższej przyszłości nie zamierza wracać do kraju, wobec takiej sytuacji Wnioskodawczyni postanowiła sprzedać działkę i kupić mieszkanie mężowi. W momencie sprzedaży grunt będzie niezabudowany.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

W treści nadesłanego uzupełnienia na wezwanie tut. Organu, Zainteresowana uszczegółowiła pytanie odnoszące się do podatku od towarów i usług, i przedstawiła je w następującym brzmieniu:

Czy Wnioskodawczyni sprzedając firmie – spółce z o.o. udziały w działce, będzie musiała stać się podatnikiem podatku VAT i zapłacić podatek ...

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powinna ona być podatnikiem podatku VAT i płacić podatku VAT.

W świetle powołanych powyżej przepisów oraz na podstawie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (…).

Natomiast przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Nie każda czynność, stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ww. ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot uznany, w związku z jej wykonaniem, za podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Dla wyjaśnienia kwestii opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży przez osobę fizyczną nieruchomości będących jej prywatną własnością istotne znaczenie ma ustalenie, czy osoba fizyczna, dokonując sprzedaży, działa w okolicznościach, które pozwalają potraktować te czynności jako działalność gospodarczą. Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług następuje wówczas, jeżeli zostaną spełnione przesłanki o charakterze przedmiotowym, tj. wystąpi czynność podlegająca opodatkowaniu na podstawie przepisów art. 5 ustawy - i podmiotowym, tj. gdy czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest dokonywana przez osobę będącą podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, działającego w takim charakterze.

Z brzmienia przywołanych powyżej art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że warunkiem niezbędnym do uznania danego podmiotu za podatnika VAT jest ustalenie, że działa on niezależnie jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik czy wykonujący wolny zawód. Innymi słowy, jeśli dana czynność wykonana została poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód to w świetle w/w przepisów z tytułu wykonania takiej czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika VAT i to bez względu na to, czy czynność tę wykonał jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy, czy też wielokrotnie. Taka zaś właśnie sytuacja występuje w przypadku sprzedaży przez daną osobę jej majątku prywatnego. Majątek taki nabywany bowiem był na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem do działalności handlowej, a zatem jego sprzedaż zarówno w całości, jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika VAT.

Podkreślić przy tym należy, że zwłaszcza w przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu, zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży. Nie można bowiem pominąć, że pod pojęciem "handel" należy rozumieć dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich dalszej odsprzedaży.

Mając na uwadze powyższe, zasadne jest twierdzenie, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku VAT.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni w 2008 roku wraz z mężem i znajomymi zakupiła działkę budowlaną, przy czym połowa udziałów należy do Wnioskodawczyni z mężem, natomiast druga połowa udziałów do znajomych. Zainteresowana w przyszłości miała zamiar wybudować na tej działce dwurodzinny dom dla syna i dziecka znajomych. Niestety plany Wnioskodawczyni uległy zmianie, ponieważ syn, który przebywa za granicą zdecydował, że w najbliższej przyszłości nie powróci do Polski. Wobec tego Wnioskodawczyni postanowiła wraz mężem odsprzedać przysługujące im udziały, przy czym zaznacza, że przy zakupie nie dokonywała odliczenia podatku naliczonego. Jednocześnie podkreśla, iż w ubiegłym roku z przyczyn rodzinnych dokonała z mężem częściowej rozdzielności majątkowej, wskutek czego przedmiotowa połowa udziałów w działce przypadła w całości na Wnioskodawczynię. W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawczyni doprecyzowała, iż w okresie od nabycia przysługujących jej udziałów w przedmiotowej nieruchomości nie wykorzystywała jej do żadnej działalności zarówno gospodarczej ani rolniczej, a także grunt ten nie był nikomu udostępniany odpłatnie bądź nieodpłatnie. Ponadto Zainteresowana dodała, iż nie jest podatnikiem podatku VAT, a przedmiotowa nieruchomość nie jest i nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej w tym zakresie. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Jednakże nic nie wskazuje na to, aby dokonując sprzedaży gruntów Wnioskodawczyni działała w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, że w analizowanej sprawie nabyto grunty w celu ich odsprzedaży w ramach działalności gospodarczej. Jak wynika z treści wniosku przysługujące Wnioskodawczyni udziały w gruncie zostały nabyte z zamiarem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych rodziny – syna przebywającego za granicą, jednakże ostatecznie z uwagi na zmianę planów życiowych syna, przedmiotowy grunt nie został wykorzystany zgodnie z pierwotnym zamysłem, który towarzyszył przy jego nabyciu. Podkreślić również należy, iż z opisu zdarzenia przyszłego nie wynika, aby Wnioskodawczyni w okresie od nabycia udziałów podejmowała jakiekolwiek czynności pozwalające przypisać im cechy zorganizowanej, prowadzonej w sposób profesjonalny działalności polegającej na zakupie towarów w celu ich późniejszej odsprzedaży. Stąd też, Wnioskodawczyni sprzedając udziały w niniejszym gruncie korzysta z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Reasumując, zbycie przez Wnioskodawczynię udziałów w niezabudowanym gruncie będącym majątkiem własnym nie będzie stanowić działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i nie będzie podlegać opodatkowaniu tym podatkiem. W konsekwencji Zainteresowana w związku ze sprzedażą przedmiotowych udziałów w nieruchomości nie wypełni przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 ustawy i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług, a tym samym nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.