|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: działalność gospodarcza, podatnik podatku od towarów i usług, sprzedaż gruntów | |
| Data: 2010-05-25 | |
![]() Istota interpretacji:Sprzedaż przez osobę fizyczną zarejestrowaną jako podatnik VAT , działek przeznaczonych pod zabudowę wydzielonych z nieruchomości rolnej.W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca wszedł w posiadanie nieruchomości rolnej stanowiącej gospodarstwo rolne, położonej w S., obszar 5,7650 ha, na podstawie umowy przekazania gospodarstwa zawartej w dniu 5 czerwca 1984 r. Gospodarstwo rolne zostało przekazane Wnioskodawcy przez rodziców. Grunty rolne były uprawiane przez Zainteresowanego, a płody rolne wykorzystywane były na potrzeby rodziny. Wnioskodawca nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym. Zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu S., zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w P. Nr X(…) z dnia 16 września 1999 r. i Nr X(…) z dnia 28 kwietnia 2005 r. grunty przeznaczone zostały pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Wnioskodawca wydzielił z gospodarstwa rolnego łącznie 13 działek. W dniu 3 grudnia 2003 r. Zainteresowany sprzedał pierwszą niezabudowaną działkę o powierzchni 0,3022 ha. Dnia 31 maja 2006 r. Wnioskodawca sprzedał drugą niezabudowaną działkę o powierzchni 0,3153 ha. Podatnik zapłacił od tej sprzedaży podatek VAT. Dnia 26 marca 2007 r. Zainteresowany darował niezabudowaną działkę o powierzchni 0,2182 ha na rzecz siostry. Z tytułu tej darowizny Wnioskodawca nie odprowadził podatku od towarów i usług. Wnioskodawca zamierza sprzedać kolejne niezabudowane działki. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy sprzedaż kilku działek wydzielonych z gospodarstwa rolnego stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług i czy dostawa tych działek podlega opodatkowaniu podatkiem VAT... Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży. Zainteresowany uważa, iż sprzedaż nawet wielokrotna, przedmiotów majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie ma charakteru handlowego podlegającego opodatkowaniu. W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż ww. działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W dniu 22 listopada 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wydał interpretację indywidualną nr ILPP1/443-166/07-2/HW stwierdzając, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2007 r. (data wpływu: 27 sierpnia 2007 r.) jest nieprawidłowe. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesiono w dniu 4 grudnia 2007 r., zaś odpowiedzi na ww. wezwanie udzielono pismem z dnia 3 stycznia 2008 r. nr ILPP1/443/W-16/07-2/HMW (skutecznie doręczonym w dniu 7 stycznia 2008 r.). W dniu 28 stycznia 2008 r. wpłynęła do tut. Organu skarga na ww. interpretację, w której wniesiono o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej z dnia 22 listopada 2007 r. oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Wyrokiem z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 443/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację i zasądził od Ministra Finansów na rzecz Strony skarżącej kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 17 lipca 2008 r. Minister Finansów złożył skargę kasacyjną od wyżej powołanego wyroku. Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2010 r., sygn. akt I FSK 1575/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę. W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2010 r., sygn. akt I FSK 1575/08 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 443/08 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Powyższe oznacza, że dostawa towarów (w tym przypadku gruntów) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Ponadto należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży. Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż w roku 1984 Wnioskodawca stał się właścicielem zabudowanej nieruchomości rolnej stanowiącej gospodarstwo rolne. Gospodarstwo rolne zostało przekazane Zainteresowanemu przez rodziców. Grunty rolne uprawiane były przez Wnioskodawcę, a płody rolne wykorzystywane były na potrzeby rodziny. Zainteresowany nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym. Wnioskodawca z gospodarstwa, wydzielił łącznie 13 działek, z tym że 1 sprzedano pod rządami ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), kiedy grunt nie mieścił się w pojęciu "towar". Dokonana w roku 1999 i roku 2005 zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego spowodowała, iż nabyta wcześniej nieruchomość uzyskała charakter budowlany. Powyższe okoliczności wskazują, że nabycie przedmiotowej nieruchomości nie nastąpiło w celach handlowych. Skoro bowiem nabycie nastąpiło w wyniku przekazania gospodarstwa przez rodziców w roku 1984, brak jest podstaw, aby przypisać nabyciu przedmiotowego gruntu zamiar odsprzedaży. Zatem, brak zamiaru odsprzedaży gruntu w momencie jego nabycia uniemożliwia przyjęcie, że Wnioskodawca z tytułu sprzedaży przedmiotowych działek stał się podatnikiem podatku od towarów i usług z racji prowadzenia działalności handlowej. W przedmiotowej sytuacji nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, z tytułu dostawy działek budowlanych bowiem czynność ta wykonana została poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód, a to skutkuje tym że dany podmiot nie może być uznany za podatnika VAT i to bez względu na to, czy czynność tę wykonał jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy, czy też wielokrotnie. W związku z powyższym sprzedaż przedmiotowych działek przez Wnioskodawcę nie stanowi działalności gospodarczej, z uwagi na fakt, iż transakcja nie ma charakteru zarobkowego, lecz związana jest z przysługującym mu prawem do rozporządzania własnym majątkiem i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Reasumując, zbycie przedmiotowych działek jest dokonywane poza zakresem działalności gospodarczej i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno. |
|
| 2010-05-25 |
