Istota interpretacji:

Przyjęte rozwiązanie spełnia dyspozycję art. 12 a ustawy o podatku od towarów i usług i uprawniać będzie do zastosowania uproszczeń zawartych w tym artykule

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Firma V. z siedzibą w L., jest podatnikiem podatku VAT w Polsce od roku 2004, kiedy to dokonała rejestracji dla celów podatku VAT. Przesłanką decydującą o spełnieniu obowiązku rejestracji dla potrzeb VAT na terenie Polski było zawarcie umowy o prowadzenie na terenie RP składu konsygnacyjnego dla polskiego odbiorcy tj. prowadzenie sprzedaży na terenie RP w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Firma V. dostarcza do polskiego odbiorcy stal, która stanowi materiał zużywany w fazie procesu produkcyjnego.

Na mocy zawartej w 2004 r. umowy, firma V. utrzymuje na terenie zakładu odbiorcy określone umową stany zapasów. Na podstawie dokonanych przez odbiorcę pobrań ze składu konsygnacyjnego wystawiane są faktury sprzedaży wraz z naliczonym w nich podatkiem VAT wg stawki 22%. Sprzedaż ta jest wykazywana jako sprzedaż krajowa w składanych co miesiąc deklaracjach VAT-7. W miesiącu czerwcu 2008 roku, w wyniku reorganizacji biznesowej w grupie odbiorcy, zmienił się podmiot będący odbiorcą. Nowy podmiot jest, podobnie jak jego poprzednik, spółką z o.o., polskim czynnym podatnikiem VAT, zarejestrowanym w Polsce i jest następcą prawnym dotychczasowego odbiorcy.

Przesunięcia towarów z magazynu w Austrii do składu w Polsce są wykazywane jako WNT (wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów) w deklaracjach VAT-7.

Poza wyżej opisaną działalnością, firma V. nie prowadzi na terenie RP żadnej innej działalności.

W związku z pojawieniem się z dniem 1.12.2008 r. uregulowań ułatwiających rozliczanie składów konsygnacyjnych w zakresie podatku VAT, firma V. pragnie skorzystać z ułatwień zaproponowanych przez ustawodawcę, określonych w przepisach art. 12 a ustawy o VAT.

Przepisy art. 12 a ust. 1 ustawy o VAT określają następujące warunki umożliwiające skorzystanie z rozwiązania opisanego w tym przepisie. W konkretnie rozważanym przypadku:

1. V. nie może być zarejestrowanym podatnikiem VAT,
2. przechowywane w magazynie konsygnacyjnym towary są przeznaczone do działalności produkcyjnej lub usługowej, z wyłączeniem działalności handlowej przez polskiego odbiorcę,
3. polski odbiorca, przed pierwszym wprowadzeniem przez V. towarów do tego magazynu, złożył w formie pisemnej naczelnikowi urzędu skarbowego zawiadomienie o zamiarze prowadzenia magazynu konsygnacyjnego.
   
   

W związku z faktem niespełnienia w chwili obecnej wymogu wymienionego w lit. a), oraz koniecznością spełnienia wymogu wymienionego w lit. c) przy jednoczesnym zachowaniu ciągłości dostaw oraz wywiązywania się z pozostałych warunków zawartej umowy, spełnienie warunków zgodnie z art. 12 a ust. 1 ustawy o VAT powinno się odbyć w następujący sposób :

1. wprowadzenie do obowiązującej umowy o skład konsygnacyjny zmian w formie aneksu, ustalających procedurę zamknięcia składu i jego ponownego otwarcia, zgodnie z którymi podjęte będą kroki od 2 do 5.
2. V. dokonuje sprzedaży całego towaru znajdującego się na terenie polskiego odbiorcy na rzecz tegoż odbiorcy, sprzedaż objęta 22% podatkiem VAT, wykazana w deklaracji VAT jako sprzedaż krajowa, tym samym, dotychczasowy skład konsygnacyjny zostaje zamknięty.
3. V. dokonuje zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, na druku VAT-Z we właściwym urzędzie skarbowym.
4. Polski odbiorca składa we właściwym urzędzie skarbowym zawiadomienie, o którym mowa w art. 12 a ust. 1 pkt 3 ustawy .
5. V., zgodnie z zawartym aneksem, dokonuje pierwszego wprowadzenia towarów do składu konsygnacyjnego, dokonując ponownego otwarcia składu konsygnacyjnego.
   
   

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy opisane rozwiązanie dotyczące zdarzenia przyszłego jest zgodne z przepisami art. 12 a ustawy o podatku VAT i uprawnia do zastosowania uproszczeń zawartych w przepisach art. 12 a ustawy o podatku VAT ...

Wnioskodawca uważa, że opisane rozwiązanie jest zgodne z przepisami art. 12a ustawy o podatku VAT i uprawnia do zastosowania uproszczeń zawartych w przepisach art. 12a ustawy o podatku VAT.

Ustawodawca w nowelizacji z 1.12.2008 r. określił warunki uprawniające do zwolnienia mające zastosowanie do nowo powstałych składów konsygnacyjnych, lecz nie określił procedury postępowania dla już istniejących składów konsygnacyjnych w przypadku, gdy zagraniczny odbiorca, postępując zgodnie z przepisami obowiązującymi przez 1.12.2008 r. dokonał rejestracji dla potrzeb podatku VAT w Polsce i składał comiesięczne deklaracje VAT-7.

Brak możliwości zastosowania uproszczeń przed dostawców zarejestrowanych w dniu wejścia w życie nowelizacji z dniem 1.12.2008 r. byłoby nierównym traktowaniem podmiotów.

Mając na uwadze swobodę kształtowania umów, strony mogą dobrowolnie, w granicach dozwolonych prawem, kształtować swoje wzajemne zobowiązania.

Dokonując jednorazowej sprzedaży całego towaru znajdującego się w Polsce Spółka V. tym samym zaprzestaje działalności na terenie Polski, w związku z czym może dokonać czynności mających na celu wyrejestrowanie się jako podatnik VAT czynny na terenie Polski.

W chwili wyrejestrowania jako podatnik VAT czynny, Spółka V. spełnia warunki określone w art. 12 a ust. 1 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają :

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
2. eksport towarów,
3. import towarów,
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
   
   

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa powyżej, w świetle art. 11 ust. 1 ustawy, rozumie się przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Z przepisu tego wynika, że jeżeli zarejestrowany za granicą podatnik podatku od wartości dodanej w ramach przedsiębiorstwa wytworzy, wydobędzie, czy też nabędzie towar, a następnie przetransferuje ten towar do Polski w celu sprzedaży czy wykorzystania przy produkcji :

• przywóz tego towaru na terytorium Polski podatnik ten – po zarejestrowaniu – musi opodatkować jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów,
• sprzedaż przemieszczonego towaru odbiorcy w Polsce należy opodatkować według zasad krajowych.
  
  

Przyjęty schemat powoduje, że faktyczne opodatkowanie towaru nastąpi ostatecznie w kraju przeznaczenia, w tym przypadku w Polsce. Schemat takiego opodatkowania wymaga, aby podatnik z innego kraju zarejestrował się jako podatnik VAT w Polsce.Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne mniemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 96 ust. 1 powołanej ustawy o podatku od towarów i usług, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego ( art. 96 ust. 6 ustawy).

Od 1 grudnia 2008 r. obowiązują nowe przepisy wprowadzające ułatwienia dla firm kupujących towary od unijnych dostawców. Zgodnie z art. 12 a ust. 1 ustawy przemieszczenie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, nieposiadającego siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałego miejsca zamieszkania na terytorium kraju, do magazynu konsygnacyjnego w celu ich dostawy prowadzącemu magazyn konsygnacyjny, oraz dostawę tych towarów, uważa się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1, u prowadzącego magazyn konsygnacyjny, pod warunkiem że :

1. podatnik podatku od wartości dodanej nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny lub zwolniony;
2. przechowywane w magazynie konsygnacyjnym towary są przeznaczone do działalności produkcyjnej lub usługowej, z wyłączeniem działalności handlowej, przez prowadzącego magazyn konsygnacyjny;
3. prowadzący magazyn konsygnacyjny, przed pierwszym wprowadzeniem przez podatnika podatku od wartości dodanej towarów do tego magazynu, złożył w formie pisemnej naczelnikowi urzędu skarbowego zawiadomienie o zamiarze prowadzenia magazynu konsygnacyjnego zawierające:
   a) dane podatnika podatku od wartości dodanej dokonującego przemieszczenia towarów do magazynu konsygnacyjnego oraz prowadzącego magazyn konsygnacyjny, dotyczące ich nazw lub imion i nazwisk, numerów identyfikacyjnych stosowanych na potrzeby odpowiednio podatku od wartości dodanej i podatku, adresów siedziby lub miejsca zamieszkania oraz adresu, pod którym znajduje się magazyn konsygnacyjny,
   b) oświadczenie podatnika podatku od wartości dodanej, że zamierza dokonywać przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, do magazynu konsygnacyjnego, w oświadczeniu wskazuje się prowadzącego magazyn konsygnacyjny,
4. prowadzący magazyn konsygnacyjny prowadzi ewidencję towarów wprowadzanych do tego magazynu, zawierającą datę ich wprowadzenia, datę pobrania towarów z magazynu, dane pozwalające na identyfikację towarów, a w przypadku. o którym mowa w art. 20b ust. 3 – także dane dotyczące powrotnego przemieszczenia towarów.
   
   

W świetle nowych przepisów polska firma pobierająca towar ze składu konsygnacyjnego sama rozlicza VAT od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Dzięki temu zagraniczni dostawcy dostarczający towary do składu konsygnacyjnego nie będą musieli rozliczać wewnątrzwspólnotowego nabycia ani dostawy towarów w Polsce. Umożliwi to unijnym przedsiębiorcom dostarczanie towarów polskim kontrahentom bez obowiązku rejestrowania się tych przedsiębiorców jako podatnicy VAT w Polsce.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika , iż firma austriacka dostarcza do polskiego odbiorcy stal, która stanowi materiał zużywany w fazie procesu produkcyjnego. Wnioskodawca prowadzi na terenie Polski skład konsygnacyjny, do którego dostarczany jest przedmiotowy towar , z tego tytułu jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przesunięcia towarów z magazynu w Austrii do składu w Polsce są wykazywane jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w deklaracjach VAT-7 a na podstawie dokonanych przez polskiego odbiorcę pobrań ze składu wystawiane są faktury sprzedaży wraz z naliczonym w nich podatkiem wg stawki 22%.

W związku z pojawieniem się z dniem 1.12.2008 r. uregulowań ułatwiających rozliczanie składów konsygnacyjnych Wnioskodawca pragnie skorzystać z ułatwień zaproponowanych przez ustawodawcę. W tym celu zamierza wprowadzić zmiany w formie aneksu do obowiązującej umowy składu konsygnacyjnego, ustalających procedurę zamknięcia składu i jego ponownego otwarcia. W tym celu Wnioskodawca dokona sprzedaży całego towaru znajdującego się na terenie Polski na rzecz polskiego odbiorcy, a następnie zgłosi zaprzestanie wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT na druku VAT-Z. Polski odbiorca złoży we właściwym urzędzie skarbowym zawiadomienie, o którym mowa w art. 12a ust. 1 pkt 3 ustawy. Po dokonaniu ww. czynności Wnioskodawca zgodnie z zawartym aneksem dokona pierwszego wprowadzenia towarów do składu konsygnacyjnego, dokonując ponownego otwarcia składu.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa podatkowego w kontekście przedstawionych okoliczności sprawy należy uznać, iż wypełnienie wszystkich opisanych przez Wnioskodawcę kolejnych kroków przyjętego rozwiązania spełnia dyspozycję art. 12 a ustawy o podatku od towarów i usług i uprawniać będzie do zastosowania uproszczeń zawartych w tym artykule.

Jak słusznie zauważył Wnioskodawca, mając na uwadze swobodę kształtowania umów, strony mogą dobrowolnie, w granicach dozwolonych prawem, kształtować swoje wzajemne zobowiązania. Zasada ta ma również zastosowanie na gruncie prawa podatkowego. Oznacza to, że ustawodawca nie ingeruje w sferę podejmowanych przez podatników decyzji w zakresie konstruowania umów cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.