Istota interpretacji:

obowiązek opodatkowania sprzedaży działek

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w dniu 8 grudnia 2006r. dokonał wspólnie z żoną zakupu do wspólności ustawowej po 53/100 udziałów w dwóch sąsiadujących ze sobą działkach rolnych. Pozostałe udziały zakupili: jego kuzyn wraz z żoną (24/100 udziałów) oraz jego teść (23/100 udziałów). Obydwie działki objęte były planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym w części przyległej do drogi znajdowały się w terenach komunikacji, natomiast w pozostałej części w terenach zabudowy jednorodzinnej. Zakup został dokonany w formie aktu notarialnego. W chwili zakupu udziałów w wymienionych działkach Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą, która jednakże nie obejmowała handlu nieruchomościami. Z końcem 2006r. Wnioskodawca zlikwidował działalność gospodarczą. Wnioskodawca wraz z właścicielami pozostałych udziałów i mając na uwadze niekorzystny kształt działek oraz wymogi planu zagospodarowania przestrzennego zdecydowali się dokonać ich scalenia, a następnie przeprowadzenia nowego podziału geodezyjnego i częściowego zniesienia współwłasności, co zostało wykonane dnia 11 października 2007r. w formie aktu notarialnego. Obydwa wymienione akty notarialne zostały podpisane w Kancelarii Notarialnej.

W efekcie przeprowadzonych czynności prawnych Wnioskodawca wraz z żoną został jedynym właścicielem działki o powierzchni 0,1322 ha leżącej w terenie zabudowy jednorodzinnej oraz właścicielem 1/2 udziałów w działkach o łącznej powierzchni 0,0263 ha stanowiących drogę dojazdową oraz pas na poszerzenie drogi gminnej. Wszystkie działki zostały przez Wnioskodawcę zakupione do majątku wspólnego, z myślą o późniejszej budowie domu mieszkalnego. Ze względu na obecną niekorzystną sytuację, uniemożliwiającą rozpoczęcie budowy domu, Wnioskodawca zdecydował się rozważyć możliwość sprzedaży wymienionych nieruchomości.

Wnioskodawca wskazał ponadto, że w momencie zakupu przedmiotowej działki nie prowadził działalności rolniczej ani jakiejkolwiek innej działalności gospodarczej związanej z rolnictwem. Działka ta nie służyła działalności rolniczej. Wnioskodawca nie prowadził na tej działce jakiejkolwiek innej działalności, w ogóle nie była ona użytkowana. Wnioskodawca wskazał również, że nie posiada żadnych innych tego typu nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy z tytułu dokonania przedmiotowej sprzedaży nieruchomości sprzedawca będzie podatnikiem podatku od towarów i usług...

Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług wg stawki 22%, czy też sprzedaż ta będzie zwolniona, czy też nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług...

W przypadku uznania sprzedaży nieruchomości jako czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług:

1. Czy przed dokonaniem sprzedaży sprzedawca powinien zarejestrować się we właściwym urzędzie skarbowym składając druk VAT-R...
2. Czy właściwym urzędem skarbowym dla celów podatku od towarów i usług będzie urząd skarbowy właściwy ze względu na miejsce położenia nieruchomości czy ze względu na adres zamieszkania sprzedawcy...
3. Czy będzie on zobowiązany do złożenia deklaracji VAT-7 za okres, w którym dokonał dostawy...
4. Czy przy dokonaniu dostawy powinien on wystawić fakturę VAT...
5. Czy po dokonaniu dostawy powinien się wyrejestrować z podatku składając druk VAT-Z...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemajace osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast poprzez działalność gospodarczą ustawodawca rozumie wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności podlegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie ze stanem faktycznym przedmiotowa nieruchomość została zakupiona w celu wybudowania na niej domu mieszkalnego na własne potrzeby Wnioskodawcy, a konieczność jej sprzedaży podyktowana jest zmianą sytuacji finansowej Wnioskodawcy w związku z zewnętrznymi okolicznościami, na które Wnioskodawca nie ma wpływu. Ani w przeszłości ani w najbliższym czasie Wnioskodawca nie zajmował się i nie zamierza zajmować się profesjonalnie działalnością handlową w zakresie obrotu nieruchomościami. Wnioskodawca nie planuje również nabycia w najbliższym czasie innych nieruchomości w celu ich ewentualnej sprzedaży z zyskiem. Planowana dostawa nieruchomości będzie czynnością wykonaną jednorazowo, a konieczność jej dokonania podyktowana jest sytuacją finansową i prawną wnioskodawcy. Tym samym sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie będzie dokonana w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania tego typu czynności w sposób częstotliwy. Tym samym Wnioskodawca uważa, iż z tytułu dokonania przedmiotowej dostawy nieruchomości Wnioskodawca nie będzie podatnikiem podatku od towarów i usług, a przedmiotowa dostawa nie będzie podlegała opodatkowaniu tymże podatkiem.

Jako poparcie prezentowanego powyżej własnego stanowiska w sprawie Wnioskodawca wskazał dwa wyroki Sądu Administracyjnego z dnia: 29.10.2007r. oraz z dnia 24.04.2007r. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że w przypadku uznania sprzedaży nieruchomości jako czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług Wnioskodawca nie powinien rejestrować się we właściwym urzędzie skarbowym, za który uważa urząd skarbowy właściwy ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Ponadto Wnioskodawca uważa, że nie będzie on zobowiązany do złożenia deklaracji VAT-7 za okres, w którym dokonał dostawy, oraz, że po dokonaniu dostawy nie powinien wyrejestrować się z podatku składając druk VAT-Z.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).

Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym przypadku gruntów, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika podatku VAT, a czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT tzn. została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania w sposób częstotliwy lub polega na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia "częstotliwości", przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje okres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod zabudowę, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zatem podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności handlowej czy gospodarczej.

Podkreślić przy tym należy, że zwłaszcza w przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu, zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży. Nie można pominąć, że pod pojęciem "handel" należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 nie można go uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności i to bez względu na to czy czynność tę wykonał jednorazowo ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania ich w sposób częstotliwy. Taka właśnie sytuacja występuje w przypadku sprzedaży przez daną osobę majątku prywatnego. Majątek taki nabywany był bowiem na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem do działalności handlowej, a zatem jego sprzedaż zarówno w całości jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika VAT.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy uznać, iż sprzedaż przedmiotowych działek, z majątku osobistego, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż jest dokonywana okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem nadania mu stałego charakteru.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wspólnie z żoną w dniu 8 grudnia 2006r. dokonał zakupu do wspólności ustawowej po 53/100 udziałów w dwóch sąsiadujących ze sobą działkach rolnych. W chwili zakupu udziałów w wymienionych działkach Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą, która jednakże nie obejmowała handlu nieruchomościami. Z końcem 2006r. Wnioskodawca zlikwidował działalność gospodarczą. Wnioskodawca wraz z właścicielami pozostałych udziałów (kuzynem, jego żoną i teściem) mając na uwadze niekorzystny kształt działek oraz wymogi planu zagospodarowania przestrzennego zdecydowali się dokonać ich scalenia, a następnie przeprowadzenia nowego podziału geodezyjnego i częściowego zniesienia współwłasności, co zostało wykonane dnia 11 października 2007r. W efekcie przeprowadzonych czynności prawnych Wnioskodawca wraz z żoną został jedynym właścicielem działki o powierzchni 0,1322 ha leżącej w terenie zabudowy jednorodzinnej oraz właścicielem 1/2 udziałów w działkach o łącznej powierzchni 0,0263 ha stanowiących drogę dojazdową oraz pas na poszerzenie drogi gminnej. Wszystkie działki zostały przez Wnioskodawcę zakupione do majątku wspólnego, z myślą o późniejszej budowie domu mieszkalnego. Ze względu na obecną niekorzystną sytuację, uniemożliwiającą rozpoczęcie budowy domu, Wnioskodawca zdecydował się rozważyć możliwość sprzedaży wymienionych nieruchomości. Konieczność sprzedaży podyktowana jest zmianą sytuacji finansowej Wnioskodawcy w związku z zewnętrznymi okolicznościami, na które Wnioskodawca nie ma wpływu. Planowana dostawa nieruchomości będzie czynnością wykonaną jednorazowo, a konieczność jej dokonania podyktowana jest sytuacją finansową i prawną Wnioskodawcy.

W przedmiotowej sprawie, w ocenie tut. organu, Wnioskodawcy nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ustawy o VAT. Nic nie wskazuje bowiem na to, aby kupując przedmiotowy grunt Wnioskodawca działał w charakterze handlowca, a okoliczności będące przyczyną transakcji sprzedaży nieruchomości gruntowych, nie wskazują, iż miałyby być one czynione z zamiarem wykonywania w sposób ciągły do celów zarobkowych.

Nie można bowiem stwierdzić, że Wnioskodawca nabył grunt w celu odsprzedaży. Dokonanie scalenia ww. gruntów, a następnie przeprowadzenia nowego podziału geodezyjnego, na skutek czego Wnioskodawca wraz z żoną został jedynym właścicielem działki o powierzchni 0,1322 ha leżącej w terenie zabudowy jednorodzinnej oraz właścicielem 1/2 udziałów w działkach o łącznej powierzchni 0,0263 ha stanowiących drogę dojazdową oraz pas na poszerzenie drogi gminnej, było uzasadnione niekorzystnym kształtem działek oraz wymogami planu zagospodarowania przestrzennego oraz zamiarem budowy domu. Nie można zatem uznać, iż Wnioskodawca podjął jakieś szczególne kroki w kierunku uatrakcyjnienia przedmiotowych działek i przeznaczenia ich na sprzedaż.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że działki zostały przez Wnioskodawcę zakupione w celu wybudowania na niej domu mieszkalnego na własne potrzeby Wnioskodawcy. Ze względu na obecną niekorzystną sytuację, uniemożliwiającą rozpoczęcie budowy domu, Wnioskodawca zdecydował się rozważyć możliwość sprzedaży wymienionych nieruchomości. Planowana dostawa nieruchomości będzie czynnością wykonaną jednorazowo, a konieczność jej dokonania podyktowana jest sytuacją finansową i prawną Wnioskodawcy.

W momencie zakupu przedmiotowych działek Wnioskodawca nie prowadził działalności rolniczej ani jakiejkolwiek innej działalności gospodarczej związanej z rolnictwem. Działka ta nie służyła działalności rolniczej. Wnioskodawca nie prowadził na tej działce jakiejkolwiek innej działalności, w ogóle nie była ona użytkowana. Wnioskodawca nie zajmował się i nie zamierza zajmować się profesjonalnie działalnością handlową w zakresie obrotu nieruchomościami. Wnioskodawca nie planuje również nabycia w najbliższym czasie innych nieruchomości w celu ich ewentualnej sprzedaży z zyskiem.

Zatem z uwagi na fakt, że Wnioskodawca przedmiotowego gruntu nie wykorzystywał w sposób ciągły dla celów zarobkowych i nie był on składnikiem przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, działki zostały nabyte na potrzeby własne (budowa domu mieszkalnego) a konieczność ich sprzedaży podyktowana jest sytuacją finansową i prawną Wnioskodawcy, nie można uznać, aby sprzedaż ww. działek nosiła znamiona działalności gospodarczej.

Podsumowując, w oparciu o przedstawione przez Wnioskodawcę zdarzenie przyszłe oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, że zamiar sprzedaży przedmiotowych działek o powierzchni 0,1322 ha oraz 1/2 udziałów w działkach o łącznej powierzchni 0,0263 ha nie nosi znamion wykorzystywania gruntu dla celów zarobkowych w sposób ciągły, tak więc warunek częstotliwości nie zostaje tu wypełniony. W świetle powyższego dostawy ww. działek pochodzących z majątku osobistego Wnioskodawcy, nie można uznać za działalność gospodarczą, bowiem czynność ta nie mieści się w definicji, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem brak jest podstaw do uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży przedmiotowych działek. Tym samym dostawa ta, nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za prawidłowe.

Należy zauważyć, że udzielenie przez tut. organ odpowiedzi na pozostałe pytania Wnioskodawcy jest bezprzedmiotowe z uwagi na fakt, co wykazano powyżej, że brak jest podstaw do uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży przedmiotowych działek, tym samym dostawa ta, nie będzie podlegała przepisom ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Na marginesie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), zatem niniejsza interpretacja nie stanowi jednocześnie interpretacji dla małżonki Wnioskodawcy, która – jeśli jest zainteresowana uzyskaniem dla siebie interpretacji indywidualnej – powinna złożyć odrębny wniosek, przedstawić właściwy dla siebie stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), pytanie oraz własne stanowisko w sprawie, jak również wnieść odrębną opłatę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.