Istota interpretacji:

Wniesienie wkładu niepieniężnego w formie nieruchomości zabudowanych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni, będąca osobą fizyczną (nie prowadzącą działalności gospodarczej) zamierza wnieść do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością aport w postaci nieruchomości (dotychczas przez spółkę wynajmowanej), na której znajduje się kort i hotel wraz z zabudowaniami. W zamian za aport zamierza objąć udziały w podwyższonym kapitale zakładowym spółki, powyżej ich wartości nominalnej. Powstałą nadwyżkę (tzw. agio), spółka przeleje w całości na kapitał zapasowy.

W uzupełnieniu do wniosku poinformowano: "Wskazany we wniosku o interpretacje indywidualną przepisów prawa podatkowego stan faktyczny zawiera pewne nieprecyzyjne określenia mogące sugerować, jakoby Wnioskodawczyni prowadziła działalność gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości, które mają być przedmiotem aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Tymczasem Wnioskodawczyni mimo, iż jest właścicielem rzeczonych nieruchomości faktycznie ich nie posiada, albowiem na nieruchomości tej zostało ustanowione na rzecz p. X (matki Wnioskodawczyni) ograniczone prawo rzeczowe w postaci użytkowania. Pani X, w wykonaniu przysługujących jej jako użytkownikowi uprawnień, zawarła umowę najmu przedmiotowej nieruchomości ze Spółką, do której nieruchomości te mają zostać wniesione jako aport. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż nie sposób uznać Wnioskodawczyni za osobę prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości i tym samym za podatnika podatku VAT. W związku z powyższym stwierdzenia zawarte we wniosku, a dotyczące stanowiska Wnioskodawczyni należy uznać za w pełni zasadne".

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wniesienie przez osobę nie prowadzącą działalności gospodarczej (nie będącą podatnikiem podatku VAT) do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości, skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku VAT...

Zdaniem Wnioskodawczyni, wniesienie składników majątku osobistego aportem do spółki prawa handlowego lub cywilnego przez osobę fizyczną, która nie jest podatnikiem VAT, pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Stanowisko takie zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 20 sierpnia 2008 r. nr IPPP2/443-845/08/BM.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami tego podatku są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Stosownie do ust. 2, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i usługodawców, w tym podatników pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Uznanie osoby za podatnika w myśl ustawy, uzależnione jest od prowadzenia zdefiniowanej powyżej działalności gospodarczej, bowiem wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego tylko wtedy, gdy czynność ta została wykonana w ramach działalności gospodarczej. Uzasadnionym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników, nawet jeżeli wykonują czynność dostawy towarów, jeśli zbywają część majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży.

Mając na uwadze powyższe, uzasadnionym jest twierdzenie, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (…).

Jednakże, samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotne jest, aby podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Zainteresowana będąca osobą fizyczną planuje wnieść do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością aport w postaci nieruchomości (dotychczas przez spółkę wynajmowanej), na której znajduje się kort i hotel wraz z zabudowaniami. W zamian za aport zamierza objąć udziały w podwyższonym kapitale zakładowym spółki, powyżej ich wartości nominalnej. Powstałą nadwyżkę (tzw. agio), spółka przeleje w całości na kapitał zapasowy. Z uzupełnienia do wniosku wynika, że Wnioskodawczyni mimo, iż jest właścicielem rzeczonych nieruchomości faktycznie ich nie posiada, albowiem na nieruchomości tej zostało ustanowione na rzecz jej matki, ograniczone prawo rzeczowe w postaci użytkowania. Matka Zainteresowanej, w wykonaniu przysługujących jej jako użytkownikowi uprawnień, zawarła umowę najmu przedmiotowej nieruchomości ze spółką, do której nieruchomości te mają zostać wniesione jako aport.

Stosownie do art. 252 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), rzecz można obciążyć prawem do jej używania i do pobierania jej pożytków (użytkowanie).

Użytkowanie jest ograniczonym prawem rzeczowym o najszerszej treści uprawnień, zatem stanowi największe obciążenie prawa własności. Ustanawia się je w sytuacji, gdy występuje potrzeba korzystania przez osobę trzecią z cudzej rzeczy w szerokim zakresie.

Użytkowanie występuje pod dwoma postaciami: użytkowanie odpłatne i użytkowanie nieodpłatne.

W sytuacji gdy ustanowione ograniczone prawo rzeczowe w postaci użytkowania ma charakter nieodpłatny, nie można stwierdzić, iż nieruchomość będąca przedmiotem aportu była wykorzystywana przez Zainteresowaną w prowadzonej działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy, a ona posiada status podatnika tego podatku, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy. Bowiem przekazanie w nieodpłatne użytkowanie nie spełnia definicji świadczenia usług (art. 8 ust. 1 ustawy), a zatem nie podlega opodatkowaniu w myśl art. 5 ust. 1 ustawy.

Tut. Organ zwraca uwagę, iż na mocy art. 8 ust. 2 ustawy, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jak odpłatne świadczenie usług.

W związku z tym, iż Zainteresowanej nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, powołany przepis nie znajdzie zastosowania.

Tym samym, wniesienie przez Wnioskodawczynię aportem wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, nie będzie mieściło się w katalogu czynności objętych zakresem opodatkowania podatkiem VAT, pod warunkiem, iż były one użytkowane nieodpłatnie.

Natomiast w przypadku, gdyby ustanowione ograniczone prawo rzeczowe w postaci użytkowania miało charakter odpłatny, stwierdzić należy, iż przedmiotowe nieruchomości byłyby wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Wnioskodawczyni działałaby w charakterze podatnika. Bowiem przedmiotowa odpłatność stanowiłaby wynagrodzenie za świadczone usługi, które w myśl art. 5 ust. 1 podlegają opodatkowaniu.

Zgodnie z dyspozycją art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Z kolei, w myśl art. 113 ust. 9 ustawy, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy stwierdzić należy, iż w przypadku przekazania nieruchomości w odpłatne użytkowanie, Zainteresowana wykonując czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, posiadałaby status podatnika tego podatku, korzystającego jednak ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ustawy.

W oparciu o przytoczone przepisy należy stwierdzić, że wniesienie majątku wykorzystywanego do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (przekazanie w odpłatne użytkowanie), jako wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przez osobę fizyczną, będącą podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, podlegałoby opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych, co skutkowałoby dla Wnioskodawczyni powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku VAT.

Tut. Organ zwraca uwagę na fakt, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanej. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto, informuje się, że w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie, natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku od czynności cywilnoprawnych wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno

Referencje