Istota interpretacji:

Czy z tytułu sprzedaży części działek powstanie obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w dniu 23 lutego 1990 r. nabył w drodze kupna działkę o powierzchni 16,87 ha, przeznaczoną pod uprawy rolne. W wyniku późniejszego pomiaru okazało się, że przedmiotowa nieruchomość jest o 1700 m. kw. większa. Zainteresowany nabył działkę w celu jej wykorzystania w celach rolniczych, ponieważ jest z wykształcenia technikiem mechanizacji rolnictwa. Jednakże z uwagi na pobyt za granicą niniejsza działka jest użytkowana dopiero od kilku lat jako łąka. Podatnik oprócz przedmiotowej nieruchomości posiada również użytki rolne, wykorzystywane jako łąki i pastwiska. Jest on ubezpieczony w KRUS.

Na podstawie uchwały Rady Gminy z dnia XX lipca 2008 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pod nazwą "os. W…..", dla gruntów należących do Podatnika określono przeznaczenie – zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna.

W wyniku uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na nieruchomości należącej do Zainteresowanego wyodrębniono 128 działek. Podatnik zamierza zbyć część przedmiotowych działek (dotychczas sprzedał dwie działki).

Zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o Planowaniu i Zagospodarowaniu Przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) tereny, przeznaczenie których plan miejscowy zmienia mogą być wykorzystywane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z tym planem (w planie nie ustalono innego sposobu ich tymczasowego zagospodarowania).

Wnioskodawca nigdy nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej na terytorium Polski; prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Rosji w zakresie handlu urządzeniami gastronomicznymi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy z tytułu sprzedaży części działek powstanie obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary, zgodnie z art. 2 pkt 6 ww. ustawy, rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stosownie do art. 41 ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Powyższe przepisy oznaczają, że dostawa gruntów niezabudowanych co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki podstawowej, ale aby odpłatna dostawa gruntów podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi być realizowana przez podatnika podatku od towarów i usług, a jej przedmiotem musi być nieruchomość gruntowa niezabudowana stanowiąca teren budowlany lub przeznaczony pod zabudowę. Pojęcie podatnika zostało zdefiniowane w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., który stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle art. 113 ust. 13 pkt 3 lit. d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników dokonujących dostaw terenów budowanych oraz przeznaczonych pod zabudowę.

Zdaniem Wnioskodawcy nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży. Sprzedaż – nawet kilkukrotna – przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odprzedaży, nie ma charakteru handlowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby stwierdzić, że ktoś jest podatnikiem od towarów i usług, konieczne jest ustalenie i ocena okoliczności towarzyszących nabyciu nieruchomości, a zwłaszcza to, czy kupiono je w celu ich odprzedaży, a nie na potrzeby własne. Niniejsze stanowisko potwierdzają m.in. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 3885/2006, WSA we Wrocławiu z dnia 6 września 2006 r., sygn. akt I SA/Wr 1254/05, WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 4176/06, WSA w Gliwicach z dnia 19 marca 2008 r., sygn. akt III SA/GI 161/08, WSA w Szczecinie z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 630/08.

Potwierdzeniem orzecznictwa większości wojewódzkich sądów administracyjnych są wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2007 r., sygn. akt I FSK 603/06 i z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, który został wydany przez poszerzony skład 7 sędziów. Trzeba podkreślić, iż one zapadły w sprawach, w których stan faktyczny był co do istoty tożsamy ze stanem faktycznym w sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku.

W stanie faktycznym w sprawie, w której zapadł wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2007 r., skarżący w 1991 r. nabył od osoby fizycznej dwie działki rolne, które uchwałami organów jednostek samorządu terytorialnego w latach 2002 oraz 2004 przeznaczone zostały w planach zagospodarowania przestrzennego odpowiednio pod zabudowę mieszkalno-usługową oraz mieszkaniową jednorodzinną z możliwością realizacji usług nieuciążliwych wraz z elementami infrastruktury technicznej. W latach 2004 oraz 2005 dokonano podziału działek na 93 części. Skarżący nie był podatnikiem podatku od towarów i usług. NSA w uzasadnieniu wyroku m.in. wskazał, "że w rozpoznawanej sprawie strona nabyła przedmiotowe działki budowlane do majątku osobistego i w związku z ich nabyciem nie dokonywała odliczenia podatku naliczonego. Sprzedaż (dostawa) gruntu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług dopiero od 1 maja 2004 r. Konstrukcja podatku od towarów i usług (art. 86 ustawy o podatku VAT) jest zgodna z konstrukcją podatku od wartości dodanej, przyjętą w ustawodawstwie europejskim, zachowując uprawnienia podatnika do odliczenia podatku naliczonego (podatek obciąża w każdej fazie obrotu nie pełen obrót, ale tylko tę wartość, która została dodana w konkretnej fazie). Podstawową zasadą, obowiązującą w podatku od towarów i usług, to zasada neutralności tego podatku dla podatnika, którego wyrazem jest prawo podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku zapłaconego przy nabyciu towarów i usług; podatnik musi mieć zagwarantowaną możliwość odzyskania podatku naliczonego (por. J. Buziewicz, J. Jędrszczak, Neutralność podatku – podstawowa cecha wspólna systemu VAT, publ. w: Monitor Podatkowy, nr 3 z 2005 r., str. 19). W tej sprawie nabycie działek nastąpiło w czasie, gdy nabycie gruntu nie było objęte obowiązkiem podatkowym w podatku od towarów i usług". NSA uznał, iż w tym stanie faktycznym nie powstanie obowiązek w podatku od towarów i usług, gdyż osobę dokonującą przedmiotowych czynności nie można uznać za podatnika tego podatku. Natomiast w stanie faktycznym będącym przedmiotem rozstrzygnięcia NSA wyrokiem z dnia 29 października 2007 r. osoba fizyczna nabyła w 1991 r. działkę o powierzchni 1 ha stanowiącą nieruchomość rolno-leśną przeznaczoną w planach zagospodarowania przestrzennego do użytkowania rolniczego. Rada miasta w drodze uchwały przekwalifikowała grunty rolne na grunty przeznaczone pod zabudowę domów jednorodzinnych. Następnie grunt ten został podzielony na 13 odrębnych działek. Decyzja o zatwierdzeniu projektu podziału działek wskazywała, że dwie działki wydzielono pod budowę ulic, resztę na sprzedaż. W kwietniu 2004 r. osoba fizyczna zawarła przedwstępną umowę sprzedaży dwóch działek na rzecz tej samej osoby, w przyszłości zaś zamierzała również dokonać sprzedaży kolejnych działek. NSA w uzasadnieniu wyroku podkreślił, że prawo Unii Europejskiej mówi, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza. Sąd stwierdził, że okazjonalna czynność podlega opodatkowaniu tym podatkiem tylko wtedy, gdy podmiot dokonujący dostawy gruntu działa w charakterze podatnika. Ostatecznie sąd stwierdził, że jeśli osoba fizyczna, nieprowadząca działalności gospodarczej, dokonuje sporadycznie sprzedaży swego prywatnego majątku (gruntu), wówczas wykonywane przez taką osobę czynności dostawy gruntu nie uznaje się za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. NSA stwierdził, że sama częstotliwość lub jej brak nie może jednak decydować o tym, czy ktoś jest podatnikiem VAT, czy nie. Przy opodatkowaniu działań sporadycznych istotne jest bowiem, czy podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług, zwłaszcza, że przepis art. 4 ust. 3 VI Dyrektywy VAT z 1977 roku (sprawa toczyła się na gruncie obowiązywania VI Dyrektywy VAT z 17 maja 1977 r.) nie zawiera pojęcia częstotliwości. NSA stwierdził, iż w omawianej sprawie nie można uznać, że strona prowadzi działalność gospodarczą, nie nabyła bowiem gruntu z zamiarem jego dalszej odsprzedaży.

Reasumując powyższe rozważania należy uznać, że o tym, czy dokonanie podziału gruntu na kilka działek i ich sukcesywna sprzedaż będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, tj. czy dana osoba będzie występować w roli podatnika VAT decydować będzie przede wszystkim zamiar podatnika co do nieruchomości w momencie jej nabycia. Opodatkowaniu podatkiem VAT powinna więc podlegać sprzedaż, jeżeli nieruchomość została nabyta w celach inwestycyjnych, tj. w celu dokonania podziału i odsprzedaży wydzielonych działek z zyskiem (takie stanowisko np. zaprezentował w interpretacji z dnia 23 lipca 2008 r. nr IBPP1/443-758/08/LSz Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach). Jeżeli natomiast podatnik użytkował nieruchomość przez dłuższy czas lub nabył ją w drodze spadku, darowizny, to nie można mówić, że dana osoba działała jako handlowiec będący podatnikiem VAT, jedynie dokonywała sprzedaży swojego majątku prywatnego, wykonując tym samym swoje prawo własności (takie stanowisko zaprezentowali w interpretacjach: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach – interpretacja z dnia 10 lipca 2008 r. nr IBPP1/443-567/08/LSz, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie – interpretacja z dnia 7 lipca 2008 r. nr IPPP1/443-83/07-9/SM, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu – interpretacja z dnia 9 czerwca 2008 r. nr ILPP1/443 -295/08-2/AK).

W stanie faktycznym przedstawionym w przedmiotowym wniosku Zainteresowany nabył nieruchomość ponad 19 lat temu i nie miał zamiaru jej odprzedawać. Zgodnie z powyższą argumentacją, Podatnik przy sprzedaży działek nie będzie podatnikiem podatku od towaru i usług, i w konsekwencji nie powstanie obowiązek podatkowy w tym podatku z tytułu dokonania tych czynności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z ww. przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, iż status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży gruntu jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca zamierza dokonać dostawy części ze 128 działek przeznaczonych w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Przedmiotowe działki zostały wydzielone z gruntu rolnego, zakupionego przez Zainteresowanego w celu wykorzystywania go dla celów rolniczych, ponieważ jest z wykształcenia technikiem mechanizacji rolnictwa. Jednakże z uwagi na pobyt za granicą niniejszy grunt jest użytkowany dopiero od kilku lat jako łąka. Podatnik oprócz przedmiotowej nieruchomości posiada również inne użytki rolne, wykorzystywane jako łąki i pastwiska. Ponadto jest on ubezpieczony w KRUS.

W przedmiotowej sprawie podkreślić należy, że Wnioskodawcy przy nabyciu przedmiotowego gruntu nie przyświecał cel związany z wykorzystaniem go na potrzeby osobiste (własne), lecz został on nabyty (jak wskazał Zainteresowany) w celu prowadzenia działalności rolniczej i w takim celu był i nadal jest wykorzystywany.

Zatem, grunt ten nie jest majątkiem osobistym, który z samej nazwy służy do zaspokajania tylko i wyłącznie potrzeb osobistych (prywatnych).

Biorąc pod uwagę definicję działalności gospodarczej – art. 15 ust. 2 – należy stwierdzić, iż planowane transakcje mają związek z działalnością gospodarczą, bowiem osoba wykorzystująca grunty do celów rolniczych, w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Jednakże, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, korzysta tylko ze zwolnienia od podatku w zakresie dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności oraz w zakresie świadczenia usług rolniczych. Jeśli więc osoba taka wykonuje inne czynności mieszczące się w zakresie przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług, brak jest podstaw prawnych do uznania, iż nie podlegają one opodatkowaniu.

Zatem, rolnik sprzedający grunt nie zbywa majątku osobistego, ale majątek składający się na przedsiębiorstwo rolne. Wobec powyższego, osoba taka dokonuje sprzedaży majątku związanego z przedmiotową działalnością gospodarczą (działalnością rolniczą) i jest z tego tytułu podatnikiem podatku od towarów i usług, nie korzystającym ze zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Ponadto dla działek przeznaczonych pod zabudowę, które powstały w wyniku przekształcenia gruntów rolnych, istotne znaczenie ma, że czynności tej można przypisać znamiona działalności gospodarczej prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy. Ponieważ ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia "zamiar", jak również nie precyzuje pojęcia "sposób częstotliwy", w każdym przypadku należy badać, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie (więcej niż jeden raz). Dokonanie sprzedaży jednej działki jak i zamiar dokonania sprzedaży pozostałych wydzielonych niezabudowanych (przeznaczonych pod zabudowę) działek ma niewątpliwie charakter powtarzalny, a warunek zamiaru dokonania tych czynności w sposób częstotliwy zostaje tu wypełniony. Zatem, sprzedaż nieruchomości Wnioskodawcy dokonywana będzie w warunkach wskazujących na nadanie tej sprzedaży zorganizowanego charakteru działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W art. 43 ustawy, zawarto katalog czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Stosownie do ust. 1 pkt 9 powołanego artykułu, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy stwierdza się, iż opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług. Jednakże ustawodawca zwalniając od podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę nie sprecyzował, jakimi kryteriami należy się kierować, aby ustalić przeznaczenie danego gruntu. O przeznaczeniu gruntu rozstrzyga bowiem odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego decyduje o kwalifikacji gruntu.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne (…).

W świetle powyższego stwierdzić należy, że planowana przez Zainteresowanego dostawa gruntów, jest czynnością podlegającą uregulowaniom zawartym w ustawie o podatku od towarów i usług i jako taka, podlega opodatkowaniu ww. podatkiem. Wskazać ponadto należy, iż ww. transakcja zbycia nieruchomości przeznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną nie będzie korzystać również ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. W konsekwencji, dostawę przedmiotowych działek należy opodatkować, stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, 22% stawką podatku.

Tym samym Zainteresowany, w związku z wykonywanymi w przyszłości czynnościami dostawy gruntów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną stanie się podatnikiem podatku VAT zobowiązanym do zarejestrowania się w Urzędzie Skarbowym jako podatnik VAT czynny i do zapłaty należnego podatku.

Nadmienia się, że powołane we wniosku wyroki sądów oraz interpretacje indywidualne, są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach podatników i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.