Istota interpretacji:

Sprzedaż przedmiotowych działek budowlanych zakwalifikować należy do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 powołanej ustawy, a dokonujący tych czynności podmiot uzyskuje status podatnika podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 1 kwietnia 2009 r. (data wpływu 6 kwietnia 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 kwietnia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości gruntowych -jest nieprawidłowe.

W dniu 6 kwietnia 2009 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości gruntowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W lipcu 1999 r. Wnioskodawca zakupił wraz z żoną do majątku wspólnego niezabudowaną działkę gruntu rolnego nr 32/3 o pow. 0,30 ha położoną w B., gmina P. We wrześniu 1999 r. dokupił jeszcze dwie niezabudowane działki gruntu rolnego, przylegające do zakupionej wcześniej działki, tj. działkę nr 32/4 o pow. 1,48 ha i działkę 32/1 o pow. 1,51 ha. Zakupione działki utworzyły jedną, atrakcyjną działkę rolną, którą Wnioskodawca przeznaczył na własne potrzeby. Rada Gminy uchwałą z dnia 10 sierpnia 2005 r. zatwierdziła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w świetle którego ww. działki straciły swój rolny charakter. I tak, wg tego planu działka nr 32/3 została przeznaczona pod zabudowę jednorodzinną, a teren działek 32/1 i 32/4 został odpowiednio podzielony i przeznaczony pod zabudowę jednorodzinną, zasilenie stref źródliskowych i pas drogi oraz ulicy. Wnioskodawca zaznaczył, że nowy plan zagospodarowania przestrzennego, a tym samym zmiana charakteru zakupionych działek nastąpiła z urzędu. Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań, mających na celu zmianę przeznaczenia działek, ponieważ nie był zainteresowany zmianą ich charakteru. W związku ze zmianą przeznaczenia gruntów, działki straciły dla Wnioskodawcy dotychczasowe znaczenie. Z tej przyczyny postanowił je sprzedać. Jednak dość znaczny rozmiar działek budowlanych utrudnił ich zbycie, dlatego Wnioskodawca zamierza podzielić działki na mniejsze i w miarę możliwości je sprzedawać.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że nabył przedmiotowe grunty z zamiarem wykorzystywania ich do zaspokojenia potrzeb osobistych i rodzinnych, z zamiarem wybudowania na tych działkach, które utworzyły zwartą całość, zabudowy o charakterze mieszkalno-siedliskowym. Zamiarem Wnioskodawcy było również prowadzenie w przyszłości (na emeryturze) ekologicznych upraw dla własnych potrzeb. Dodatkowym celem nabycia tych działek była chęć powiększenia majątku wspólnego Wnioskodawcy i jego żony, który w przyszłości mogłyby odziedziczyć ich dzieci.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż od momentu nabycia działki były wykorzystywane w celach rekreacyjnych, działki te nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej, w tym rolniczej w rozumieniu art. 2 ust. 15 ustawy od podatku od towarów i usług. Wnioskodawca oświadczył, iż nigdy nie był rolnikiem, w tym również w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy, ponieważ nie dokonywał dostaw produktów rolnych, pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczenia usług rolniczych.

Dodatkowo Wnioskodawca poinformował, że nigdy ani on, ani jego żona nie byli handlowcami, zajmującymi się obrotem nieruchomościami. Wnioskodawca nadmienił, iż prowadzi działalność gospodarczą w zakresie importu, eksportu warzyw oraz stacji paliw, które nie mają nic wspólnego z obrotem nieruchomościami, a przedmiotowe działki nigdy nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej, ponieważ stanowiły Jego majątek osobisty i żony. Powodem sprzedaży powyższych nieruchomości było przekształcenie charakteru zakupionych gruntów z rolnego na budowlany oraz wydzielenie pasa drogi i ulicy. Uchwalenie nowych planów zagospodarowania przestrzennego pozbawiło działki walorów, które były przesłankami ich nabycia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedając ww. działki, Wnioskodawca jako osoba fizyczna jest zobowiązany do naliczenia podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonując dostawy prywatnego majątku w warunkach wskazujących, iż czynności te nie będą kontynuowane i nie mają zorganizowanego charakteru, a grunt ten nie był nabywany w celu zbycia - czynności te nie mogą być uznane za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W ocenie Wnioskodawcy, bez znaczenia jest w tym przypadku, czy grunty będą sprzedawane jednemu, czy wielu nabywcom.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z tą definicją, pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług

Pojęcia "podatnik" i "działalność gospodarcza", na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami - wg zapisu art. 15 ust. 1 - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca w 1999 r. nabył wraz z żoną 3 działki gruntu rolnego o nr 32/3 o pow. 0,30 ha, nr 32/4 o pow. 1,48 ha oraz nr 32/1 o pow. 1,52 ha, z zamiarem wybudowania zabudowy o charakterze mieszkalno-siedliskowym oraz prowadzenia upraw ekologicznych dla własnych potrzeb. Celem nabycia działek była chęć powiększenia majątku wspólnego Wnioskodawcy i jego żony, który w przyszłości mogłyby odziedziczyć ich dzieci. Przedmiotowe grunty nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej, w tym rolniczej. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego teren, na którym położone są nieruchomości gruntowe został przeznaczony pod zabudowę. W związku z tym postanowił podzielić posiadane nieruchomości i sprzedać je.

W świetle przedstawionych okoliczności trudno zgodzić się ze stanowiskiem, że przedmiotowe grunty były nabyte z zamiarem realizacji osobistych celów Wnioskodawcy. Z wniosku bowiem nie wynika, aby w jakikolwiek sposób grunty służyły tym celom i w tych celach były zagospodarowane, dlatego też mając na uwadze chociażby ekonomiczny punkt widzenia nie można przyjąć, iż tak znaczny areał przeznaczony był wyłącznie na potrzeby osobiste. Co więcej podjęcie przez Wnioskodawcę czynności zmierzających do sprzedaży wydzielonych działek budowlanych w sposób zorganizowany i częstotliwy wskazuje na chęć osiągnięcia korzyści finansowych. W przeciwnym razie dzielenie gruntów byłoby niecelowe i ekonomicznie nieuzasadnione. W ocenie tut. organu zakup nieruchomości w celu powiększenia majątku wspólnego Wnioskodawcy i jego żony stanowił swoistą lokatę kapitału. Planowany podział nieruchomości na wiele odrębnych działek budowlanych oraz przeznaczenie wyodrębnionych działek dla celów sprzedaży, stanowią ciąg zdarzeń, które mogą świadczyć o zamiarze wykonywania czynności sprzedaży w sposób częstotliwy, a więc w warunkach przesądzających o prowadzeniu działalności gospodarczej

Tym samym sprzedaż przedmiotowych działek budowlanych zakwalifikować należy do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 powołanej ustawy, a dokonujący tych czynności podmiot uzyskuje status podatnika podatku od towarów i usług.

Co do zasady stawka podatku - na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy - wynosi 22%. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienia od podatku.

I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Regulacja ta oznacza, że zwolnieniem przedmiotowym nie jest objęta dostawa terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę, a co za tym idzie podlegają one opodatkowaniu podstawową stawką podatku od towarów i usług.

Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy, do podatników dokonujących dostaw terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę - niezależnie od wielkości obrotów - nie stosuje się zwolnień podmiotowych, o których mowa w art. 113 ust. 1 i 9.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.