Istota interpretacji:

dot. podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Dnia 03 czerwca 1997 r. aktem notarialnym rep. A …. Wnioskodawca nabył wraz z żoną nieruchomość we wsi B (gm. P, o łącznym obszarze 4ha 40ar 88 m#178;) składającą się z 19 działek oznaczonych nr od ... do .....

W dniu zakupu ziemi od osoby fizycznej działki miały status działek budowlanych, ale całość nieruchomości wchodziła w skład gospodarstwa rolnego i w związku z tym opłaty skarbowej od nabycia nie pobrano. Nabycia dokonano do majątku wspólnego współmałżonków. Nieruchomość użytkowano rolniczo.

W roku 2004 z mocy prawa obowiązujący dla tego obszaru plan przestrzennego zagospodarowania wygasł, ale w roku ubiegłym - 2007 Gmina uchwaliła nowy plan nadając działkom status budowlanych. W 2008 r. geodeta dokonuje nowego podziału nieruchomości dostosowując podział do planu Gminy P w wyniku czego powstanie około 25 działek budowlanych oraz drogi gminne i własne. Wnioskodawca z żoną zamierza część działek sprzedawać teraz i w kolejnych latach oraz kilka (4) podarować/zbyć dzieciom.

Wnioskodawca (wraz z żoną) jest płatnikiem podatku VAT z tytułu działalności z wynajmu oraz posiada spółkę cywilną. Przedmiotowe działki Wnioskodawca posiada 11 lat i nie wchodzą one w skład majątku spółki oraz nie są wynajmowane. Działki były i są użytkowane rolniczo jako majątek osób fizycznych gospodarstwa rolnego i nie są przedmiotem profesjonalnego obrotu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedając w różnych odstępach czasu kolejne działki budowlane z majątku własnego (Wnioskodawcy i żony) sprzedaż (zbycie) będzie opodatkowane podatkiem VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż (zbycie) wymienionych działek nie jest opodatkowane podatkiem VAT gdyż jest Jego (i żony) majątkiem osobistym (od 11 lat) i zbycie nie jest obrotem profesjonalnym (sprzedaż lub darowizna).

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.

Pojęcie podatnika w ustawie o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) zostało zdefiniowane w art. 15 ust. 1, zgodnie z którym podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przy czym pojęcie działalności gospodarczej obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionej definicji wynika w pierwszej kolejności, iż dotyczy ona podmiotów, które zajmują się działalnością w sposób profesjonalny. Świadczy o tym użycie przez ustawodawcę m.in. takich sformułowań, jak: producent, czyli ten kto produkuje jakieś dobra materialne; handlowiec: osoba zajmująca się handlem, tj. działalność polegająca na nabywaniu jakiś dóbr, usług, walorów, w celu sprzedaży, wynajmowania ich, odstępowania za jakąś cenę; usługodawca, czyli podmiot świadczący usługi. Jednoznacznie są to osoby, które mają zamiar stałego prowadzenia określonej działalności, czyniąc to w sposób powtarzalny, wielokrotny czy częstotliwy. A zatem podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten, kto dokonuje czynności handlu, produkcji, świadczenia usług także wówczas, gdy czynność ta dokonywana jest przez niego jednorazowo, lecz w taki sposób, że wyraźnie wynika z niej zamiar handlu, świadczenia usług.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarem w myśl przepisu art. 2 pkt 6 ww. ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Na uwagę zasługuje także fakt, iż uznanie osoby za podatnika w myśl ustawy, uzależnione jest od prowadzenia działalności gospodarczej, bowiem wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego tylko wtedy, gdy czynność ta została wykonana w ramach działalności gospodarczej. Uzasadnionym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników, nawet jeżeli wykonują czynność dostawy towarów, jeśli zbywają część majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego sprzedaży. Warunkiem uznania danej osoby za podatnika jest jej stałe zaangażowanie w prowadzoną działalność. Mając na uwadze powyższe, uzasadnionym wydaje się twierdzenie, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów.

Przy czym na komercyjny charakter dokonywanych czynności wskazuje też podział geodezyjny nieruchomości na 25 działek oraz wydzielenie nieruchomości na drogi gminne i własne.

W niniejszej sprawie Podatnik zamierza sprzedać lub/i darować kilka działek spośród gruntów użytkowanych rolniczo. W świetle wyżej cytowanych przepisów należy uznać, że Wnioskodawca sprzedając niezabudowane działki będzie podatnikiem podatku od towarów i usług od tej czynności, ponieważ prowadzi gospodarstwo rolne.

Biorąc pod uwagę definicję działalności gospodarczej - art. 15 ust. 2 ustawy - należy uznać, iż zamierzona transakcja sprzedaży gruntu będzie miała związek z działalnością gospodarczą. Bowiem rolnik ryczałtowy, w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Jednakże na mocy art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, korzysta tylko ze zwolnienia od podatku w zakresie dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności oraz w zakresie świadczenia usług rolniczych. Jeśli więc osoba taka wykonuje inne czynności mieszczące się w zakresie przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług, brak jest podstaw prawnych do uznania, iż nie podlegają one opodatkowaniu.

Jednocześnie tut. organ podatkowy informuje, że zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 w/w ustawy dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę, korzysta ze zwolnienia od opodatkowania.

Rolnik ryczałtowy, co do zasady jest zwolniony z podatku VAT, a sprzedaż gruntów nie wchodzi w zakres zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy.

W nowym, obowiązującym w chwili obecnej planie zagospodarowania przestrzennego zmieniono przeznaczenie terenu z rolnego na budowlany. W związku z powyższym Podatnik z tytułu zbycia tej działki (działek) nie będzie również korzystał ze zwolnienia od opodatkowania na mocy w/cyt. art. 43 ust. 1 pkt 9 w/w ustawy.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że Podatnik w przedmiotowej sprawie będzie zobowiązany do naliczenia kupującemu i odprowadzenia do urzędu skarbowego podatku od towarów i usług z tytułu zbycia niezabudowanej działki (działek) budowlanej. Dostawa terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu 22% stawką podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1-go maja 10, 09-402 Płock.