W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w dniu 10 maja 2001r. oraz w dniu 20 lipca 2001r. nabył dwie nieruchomości położone we wsi B, gmina R. Nieruchomości te stanowią odrębne całości, zostały nabyte jako majątek prywatny. W przyszłości Wnioskodawca zamierzał rozpocząć na przedmiotowych nieruchomościach budowę domu dla siebie i syna. Obecnie jednak, w uwagi na trudną sytuacje finansową , Wnioskodawca zamierza sprzedać te nieruchomości w całości albo też będzie sprzedawał poszczególne działki, w zależności od tego, jakich kontrahentów uda mu się znaleźć. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą (spółka jawna) - uzyskane ze sprzedaży nieruchomości środki pieniężne mają być przeznaczone na spłatę zobowiązań podatkowych związanych z likwidacją spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

• Czy przedmiotowa sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
  
  

W opinii Wnioskodawcy, w związku z faktem, iż nie kupował on wyżej wymienionych działek w celu ich dalszej sprzedaży (nie dokonywał podziału geodezyjnego), to zgodnie z art. 15 ustawy o VAT oraz przyjętym orzecznictwem NSA, sprzedaż działek będących przedmiotem zapytania, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6).

Art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2).

W konsekwencji powyższego aby daną dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Mając na uwadze powyższe, uzasadnionym jest twierdzenie, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku VAT.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia wynika, iż Wnioskodawca, prowadzący działalność gospodarczą, nabył do majątku odrębnego dwie nieruchomości z zamiarem budowy na nich domu mieszkalnego (w akcie notarialnym dokumentującym przedmiotowy zakup brakuje zapisu świadczącego o tym, iż nabycie zostało dokonane na cele nie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą). Ze względu na trudną sytuację finansową, Wnioskodawca zamierza sprzedać ww. działki, a uzyskane ze sprzedaży środki pieniężne mają być przeznaczone na spłatę zobowiązań podatkowych związanych z likwidacją prowadzonej przez niego spółki jawnej.

Grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

W opinii tutejszego organu podatkowego, jeżeli osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą dokonuje sprzedaży nieruchomości i przewiduje przychód z tej transakcji przeznaczyć na wydatki związane z tą działalnością, to działa ona w charakterze handlowca.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż sprzedaż gruntów będących przedmiotem zapytania będzie stanowiła działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT , a zatem będzie też podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie pragnie zaznaczyć, że organ podatkowy nie jest uprawniony do oceny załączonych do wniosku o udzieleniu interpretacji dowodów ( w tym w zakresie obowiązków podatkowych z nich wynikających). Załączniki mają jedynie charakter posiłkowy.

W kwestii pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10,09-402 Płock.