Istota interpretacji:

Czy w związku z podziałem pierwszej działki o pow. 0,41 ha na część A i B, mając na względzie sprzedaż części drugiej działki o pow. 0,085 ha na rzecz Skarbu Państwa, Wnioskodawca będzie zobowiązany zapłacić podatek VAT przy sprzedaży działek A i B oraz jak będzie wyglądał obowiązek zapłaty podatku VAT w przypadku dalszej sprzedaży działki drugiej w całości albo również podzielonej w okresie późniejszym - czy ma znaczenie okres czasu od sprzedaży poprzednich działek?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w dniu 31 grudnia 1994 r. otrzymał w drodze darowizny gospodarstwo rolne składające się z dwóch działek. Pierwsza o pow. 0,41 ha zabudowana budynkiem mieszkalnym i gospodarczym, druga o pow. 0,47 ha niezabudowana. W tym okresie grunty o powierzchni powyżej 0,5 ha stanowiły gospodarstwo rolne.

Z drugiej nieruchomości o powierzchni 0,47 ha w kwietniu 2000 r. Wnioskodawca dokonał sprzedaży na rzecz Skarbu Państwa (Generalna Dyrekcja Dróg - na potrzeby drogowe) działki o pow. 0,085 ha.

Obecnie przedmiotowe grunty nie stanowią gospodarstwa rolnego albowiem ich łączna powierzchnia jest mniejsza niż 1 ha.

Wnioskodawca jest w trakcie dzielenia pierwszej z działek o pow. 0,41 ha na dwie działki.

Decyzją Wójta Gminy będzie to podział na powiększenie działek sąsiadujących. Działki Zainteresowany zamierza sprzedać na rzecz dwóch sąsiadów, posiadających grunty obok nieruchomości Podatnika, na których prowadzona jest działalność gospodarcza.

W piśmie uzupełniającym Wnioskodawca poinformował, że na ww. gruntach nie prowadził działalności rolniczej jako rolnik ryczałtowy, ani nie świadczył usług rolniczych.

Pierwsza z działek była przedmiotem umowy dzierżawy w części niezabudowanej. Część zabudowana budynkiem mieszkalnym służyła na cele mieszkaniowe.

Na żadnym z gruntów Zainteresowany nie prowadził działalności gospodarczej.

Wnioskodawca zamierza w pierwszej kolejności sprzedać zabudowaną część działki wraz z gruntem, który nie był przedmiotem umowy dzierżawy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w związku z podziałem pierwszej działki o pow. 0,41 ha na część A i B, mając na względzie sprzedaż części drugiej działki o pow. 0,085 ha na rzecz Skarbu Państwa, Wnioskodawca będzie zobowiązany zapłacić podatek VAT przy sprzedaży działek A i B... Jak będzie wyglądał obowiązek zapłaty podatku VAT w przypadku dalszej sprzedaży w okresie późniejszym działki drugiej w całości albo również podzielonej... Czy w przedmiotowej sprawie ma znaczenie okres czasu od sprzedaży poprzednich działek...

Wnioskodawca uważa, że w przypadku podziału działki pierwszej na części A i B oraz ich sprzedaży nie powstanie obowiązek zapłacenia podatku VAT. Natomiast przy ewentualnej sprzedaży działki drugiej (w całości albo w częściach) podatek VAT mógłby wystąpić.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na podstawie art. 15 ust. 2 - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Pojęcie częstotliwości należy rozumieć jako zakładające powtarzalność czynności tego samego rodzaju. Przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania pewnej czynności w sposób częstotliwy muszą istnieć w chwili wykonania usługi lub sprzedaży towaru.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar wykonywać takie czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Stosownie do aktualnie obowiązującej ustawy o podatku od towarów i usług, grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

W przedmiotowej sprawie, z działkami wydzielonymi z pierwszej nieruchomości, w części niezabudowanej oraz będącej przedmiotem udostępnienia osobie trzeciej za wynagrodzeniem, wiąże się art. 693 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), zgodnie z którym, przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Zainteresowany nie prowadzi na przedmiotowym gruncie działalności rolniczej w charakterze rolnika ryczałtowego, jednakże oddanie w ramach umowy dzierżawy osobie trzeciej nieruchomości skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie Podatnika.

Odnosząc przedstawione zdarzenie przyszłe - w części dotyczącej oddania w dzierżawę działki - do treści art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług wskazać należy, iż umowa dzierżawy została zawarta dla celów zarobkowych oraz ma charakter ciągły. Takie postępowanie ustawa o podatku od towarów i usług definiuje jako działalność gospodarczą.

Uwzględniając zatem treść przytoczonych przepisów oraz zdarzenie przyszłe zawarte we wniosku wskazać należy, iż Wnioskodawca wypełnia przesłanki określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto postępowanie Zainteresowanego w przedmiocie sprzedaży działek jest czynnością określoną w art. 5 ustawy o VAT.

Konsekwencją analizy dokonanej powyżej jest stwierdzenie, iż transakcja sprzedaży gruntu udostępnionego w drodze czynności odpłatnej osobie trzeciej (czynności związanej z wykorzystaniem towarów w celach zarobkowych), ma związek z działalnością gospodarczą. W tej sytuacji Wnioskodawca sprzedając omawiany grunt, nie zbywa majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl przepisu art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Reasumując, dostawa gruntu niezabudowanego (nabytego na podstawie umowy darowizny) udostępnianego w drodze czynności odpłatnej osobie trzeciej wypełnia przesłanki określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W przypadku, gdy dostawa dotyczy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę, stosownie do brzmienia przepisów art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, czynność ta będzie zwolniona od podatku VAT.

Natomiast nic nie wskazuje na to, aby dokonując sprzedaży części pierwszej działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym i gospodarczym oraz drugiej działki gruntu Podatnik działał w charakterze osoby prowadzącej działalność gospodarczą - handel. Nie można bowiem stwierdzić, że nabył ten grunt w celu dalszej odsprzedaży, ponieważ pochodzi on z darowizny. Ponadto nieruchomość nie była przedmiotem umowy dzierżawy czy też użyczenia. Wnioskodawca sprzedając grunt korzysta z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z faktem, iż z wniosku nie wynika aby przedmiotowy grunt był wykorzystywany przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej (w tym również w działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług) należy uznać, że jego sprzedaż (w całości albo w częściach) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.