Istota interpretacji:

Dostawa terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu stawką podatku 22%. Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.Jeśli więc przedmiotowe grunty są terenami budowlanymi lub przeznaczonymi pod zabudowę, ich dostawa podlegała i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wg stawki podatku 22%.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

W roku 1983 Wnioskodawca nabył grunty rolne, które stanowią jego majątek osobisty.

Zainteresowany jest płatnikiem podatku rolnego i nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej. Wnioskodawca twierdzi, iż jest rolnikiem ryczałtowym w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i w myśl przepisów tej ustawy prowadzi gospodarstwo rolne a powyższe grunty użytkuje rolniczo.

Nie dokonuje jednak nabyć produktów rolnych w celu ich odsprzedaży.

W roku 2003 uchwalono plan zagospodarowania przestrzennego dla gminy, w którym grunty, będące własnością Wnioskodawcy, zostały przekwalifikowane na przeznaczone pod zabudowę.

W kwietniu 2004 roku Wnioskodawca wydzielił jedną działkę budowlaną i dokonał jej zbycia. W roku 2005, zbył następną działkę.

Przed dokonaniem tej transakcji Zainteresowany wystąpił do Naczelnika właściwego miejscowo Urzędu Skarbowego z wnioskiem o udzielenie interpretacji zgodnie z art. 14a § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej. Wniosek zawierał stanowisko, iż w myśl obowiązujących przepisów, pomimo tego iż grunty zostały zakwalifikowane jako towary, Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT z tytułu sprzedaży, ponieważ grunty nie zostały nabyte w celu odsprzedaży.

Postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego potwierdziło niniejsze stanowisko.

Zainteresowany dokonał wiec transakcji zbycia działki wydzielonej z gruntów gospodarstwa.

Jednakże niniejsze postanowienie zostało zmienione decyzją Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu, która stwierdzała, iż stanowisko przedstawione w złożonym wniosku nie było prawidłowe i z tytułu tej sprzedaży Zainteresowany jest podatnikiem VAT, ponieważ sprzedaż kolejnej działki spełnia kryteria art. 15 ust. 2 ustawy VAT. Decyzja obowiązywała od następnego miesiąca po jej wydaniu. Ponieważ grunty zostały zbyte przed wydaniem decyzji Strona nie dokonała rozliczenia podatku VAT od tej transakcji.

W roku 2007 Wnioskodawca zbył dwie kolejne działki, od których rozliczył podatek należny składając deklaracje VAT-7 i dokonał jego zapłaty. Podatnik poniósł dodatkowo pozostałe opłaty, w tym adiacencką i planistyczną. Obecnie ze względu na niską rentowność własnej produkcji rolnej Zainteresowany stwierdza, iż zmuszony jest sprzedać jeszcze jedną działkę.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy Zainteresowany z tytułu sprzedaży w latach 2005 i 2007 działek wydzielonych z majątku osobistego jest podatnikiem VAT...
2. Czy planowana sprzedaż działek budowlanych z majątku osobistego będzie podlegała podatkowi VAT...

Wnioskodawca twierdzi, iż nie jest podatnikiem VAT z tytułu dokonanych transakcji, gdyż w myśl art. 15 ust 2 ustawy, w zakresie przedstawionego pytania, nie są one wykonywane w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w tym przepisie.

Z kolei planowane zbycie gruntów nie będzie podlegało - zdaniem Strony - podatkowi VAT, albowiem sprzedaż gruntów z majątku prywatnego nie podlega temu podatkowi, gdyż nie jest dokonywana w ramach działalności gospodarczej, a zbywane towary nie zostały nabyte w celu dalszej odsprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą", opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z kolei w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Jako dostawę towaru zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Wyjaśnić zatem należy, iż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei działalność gospodarcza - ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym a nabyte w roku 1983 grunty rolne użytkuje rolniczo. Sukcesywnie z posiadanego gruntu wydziela działki budowlane, które sprzedaje.

W świetle art. 2 pkt 19 ustawy, przez rolnika ryczałtowego rozumie się rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Przez produkty rolne - pkt 20 powołanego artykułu - rozumie się towary wymienione w załączniku nr 2 do ustawy oraz towary wytworzone z nich przez rolnika ryczałtowego z produktów pochodzących z jego własnej działalności rolniczej przy użyciu środków zwykle używanych w gospodarstwie rolnym, leśnym i rybackim.

Natomiast przez działalność rolniczą - w myśl art. 2 pkt 15 ustawy - rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą (…) a także świadczenie usług rolniczych.

Przez usługi rolnicze - pkt 21 ww. artykułu - rozumie się usługi wymienione w załączniku nr 2 do ustawy.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania należy uznać, iż Wnioskodawca jako rolnik ryczałtowy, prowadzi - w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy - działalność gospodarczą, w której szczególną rolę odgrywają transakcje dostaw gruntów.

Jednakże na mocy art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, korzysta ze zwolnienia od podatku w zakresie dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności oraz w zakresie świadczenia usług rolniczych.

W związku z powyższym, rolnik sprzedający grunt nie zbywa majątku osobistego, ale majątek składający się na przedsiębiorstwo rolne. Jeśli więc osoba taka dokonuje sprzedaży majątku związanego z prowadzoną działalnością, jest z tego tytułu podatnikiem podatku od towarów i usług.

Dostawa terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu stawką podatku 22%. Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Jeśli więc przedmiotowe grunty są terenami budowlanymi lub przeznaczonymi pod zabudowę, ich dostawa podlegała i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wg stawki podatku 22%.

Reasumując, należy stwierdzić, iż Strona z tytułu dokonanych i zamierzonych dostaw działek budowlanych jest podatnikiem podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.