|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: komornik, sprzedaż praw, użytkowanie wieczyste, zwolnienia z podatku od towarów i usług | |
| Data: 2008-01-24 | |
![]() W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W dniu 2006-01-04 komornik sądowy Rewiru I przy Sądzie Rejonowym w P...... na wniosek Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych Biuro Terenowe w L.... wszczął egzekucję z praw wieczystego użytkowania nieruchomości - działek gruntu położonych w K.... oraz związanej z tymi prawami, własności budynków objętych księgami wieczystymi prowadzonymi przez Sąd Rejonowy w P.... za numerem KW X4 przysługujących dłużnikowi: Zakłady Futrzarskie "K....." S.A. w K..... W toku postępowania, na podstawie oględzin nieruchomości z dnia 2007-01-17 oraz operatu szacunkowego sporządzonego przez biegłego sądowego X dokonano opisu i oszacowania nieruchomości. Stwierdzono, że postępowaniem objęte są:
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż w drodze licytacji publicznej w Sądzie Rejonowym w P.... w ramach toczącego się postępowania egzekucyjnego praw wieczystego użytkowania nieruchomości - działek gruntu położonych w K.... oraz związanej z tymi prawami, własności budynków objętych księgarni wieczystymi prowadzonymi przez Sąd Rejonowy w P.... za numerem KW XX4. jest zwolniona od podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt. 2 i 10 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 2004-03-11 (Dz.U.2004.54.535)? Zdaniem Komornika będącego płatnikiem w/w czynność prawna jest zwolniona od podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje. Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W myśl ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 133, poz. 882 ze zm.), komornik sądowy jest funkcjonariuszem publicznym działającym przy sądzie rejonowym, wykonującym czynności egzekucyjne w sprawach cywilnych oraz inne czynności przekazane na podstawie odrębnych przepisów. Według art. 18 ustawy o VAT, komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od towarów i usług od dostawy dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów. Powyższe dotyczy zarówno przypadku, gdy przedmiotem dostawy są rzeczy ruchome, jak też nieruchomości. Z treści wskazanego wyżej przepisu wynika, iż komornik sądowy jest płatnikiem podatku od dostawy dokonanej w trybie egzekucji, w przypadku gdy wykonuje czynności egzekucyjne. Należy zauważyć, że przez czynność egzekucyjną rozumie się każde formalne, oparte na przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące skutek prawny dla prowadzonej egzekucji. Z art. 759 §1 Kodeksu postępowania cywilnego wynika jednoznacznie, że czynności egzekucyjne, co do zasady, wykonywane są przez komorników, z wyjątkiem czynności zastrzeżonych dla sądów. Na określony rodzaj egzekucji (np. egzekucji z nieruchomości) składa się szereg czynności egzekucyjnych, z których tylko nieliczne wykonywane są przez sąd. Warunek z art. 18 ww. ustawy do uznania komornika za płatnika podatku od dostawy dokonanej w wyniku prowadzenia określonego rodzaju egzekucji zostanie spełniony również, gdy w trakcie prowadzenia egzekucji będzie on dokonywał tylko niektórych czynności egzekucyjnych, tak jak ma to miejsce w przypadku egzekucji z nieruchomości. A zatem, komornicy sądowi w zakresie, w jakim stosując środki przymusu zastrzeżone dla władzy publicznej, wykonują władztwo publiczne wynikające z funkcji organu egzekucyjnego, są uznawani za organ władzy publicznej i tym samym są objęci regulacją art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Odnosząc się do kwestii zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT ww. czynności to zastosowanie będzie miał art. 43 ust. 2 ustawy VAT, gdzie przez towary używane rozumie się :
Z redakcji przywołanych przepisów wynika bezspornie, iż sprzedaż towarów używanych podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług pod reżimem dopełnienia ściśle warunków zawartych w tym przepisie. Należy zaznaczyć, że zwolnieniu z opodatkowania nie podlegają nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę jednakże w przypadku gdy posadowione na nim budynki spełniają warunki do uznania je za towary używane zwolnieniu z opodatkowania podlega sprzedaż całej nieruchomości (tj. budynku oraz gruntu na którym się znajdują). Ponadto dana czynność będzie podlegała zwolnieniu na podstawie § 8 pkt. 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 97, poz. 970 ze zm.). Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego przedmiot sprzedaży spełnia ustawową definicję towaru używanego albowiem budowa budynku mieszkalnego zakończyła się w 1961 roku a właściciel nie poniósł na jego ulepszenie żadnych nakładów inwestycyjnych. W konkluzji powyższego należy stwierdzić, iż sprzedaż praw wieczystego użytkowania nieruchomości dłużnika wraz z posadowionym na niej budynkiem mieszkalnym będącym własnością dłużnika, dokonywana w trybie sprzedaży na licytacji przez komornika sądowego podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług . Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2008-01-24 |
