W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...) Transport Międzynarodowy i Spedycja (dalej "Przedsiębiorstwo"). Jest również komandytariuszem nowoutworzonej spółki komandytowej (dalej "Spółka"). Zainteresowany zamierza podwyższyć wkład wniesiony do Spółki poprzez wniesienie do niej aportem całego prowadzonego przez siebie Przedsiębiorstwa.

W skład przedmiotu aportu wchodzić będą również środki trwałe, przy nabyciu których Wnioskodawca skorzystał z możliwości dokonania pełnego odliczenia podatku naliczonego (nabyte lub wytworzone środki trwałe służyły wyłącznie działalności opodatkowanej).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zajdzie konieczność dokonania korekty podatku naliczonego przy wniesieniu aportem przedsiębiorstwa do spółki prawa handlowego.

Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie aportem przedsiębiorstwa nie wpływa na wcześniejsze odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu środków trwałych, służących wyłącznie działalności opodatkowanej.

W art. 6 pkt 1 ustawy VAT postanowiono, że przepisów ustawy nie stosuje się do m.in. transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans. Czynność w postaci wniesienia aportu do innej spółki stanowi również zbycie przedsiębiorstwa, i w konsekwencji podlega wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na mocy art. 6 pkt 1 ustawy. Oznacza to, że na gruncie ustawy VAT, czynność tę traktuje się jako niepodlegającą opodatkowaniu.

Przyjęta w art. 6 pkt 1 ustawy opcja wyłączenia z opodatkowania zbycia przedsiębiorstwa wymaga jednak uznania, jak wskazuje art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (wcześniej art. 5(8) VI Dyrektywy), że w przypadku zbycia przedsiębiorstwa, jego nabywca jest traktowany jako następca prawny podatnika dokonującego zbycia. Zgodnie bowiem z art. 19 ww. Dyrektywy, w przypadku przekazania jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W ustawie VAT, w art. 91 ust. 9, przewidziano takie następstwo prawne. Przepis ten bowiem stanowi, że w przypadku zbycia przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 6 pkt 1, korekta (podatku naliczonego) określona w art. 91 ust. 1-8 ustawy VAT jest dokonywana odpowiednio przez nabywcę przedsiębiorstwa. Tym samym zbycie przedsiębiorstwa nie skutkuje w sferze wcześniejszych odliczeń podatku dokonanych przez zbywcę, co pozostaje w zgodzie z zasadą neutralności VAT.

Reasumując, Wnioskodawca stwierdził, że jeżeli w chwili nabycia składników majątku, podatnikowi wnoszącemu aportem przedsiębiorstwo, przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z uwagi na związek ze sprzedażą opodatkowaną, to należy uznać, że późniejsze przekazanie przedsiębiorstwa jako aportu do innej spółki prawa handlowego nie pozbawia zbywcy prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem tych składników. Odmienna interpretacja podważałaby bowiem sens art. 91 ust. 9 ustawy VAT.

Powyższe stanowisko zdaniem Zainteresowanego znajduje potwierdzenie m.in. w piśmie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Łódź-Górna z dnia 15 lipca 2005 r. (III/443-40/05/WI, publik. System Informacji Prawnej Lex 13/2007), w piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Sierpcu z dnia 28 sierpnia 2006 r. (1427/ZO/443-16/06, publik. System Informacji Prawnej Lex 13/2007), a także w literaturze fachowej (m. in. Leksykon VAT, tom I, UNIMEX, Wrocław 2006, Janusz Zubrzycki, str. 1022).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 6 pkt 1, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans.

Pojęcie "transakcji zbycia" należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu "dostawy towarów" w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. "zbycie" obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie aportu.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji "przedsiębiorstwa", zatem dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55#185; ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej.

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, iż aportem do spółki komandytowej wniesione ma zostać całe przedsiębiorstwo, zatem czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (art. 6 pkt 1 ustawy).

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (...).

W trakcie prowadzenia działalności, Wnioskodawca dokonywał zakupów związanych z działalnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, w stosunku do których przysługiwało Mu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Prawo to nie ulegnie zmianie w momencie przekazania w formie aportu przedmiotowego przedsiębiorstwa.

W myśl art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z obliczoną proporcją, podatnik jest obowiązany dokonać korekty rocznej, według zasad określonych w ust. 1-3. Stosownie do ust. 4 powołanego artykułu, korekty tej dokonuje się również w przypadku, gdy nastąpi sprzedaż towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym były zaliczone przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, bądź gdy zgodnie z ust. 7 nastąpi zmiana prawa do odliczenia podatku naliczonego od danego towaru lub usługi.

Korekt podatku naliczonego z wyżej wymienionych tytułów, dokonuje się także w przypadku zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału), o których mowa w art. 6 pkt 1 ustawy - na mocy art. 91 ust. 9 ustawy. W takiej jednak sytuacji, ewentualnych korekt dokonuje nabywca przedsiębiorstwa lub nabywca zakładu (oddziału).

Reasumując, Wnioskodawca nie będzie zobligowany do dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego, związanego z zakupami w ramach dotychczas prowadzonej działalności gospodarczej.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku należy podkreślić, iż analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek Zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska, czy przedsiębiorstwo, które Zainteresowany zamierza wnieść w formie aportu do spółki komandytowej spełnia definicję, o której mowa w powołanym wyżej przepisie art. 55#185; Kodeksu cywilnego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje