Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Jednostki przedstawione we wniosku z dnia 28 listopada 2007 r. (data wpływu 11 grudnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynszu pobieranego od najemcy za lokal mieszkalny -jest nieprawidłowe.

W dniu 11 grudnia 2007 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynszu pobieranego od najemcy za lokal na cele mieszkalne.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Szkoła jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dnia 3 stycznia 2007 r. Dyrektor szkoły zawarł z pracownikiem szkoły umowę najmu lokalu na cele mieszkaniowe, w której określono wysokość czynszu plus 22% VAT oraz zwrot kosztów ponoszonych przez szkołę na ogrzewanie. Zgodnie z umową najemca płacił ww. kwoty na rachunek szkoły. Szkoła, czynsz oraz zwrot kosztów za ogrzewanie przekazywała jako dochody budżetowe na rachunek Gminy, natomiast podatek VAT w ustawowych terminach na konto właściwego urzędu skarbowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Szkoła będąca własnością gminy jest zobowiązana do naliczania podatku VAT od czynszu pobieranego od najemcy - pracownika szkoły za lokal na cele mieszkalne ?

Zdaniem Wnioskodawcy, należy naliczyć podatek VAT od najmu, mimo że jest to lokal wynajęty na cele mieszkalne, ale opłaty przekazywane są na rachunek gminy jako dochody budżetowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W świetle art. 15 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, o której mowa w zdaniu poprzednim, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług).

Wynajem oraz dzierżawa lokali mieści się zatem w wyżej cytowanym pojęciu działalności gospodarczej, jeżeli wykonywane są w sposób ciągły dla celów zarobkowych, gdyż zawierane umowy najmu i dzierżawy mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe. Zatem istotnym jest wykorzystanie towaru (w przedmiotowej sprawie nieruchomości) w sposób ciągły dla celów zarobkowych bez względu na to, czy najem i dzierżawa będą prowadzone w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawodawca w art. 43 ust. 1 pkt 1 wyżej cyt. ustawy o podatku od towarów i usług zwolnił od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. Wśród wskazanych tam usług, w poz. nr 4 wymienione zostały usługi o symbolu PKWiU ex 70.20.11, tj. usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe.

W przedstawionym stanie faktycznym, o ile przedmiotem wynajmu jest lokal mieszkalny, a świadczone przez Szkołę - czynnego i zarejestrowanego podatnika podatku od towarów i usług, usługi w zakresie wynajmowania tej nieruchomości na własny rachunek będą zaliczone do wskazanego wyżej grupowania PKWiU, korzystają one ze zwolnienia od podatku stosownie do poz. 4 załącznika nr 4 do cyt. ustawy o VAT.

Natomiast wynajem i dzierżawa innych nieruchomości, w tym również lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe - podlegają opodatkowaniu podstawową stawką podatku w wysokości 22% w myśl art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.