Wnioskodawca posiada uprawnienia biegłego rewidenta i przeprowadza badania sprawozdań finansowych na podstawie zawieranych umów o dzieło z firmami audytorskimi ( zleceniodawcy - spółki z o.o.). Zawarte umowy powodują, że Wnioskodawczyni wykonuje czynności osobiście i jest związana ze zleceniodawcą prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym ( spółka z o.o.) wykonanie tych czynności i wykonującym zlecone czynności, co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności na takiej zasadzie jak gdyby sam wykonywał czynności będące przedmiotem umowy. Wprowadzenie zapisu art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT miało na celu zwolnienie od obciążenia podatkiem VAT stosunków, które swoim charakterem są zbliżone do stosunku pracy, a co za tym idzie nie spełniają kryterium samodzielności. Wykonywane przez Wnioskodawczynię prace (opinia, raport z badania, dokumentacja robocza, konsultacje) podlegają weryfikacji przez zleceniodawcę (jednostkę audytorską), po czym zostają przesłane do jednostki badanej pod znakiem firmowym jednostki audytorskiej.

Wnioskodawczyni jest emerytką i nie prowadzi działalności gospodarczej i wykonuje jedynie badania sprawozdań finansowych i opracowuje konsultacje wyłącznie w formie zawieranych umów o dzieło, natomiast faktury dla firm zlecających badanie sprawozdań finansowych lub innych czynności wystawiane są wyłącznie przez firmę audytorską.

Analizując przepis art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług należy stwierdzić, że stan faktyczny nie pokrywa się ze stwierdzeniami określonymi w art. 15 ustawy gdyż:

1. czas i sposób wykonywania czynności określa zleceniodawca (audytor),
2. charakter zawieranych umów jest zbliżony do stosunku pracy, a co za tym idzie nie spełnia kryterium samodzielności,
3. odpowiedzialność zlecającego, który odpowiada za czynności wykonawcy na takiej zasadzie jak gdyby sam wykonywał czynności będące przedmiotem umowy.
   
   

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Biorąc pod uwagę opisany stan faktyczny Wnioskodawczyni zwraca się z prośbą o stwierdzenie czy w tej sytuacji jest podatnikiem podatku VAT na podstawie art. 15 i art. 113 ustawy o VAT. Wnioskodawczyni w Urzędzie Skarbowym Warszawa-Wola uzyskała informację, że z chwilą przekroczenia kwoty 10.000EURO (39.700zł), co nastąpiło w miesiącu maju 2007r. jest zobowiązana do zgłoszenia podatkowego i uiszczenia od wystawionych rachunków na rzecz firmy audytorskiej podatku VAT od V.2007r. Z uwagi na wątpliwości dotyczące powyższego rozstrzygnięcia Podatniczka wystąpiła o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa.

W związku z powyższym Podatniczka zadała następujące pytanie: Jeżeli nie miałaby obowiązku naliczania podatku VAT od zawieranych umów to zwraca się z prośbą o podanie formy w jakiej mogłaby anulować zgłoszenie podatkowe i zaprzestać składania deklaracji podatkowej VAT-7.

Zdaniem wnioskodawcy.

Zdaniem Podatniczki badanie sprawozdań finansowych jest działalnością wykonywaną osobiście (art. 13 pkt 8 ustawy z 26.07.1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych) lecz nie w ramach działalności gospodarczej, która podlega opodatkowaniu PDOF.

Ponieważ badanie sprawozdań finansowych odbywa się za pośrednictwem jednostek audytorskich (spółki z o.o.) co zdaniem Wnioskodawczyni oznacza, że jako osoba fizyczna jest związana z jednostką audytorską zlecającą wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonywanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT usługi te nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej a więc nie są objęte podatkiem VAT. W tej sytuacji zdaniem Wnioskodawczyni Urząd Skarbowy winien anulować zgłoszenie podatkowe Pani X i zwolnić ją ze składania deklaracji VAT-7.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn zm. ) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 powoływanej wyżej ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl powołanych wyżej przepisów, podatnikiem podatku od towarów i usług jest osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, osoba fizyczna, wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel oraz rezultat tej działalności. Działalność gospodarcza w rozumieniu wyżej wymienionej ustawy o podatku od towarów i usług obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym także podmioty, które pozyskują zasoby naturalne oraz rolników, a także osób wykonujących wolne zawody, również w sytuacji gdy dana czynność wykonana jednorazowo w okolicznościach, które wskazują na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje także czynności, które polegają na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Reasumując, podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej o ile wykonują samodzielnie działalność gospodarcza określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Ustawodawca nie definiuje pojęcia samodzielności, lecz w art. 15 ust. 3 w/w ustawy określa przypadki, czynności, które nie są uważane za samodzielną działalność gospodarczą. Zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

• z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
  
  

W art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( tekst jednolity z 2000r., Dz. U. Nr 14, poz. 176 z późn zm. ) wymienione są przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej.

Z przestawionego w złożonym wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że nie prowadzi Pani działalności gospodarczej, jest Pani emerytką i posiada Pani uprawnienia biegłego rewidenta. Na podstawie zawieranych z firmą audytorską ( zleceniodawca, spółka z o.o.) umów o dzieło wykonuje Pani badanie sprawozdań finansowych i opracowuje konsultacje. Wynik pracy Wnioskodawczyni (opinia, raport z badania, dokumentacja robocza, konsultacje) podlegają weryfikacji przez zlecającą badanie firmę audytorską. Umowa o dzieło, którą Podatniczka zawiera ze zleceniodawcą określa czas i sposób wykonania zleconych czynności, warunki wynagrodzenia, określa także odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich ( firma audytorska zlecająca wykonanie czynności ponosi odpowiedzialność za wykonane przez Wnioskodawczynię czynności, jak gdyby to ona sama wykonała te czynności).

W związku z powyższym, w sytuacji, gdy zleceniobiorca (Wnioskodawczyni) w oparciu o umowę o dzieło działa na zewnątrz w imieniu zleceniodawcy (firma audytorska-spółka z o.o.) i na jego rachunek, a zleceniodawca w ramach powierzonej mu czynności przejmuje odpowiedzialność za działania zleceniobiorcy można uznać, iż czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie stanowią wykonywanej samodzielnie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z uwagi na powyższe przepis art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług w przedstawionym przez Wnioskodawczynie stanie faktycznym nie będzie miał zastosowania.

Z przedstawionego w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanu faktycznego wynika, że złożyła Pani zgłoszenie rejestracyjne oraz składa deklaracje dla podatku od towarów i usług VAT-7.

Wobec powyższego winna Pani zgodnie z art. 96 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług złożyć pismo informujące właściwego naczelnika urzędu skarbowego, iż wykonuje i wykonywała Pani wyłącznie czynności, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgłoszenie powyższe będzie podstawą do wykreślenia Pani z rejestru jako podatnika VAT. Wraz z wykreśleniem Pani z rejestru podatników podatku od towarów i usług będzie mogła Pani zaprzestać składania deklaracji, o której mowa w art. 99 ust. 1 w/w ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.