W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Strona od 6 lat wykonuje pracę w ramach umów o dzieło, na rzecz kilku firm i uzyskuje przychody przekraczające rocznie kwotę 10.000 euro. Przedmiotem zawieranych umów jest wykonanie projektów stron internetowych, wizytówek, znaków graficznych, kampanii w sieci Internet. Z tytułu wszystkich wykonywanych prac nie ponosi odpowiedzialności wobec osób trzecich, co jest zawarte w podpisanych przez stronę umowach.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 27.12.2007r. strona napisała, że zawierane umowy o dzieło posiadają określone warunki dotyczące materiałów, narzędzi oraz harmonogram wykonywanych czynności jak też wysokości oraz sposób zapłaty wynagrodzenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy działalność wykonywana przez stronę rodzi skutki w podatku od towarów i usług?

Zdaniem wnioskodawcy zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są m. in. osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą. Ustęp 2 tego artykułu zawiera definicję działalności gospodarczej. Ustęp 3 określa zaś przypadki, w których wykonywane czynności nie noszą cech samodzielnej działalności gospodarczej. Dotyczy to czynności, które są wykonywane na podstawie stosunku prawnego pomiędzy zlecającym i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

W związku z faktem, że strona nie ponosi odpowiedzialności wobec osób trzecich, z tytułu zawartych umów to uważa, że wykonywane usługi nie podlegają ustawie o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 11, poz. 535 z późn. zm.) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ustępie 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W art. 15 ust. 3 ustawy zostały określone czynności, których wykonywanie nie jest na gruncie ustawy o VAT uznawane za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 tej ustawy. Do kategorii wyłączonych zaliczono następujące czynności:

• z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.),
• z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonywania tych czynności osoby te zostały związane ze zlecającym wykonywanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonywanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności.
  
  

Warunki, jakie musi spełniać dany stosunek prawny, aby świadcząca w oparciu o niego osoba fizyczna została wyłączona z kręgu podatników VAT, z uwagi na brak samodzielności przy realizacji czynności określonych w art. 13 pkt 2-9 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazują, że chodzi w tym przypadku jedynie o takie czynności o charakterze usługowym, które wykonywane są w warunkach swoistych dla umowy o pracę, tj. podporządkowania usługodawcy co do warunków realizacji umówionych czynności oraz obciążenia zatrudniającego ryzykiem za wykonywanie tych czynności.

W świetle powyższego, jeżeli podmiotem zlecającym osobie fizycznej wykonanie czynności na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło jest wyłącznie podmiot określony w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w zawartej umowie określone zostaną oprócz: stron umowy oraz warunków wynagrodzenia również warunki osobistego wykonywania czynności w ramach danego stosunku prawnego, a także przejęcie odpowiedzialności zlecającego za czynności usługodawcy i warunki te są przez strony realizowane - spełnione zostają wymogi, aby w świetle art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, czynności te wyłączyć z samodzielnej działalności gospodarczej. W przeciwnym wypadku czynności te uznaje się za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a osobę, która je wykonuje za podatnika VAT w ujęciu art. 15 ust. 1 tej ustawy, co powoduje, że świadczone przez nią usługi podlegają opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz z pisma uzupełniającego stan faktyczny wynika, że strona wykonuje wyłącznie dla podmiotów określonych w art. 13 pkt 8 ustawy o pdof usługi na podstawie umów o dzieło, dla których są kumulatywnie spełnione warunki dotyczące warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich. Wykonywane usługi nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10 09-402 Płock.