W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Od 1990 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą (handel detaliczny). Do grudnia 2004 r. działalność ta była prowadzona przez osobę fizyczną, natomiast od 2005 r. wykonywana jest przez obojga małżonków. Wnioskodawca prowadzi książkę przychodów i rozchodów oraz jest podatnikiem podatku VAT. W 1996 r. zakupiony został (jako wspólność majątkowa) lokal - sklep, na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Lokal ten został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i jest amortyzowany. W czerwcu 2007 r. #189; części lokalu wydzierżawiono dla banku, a w pozostałej części Zainteresowany nadal prowadzi sklep. Za dzierżawę lokalu Wnioskodawca wystawia faktury VAT i odprowadza podatek do Urzędu Skarbowego. Przedstawiciel Banku twierdzi, że Wnioskodawca powinien wystawiać rachunki bez podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca powinien wystawiać faktury i odprowadzać podatek VAT za dzierżawę #189; części sklepu (lokalu)?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien płacić podatku VAT za dzierżawę #189; sklepu (lokalu).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez świadczenie usług, stosownie do zapisu art. 8 ust. 1 ustawy należy rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Usługi, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119, identyfikowane są za pomocą klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej (art. 8 ust. 3 ustawy).

Podatnikami stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, którą definiuje ust. 2 powołanego artykułu obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług następuje wówczas, jeżeli zostaną spełnione przesłanki o charakterze przedmiotowym - wystąpi czynność podlegająca opodatkowaniu w oparciu o przepisy art. 5 ustawy, oraz podmiotowym - gdy czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest dokonywana przez podmiot będący podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Dzierżawa lokalu stanowi świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, wobec czego jest także czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług co oznacza że, jeżeli wykonuje jakąkolwiek inną czynność mieszczącą się w zakresie przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług, czynność taka będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

W związku z faktem, iż usługi dzierżawy są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, a Zainteresowany jest czynnym podatnikiem podatku VAT, z tytułu świadczenia tych usług, Wnioskodawca zobowiązany jest w oparciu o art. 106 ust 1 ustawy wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.