W przedmiotowym wniosku został przestawiony następujący stan faktyczny.

Podatnicy jako małżonkowie w dniu 26 lipca 2000r. nabyli do majątku wspólnego prawo własności zabudowanej murowanym dworkiem (w stanie do remontu), wpisanym do rejestru zabytków, nieruchomości składającej się z użytków rolnych, gruntów, zadrzewionych nieużytków, terenów różnych o łącznej powierzchni 7,90 ha, położona w obrębie ...Powiat ..., Gmina ..., dla której Sąd Rejonowy w ... prowadzi księgę wieczystą nr ... Podatnicy nie prowadzą działalności gospodarczej ani nie są podatnikami podatku VAT. Podatnicy ani nikt inny nie wykorzystywał przedmiotowej nieruchomości dla jakichkolwiek celów komercyjnych. Podatnicy w ciągu ostatnich 6 lat nie sprzedali prawa własności czy użytkowania wieczystego jakiejkolwiek innej nieruchomości stanowiącej ich majątek wspólny czy odrębny. Podatnicy zamierzają aktualnie sprzedać prawo własności wyżej wymienionej nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zawarcie transakcji sprzedaży opisanej nieruchomości spowoduje obowiązek naliczenia podatku od towarów i usług (VAT) od ceny tej nieruchomości.

Zdaniem Wnioskodawcy zawarcie transakcji sprzedaży opisanej nieruchomości nie spowoduje obowiązku naliczenia podatku od towarów i usług od ceny tej nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega między innymi odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 2 pkt 6 cytowanej wyżej ustawy przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług).

W świetle cytowanych wyżej przepisów, jeżeli osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej dokonuje sprzedaży składników swego majątku (np. budynku mieszkalnego wraz z działką, gruntu budowlanego lub samochodu,) w warunkach wskazujących, że działania te nie są czynione z zamiarem ich powtarzania (kontynuowania) i nie zmierzają do nadania im stałego (zorganizowanego) charakteru, a towary te nie były nabywane jedynie w celu ich zbycia - czynności te nie mogą być uznane za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a zatem osoba je wykonujące nie uzyskuje statusu podatnika VAT.

Nie jest bowiem działalnością handlową, a zatem i gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, sprzedaż składników majątku osobistego, które nie zostały nabyte z zamiarem ich odsprzedaży, lecz spożytkowania na własne potrzeb, gdy w wyniku późniejszych okoliczności doszło do ich sprzedaży.

Reasumując należy stwierdzić, że zbycie przez Państwa opisanej nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przy wydaniu niniejszej interpretacji wykorzystano opis stanu faktycznego dokonany w złożonym wniosku. W sprawie pominięto dołączone dokumenty, gdyż warunki składania wniosku o interpretację nie przewidują tej formy opisu stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10,09-402 Płock.