W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w 2002 roku po rodzicu odziedziczył w drodze spadku 1/5 gospodarstwa rolnego. W roku 2007r wnioskodawca zawarł ugodę z pozostałymi spadkobiercami o dział spadku na podstawie której otrzymał na własność działkę nr 7/1 położoną we wsi K. gmina A. Obecnie wnioskodawca posiadaną działkę nr 7/1 o powierzchni 11846 m#178;, podzielił na 5 części o różnych powierzchniach:

• działka nr 7/8 o powierzchni 1347 m#178;, nr 7/9 o powierzchni 1347 m#178; - przeznaczona pod zabudowę



• działka nr 7/10 o powierzchni 1347 m#178;, przeznaczona pod zabudowę z kawałkiem leśnym



• działka nr 7/11 o powierzchni 3373 m#178;, działka leśna z kawałkiem pod zabudowę



• działka nr 7/12 o powierzchni 3373 m#178;, działka leśna
• działka nr 7/6 o powierzchni 244 m#178;, nr 7/7 o powierzchni 785 m#178;, to drogi dojazdowe.

Wnioskodawca zamierza je sprzedać, a pieniądze przeznaczyć na potrzeby własne. Przedmiotowe działki stanowią majątek prywatny wnioskodawcy (pochodzący z dziedziczenia). Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jakie będę uiszczać podatki w chwili sprzedania poszczególnych działek w roku obecnym jak i w roku 2008 ?

Wnioskodawca uważa, że nie powinien płacić podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Pojęcie podatnika w ustawie o podatku od towarów i usług z dnia 11.03.2004r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.) zwanej dalej ustawą, zostało zdefiniowane w art. 15 ust. 1, zgodnie z którym podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne mniemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przy czym pojęcie działalności gospodarczej obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionej definicji wynika w pierwszej kolejności, iż dotyczy ona podmiotów, które zajmują się działalnością w sposób profesjonalny. Świadczy o tym użycie przez ustawodawcę m.in. takich sformułowań jak: producent, czyli ten kto produkuje jakieś dobra materialne; handlowiec: osoba zajmująca się handlem tj. działalność polegająca na nabywaniu jakiś dóbr, usług, walorów, w celu sprzedaży, wynajmowania ich, odstępowania za jakąś cenę; usługodawca czyli podmiot świadczący usługi. Jednoznacznie są to osoby, które mają zamiar stałego prowadzenia określonej działalności, czyniąc to w sposób powtarzalny, wielokrotny czy częstotliwy. A zatem podatnikiem VAT jest ten, kto dokonuje czynności handlu, produkcji, świadczenia usług także wówczas, gdy czynność ta dokonywana jest przez niego jednorazowo, lecz w taki sposób, że wyraźnie wynika z niej zamiar handlu, świadczenia usług.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarem w myśl przepisu art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy ruchome jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej a także grunty.

Na uwagę zasługuje także fakt, iż uznanie osoby za podatnika w myśl ustawy, uzależnione jest od prowadzenia działalności gospodarczej bowiem wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego tylko wtedy, gdy czynność ta została wykonana w ramach działalności gospodarczej. Uzasadnionym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników, nawet jeżeli wykonują czynność dostawy towarów, jeśli zbywają część majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego sprzedaży. Warunkiem uznania danej osoby za podatnika jest jej stałe zaangażowanie w prowadzoną działalność.

Mając na uwadze powyższe, uzasadnionym wydaje się twierdzenie, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o drugie czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku VAT .

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, planowana sprzedaż działek nie będzie miała charakteru komercyjnego, związanego z działalnością gospodarczą w tym rolniczą. W związku z powyższym sprzedaż działek dokonana przez wnioskodawcę nie będzie stanowiła działalności gospodarczej, z uwagi na fakt, iż grunt został odziedziczony po zmarłym rodzicu, transakcja nie ma charakteru zarobkowego, lecz związana jest sytuacją rodzinną, pieniądze ze sprzedaży działek zostaną przeznaczone na potrzeby własne i rodziny.

Reasumując, mając na uwadze przestawione przez Panią zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznaje stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, z uwagi na fakt, iż wnioskodawca nie prowadził na przedmiotowym gruncie działalności gospodarczej także rolniczej, nieruchomość została nabyta w drodze dziedziczenia i stanowiła majątek osobisty wnioskodawcy. Na dzień obecny sprzedaż działek wydzielonych z gospodarstwa rolnego (nabytego w 1/5 udziałów w drodze dziedziczenia po rodzicu) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Organ podatkowy wydaje interpretację dotycząca zdarzenia przyszłego zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w dniu jej wydania w tym zakresie, Organ nie wypowiada się, co do obowiązku podatkowego dla stanu prawnego w roku 2008.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie pragnie zaznaczyć, że organ podatkowy nie jest uprawniony do oceny załączonych przez spółkę do wniosku o udzieleniu interpretacji dowodów. Załączniki mają jedynie charakter posiłkowy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10,09-402 Płock