W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca trzy i pół roku temu nabył wraz z matką i bratem w spadku po zmarłym ojcu grunty rolne bez zabudowań. Przedmiotowe grunty stanowiły wcześniej współwłasność małżeńską rodziców Wnioskodawcy, nabytą przez nich w formie darowizny (od dziadków Wnioskodawcy).

Stwierdzenie nabycia spadku nastąpiło na podstawie postanowienia sądowego. Każdy spadkobierca otrzymał jedną trzecią majątku.

Matka Zainteresowanego jest rolnikiem i w chwili obecnej otrzymuje rentę rodzinną, w związku z czym jest zwolniona z opłacania KRUS. Nadal uprawia grunty, w czym pomaga jej Wnioskodawca i jego brat. Zainteresowany utrzymuje, iż ani On, ani jego brat nie są rolnikami. Grunty objęte są planem zagospodarowania przestrzennego Gminy L.

Właściciele zamierzają grunty sprzedać, ale wcześniej dokonają ich przekwalifikowania na działki budowlane. Działek będzie dziewięć, z czego siedem przeznaczonych będzie do sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku ze sprzedażą przedmiotowych działek właściciele gruntu zobowiązani będą uiścić podatek od towarów i usług?

Wnioskodawca uważa, że sprzedaż działek nie powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Stanowisko takie Zainteresowany uzasadnia tym, że właściciele gruntu nie prowadzą działalności gospodarczej, a rolnikiem jest tylko matka Wnioskodawcy. Działki nie zostały nabyte w celu odsprzedaży. Czynność nie będzie miała charakteru ciągłego, ponieważ działek przeznaczonych do odsprzedaży jest tylko siedem i nie wiadomo w jakich odstępach czasowych będą one sprzedawane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Zatem grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 2 pkt 15 ustawy o VAT ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o działalności rolniczej, rozumie się przez to produkcję roślinną i zwierzęcą (...), a także świadczenie usług rolniczych. Pojęcie rolnika zdefiniowane zostało natomiast w art. 2 pkt 19 ustawy. Z przepisu tego wynika, iż, rolnikiem ryczałtowym jest rolnik dokonujący dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczący usługi rolnicze, korzystający ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę produktów rolnych z własnej działalności rolniczej, dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.

Właściciel gospodarstwa rolnego, dokonujący dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczący usługi rolnicze jest co do zasady rolnikiem (ryczałtowym), posiadającym status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, korzysta tylko ze zwolnienia od podatku w zakresie dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności oraz w zakresie świadczenia usług rolniczych.

Rolnik sprzedający grunt nie zbywa majątku osobistego, ale majątek składający się na przedsiębiorstwo rolne. Jeśli więc osoba taka dokonuje sprzedaży majątku związanego z tą działalnością, jest z tego tytułu podatnikiem podatku od towarów i usług.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jest właścicielem jednej trzeciej gospodarstwa rolnego, które jest wykorzystywane do produkcji rolniczej. Zainteresowany uczestniczy w wytwarzaniu produktów rolnych (pomaga matce, która również jest właścicielem jednej trzeciej gospodarstwa), a zatem - jeżeli wytwarzane produkty rolne są sprzedawane - jest on rolnikiem w rozumieniu ustawy o VAT.

Wnioskodawca ma zamiar - wspólnie z matką i bratem - dokonać sprzedaży gruntu wykorzystywanego na cele działalności rolniczej. Przed sprzedażą zamierza grunt przekwalifikować i podzielić na 9 działek. Sprzedaż dotyczyć będzie 7 działek.

Biorąc pod uwagę definicję działalności gospodarczej - art. 15 ust. 2 - należy uznać, iż transakcje zbycia działek wydzielonych z gospodarstwa rolnego, wykorzystywanego do produkcji rolniczej mają związek z działalnością gospodarczą. Bowiem rolnik ryczałtowy, w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Podmiot ten na mocy art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy korzysta tylko ze zwolnienia od podatku w zakresie dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności oraz w zakresie świadczenia usług rolniczych. Jeśli więc osoba taka wykonuje inne czynności mieszczące się w zakresie przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług, brak jest podstaw prawnych do uznania, iż nie podlegają one opodatkowaniu.

Zakres i skala planowanego przedsięwzięcia (sprzedaż 7 działek) oraz podjęte działania (wydzielenie przed sprzedażą działek z gruntu rolnego) wskazują na zamiar dokonywania sprzedaży w sposób częstotliwy, a więc w okolicznościach przesądzających o prowadzeniu działalności gospodarczej. Zaznaczyć przy tym należy, że o kwestii częstotliwości wykonywanej czynności nie decyduje czasookres jej wykonywania (tydzień, miesiąc, rok), ani też ilość dokonanych transakcji, tylko fakt powtarzalności określonej czynności.

Jeżeli zatem gospodarstwo rolne wykorzystywane było do wytwarzania produktów rolnych podlegających odsprzedaży lub do świadczenia usług rolniczych, to sprzedaż działek powstałych z podziału tego gospodarstwa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, dostawa terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę opodatkowana jest 22% stawką podatku. Dokonujący dostawy przedmiotowych gruntów nie może skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Nie może również korzystać ze zwolnienia podmiotowego, na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy, ze względu bowiem na treść ust. 13 pkt 1 lit. d powołanego przepisu ze zwolnienia tego są wyłączone podmioty dokonujące dostaw terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.