Istota interpretacji:

Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu importu usług finansowych (pożyczki) powstaje w momencie upływu każdego okresu spłaty rat.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 13 maja 2010 r. (data wpływu 17 maja 2010 r.), uzupełnionym w dniu 13 lipca 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu importu usług udzielenia pożyczki przez zagranicznego udziałowca -jest prawidłowe.

W dniu 17 maja 2010 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniu 13 lipca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu importu usług udzielenia pożyczki przez zagranicznego udziałowca.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest firmą z ponad 90% udziałem kapitału zagranicznego. Jest podatnikiem podatku od towarów i usług i prowadzi działalność wyłącznie opodatkowaną. W czerwcu 2009 r. zaciągnęła pożyczkę u zagranicznego udziałowca. W umowie jest określony limit pożyczki do 40.000.000,00 zł i ostateczny termin spłaty do 31 grudnia 2010 r. Pożyczkę pobierano w transzach, a od każdej transzy ustalano okresy odsetkowe 1, 2, 3 lub 6 miesięcy. Wysokość odsetek wynosiła WIBOR lub EURIBOR + 3%, a ich płatność ustalono na koniec każdego okresu odsetkowego. Na podstawie umowy ramowej pobrania transz kształtowały się następująco:

24.06.2009

6

22.07.2009

2

15.10.2009

3

08.01.2010

3

Od 1 stycznia 2010 r., po zmianie przepisów, Spółka ma wątpliwości, czy dobrze określa moment powstania obowiązku podatkowego na dzień spłaty odsetek, zgodnie z posiadanym harmonogramem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionej sytuacji Spółka prawidłowo określa moment powstania obowiązku podatkowego na dzień spłaty odsetek wg harmonogramu...

Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy w ww. sytuacji powstaje w chwili wykonania usługi, czyli w dacie określonej w harmonogramie jako termin spłaty odsetek. Wskazała, że moment powstania obowiązku podatkowego w imporcie usług reguluje art. 19 i 19a ustawy o podatku od towarów i usług. Podniosła, że obowiązek podatkowy generalnie powstaje z chwilą wykonania usługi, a w przypadku gdy świadczenie usługi winno być potwierdzone fakturą - z chwilą jej wystawienia, nie później niż w 7. dniu od dnia wykonania usługi. Jeżeli przed wykonaniem usługi nabywca uiszcza zaliczkę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej uiszczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Z godnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Z powyższego przepisu wynika, że w wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.

Udzielenie pożyczki stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu, polegające na udostępnieniu kapitału na wskazany w umowie okres. Czynność udzielenia pożyczki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zamian za wynagrodzenie (odsetki), stanowić będzie zatem odpłatne świadczenie usług, co do zasady podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 2 pkt 9 ww. ustawy, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2009 r., podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałego miejsca zamieszkania albo pobytu na terytorium kraju.

Treść ust. 3 tego artykułu wskazywała, że przepis powyższy stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności lub stałe miejsce zamieszkania na terytorium kraju (…).

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2010 r. brzmieniem art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju.

Natomiast według ust. 3 tego artykułu, przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, również osoba prawna niebędąca takim podatnikiem, zarejestrowana jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97.

Stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Według ust. 4 ww. artykułu, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

W myśl ust. 5 tego artykułu, przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do faktur za częściowe wykonanie usługi.

Na podstawie ust. 19 powołanego artykułu (w stanowisku przedstawionym we wniosku Spółka błędnie wskazała art. 19), przepisy ust. 1, 4, 5, 11, ust. 13 pkt 1 lit. b i c, pkt 2, 4 i 7-9 oraz ust. 14-16 stosuje się odpowiednio do importu usług, z zastrzeżeniem ust. 19a i 19b.

Stosownie do ust. 19a powołanego artykułu (w stanowisku przedstawionym we wniosku Spółka błędnie wskazała art. 19a), w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usług, z tym że:

1. usługi, dla których, w związku z ich świadczeniem, ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonane z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te rozliczenia lub płatności, do momentu zakończenia świadczenia tych usług,
2. usługi świadczone w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla których, w związku z ich świadczeniem, w danym roku nie upływają terminy rozliczeń lub płatności, uznaje się za wykonane z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tych usług.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka korzysta z pożyczki udzielonej przez zagranicznego udziałowca. Zawarto umowę, w której określono limit pożyczki oraz ostateczny termin spłaty do 31 grudnia 2010 r. Spłata pożyczki następuje zgodnie z harmonogramem. Obowiązek podatkowy z tytułu importu usług Spółka określa na dzień spłaty odsetek zgodnie z harmonogramem.

Mając na uwadze powyższe oraz powołane przepisy prawa, należy uznać, iż Spółka nabywa od podmiotu zagranicznego usługę finansową, w związku z którą ustalone zostały następujące po sobie terminy płatności dotyczące spłaty pożyczki otrzymanej w transzach wraz z odsetkami. Uwzględniając treść art. 19 ust. 19a pkt 1 ustawy należy stwierdzić, że obowiązek podatkowy w przedmiotowej sytuacji powstaje w momencie upływu każdego okresu, do którego odnoszą się płatności lub rozliczenia.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja indywidualna nie rozstrzyga kwestii miejsca świadczenia i opodatkowania przedmiotowych usług, gdyż nie przedstawiono w tym zakresie stanowiska oraz nie zadano pytania. Interpretacji udzielono w oparciu o treść wniosku, z którego wynika, że miejscem opodatkowania usług jest Polska, w związku z czym Spółka rozpoznaje import usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H.Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.