Istota interpretacji:

Zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT z tytułu usług leasingu świadczonych przez podmiot zagraniczny nieposiadający siedziby ani miejsca prowadzenia działalności na terytorium RP, ale zarejestrowanym dla celów VAT w Polsce, jest bezwzględnie nabywca tych usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

X jest spółką prawa niemieckiego, z siedzibą w Mannheim, zajmującą się świadczeniem usług leasingowych, podatnikiem od wartości dodanej. W styczniu 2000 roku Spółka złożyła wniosek rejestracyjny w zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego do polskiego Urzędu Skarbowego. W 2000 roku otrzymała decyzję w sprawie nadania polskiego numeru identyfikacji podatkowej i zarejestrowaniu jako podatnik VAT czynny. Spółka X nie miała i nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce. Spółka X dokonała następujących operacji w Polsce:

W maju 2005 Spółka X zakupiła od polskiej spółki z o. o. - podatnika podatku VAT trzy frezarki i szlifierkę do obróbki metalu (obrabiarki do metali) za cenę …… EUR netto oraz tego samego dnia zawarła z tą samą spółką umowę leasingu tych maszyn (tzw. leasing zwrotny). Umowa leasingu została zawarta na okres 54 miesięcy a suma opłat leasingowych netto wyniosła …..EUR. W umowie nie ma żadnego zapisu dotyczącego odpisów amortyzacyjnych. W momencie zakupu maszyny znajdowały się na terytorium Polski. W umowach leasingu zawarta jest opcja sprzedaży, zgodnie z którą wraz z upływem terminu umowy leasingowej, leasingobiorca zobowiązany jest kupić przedmiot umowy leasingu za cenę równą wartości rezydualnej chyba, że na 3 miesiące przed końcem umowy leasingobiorca wystąpi z wnioskiem o przedłużenie umowy a leasingodawca zgodzi się negocjować aneks do umowy.

Spółka X podała do faktur zakupu obrabiarek niemiecki numer identyfikacji podatkowej. Natomiast dokumentację podatkową płatności leasingowych stanowi umowa, na której znajduje się zapis, że obowiązuje ona również jako faktura zgodnie z niemieckimi przepisami podatkowymi. Na umowie Spółka X posługuje się jedynie numerem identyfikacyjnym dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadanym przez Republikę Federalną Niemiec oraz nie nalicza VAT. Umowa zawiera adnotację, że zgodnie z art. 21 6 Dyrektywy VAT ma zastosowanie mechanizm "reverse charge.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W jaki sposób należy udokumentować i zaewidencjonować opisane transakcje leasingu...

Zdaniem wnioskodawcy, Spółka X powinna podać do faktury dokumentującej zakup obrabiarek polski numer identyfikacji podatkowej. Obrabiarki nie opuściły terytorium kraju, więc nie nastąpiło przemieszczenie towarów pomiędzy dwoma różnymi krajami członkowskimi. Wobec czego, nie doszło do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozumieniu art. 9 Ustawy o podatku od towarów i usług (zwanej dalej ustawą).

Spółka X nie może wystawiać faktur za raty leasingowe za obrabiarki z polskim numer identyfikacji podatkowej ani rozliczać podatku.

Umowa dotycząca obrabiarek do metali nie spełnia kryteriów dostawy towarów zawartych w art. 7 ustawy zatem stanowi świadczenie usług (art. 8 ustawy). Usługa leasingu jest niewątpliwie usługą o podobnym charakterze do umowy najmu czy dzierżawy stąd stosownie do art. 27 ust 3 i art. 27 ust 4 pkt 6 ustawy miejscem świadczenia usługi leasingu jest terytorium Polski. Ponadto zgodnie z art. 17 ust 1 pkt 4 ustawy podatnikiem w tej sytuacji jest zawsze polska spółka i tylko ona może rozliczyć podatek należny od rat leasingowych (art. 17 ust 2 ustawy). Podpisana umowa ma charakter importu usług zdefiniowanego w art. 2 pkt 9 ustawy. X jako strona dokonująca eksportu usług na terytorium kraju nie jest objęta zapisami Ustawy o podatku od towarów i usług zgodnie z niemieckimi przepisami podatkowymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej "ustawą" - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione.

Przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których przedmiotami są grunty (art. 7 ust. 9 ustawy).

A zatem z powyższych przepisów wynika, że aby umowa leasingu lub inna o podobnym charakterze traktowana była w świetle ustawy o podatku od towarów i usług jako dostawa towarów musi spełniać następujące warunki:

• musi być zawarta na czas oznaczony,

• w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione,

• odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami o podatku dochodowym dokonuje korzystający.
  
  

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. W powyższym przepisie przyjęto, zatem generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, iż definicja "świadczenia usług" ma charakter dopełniający definicję "dostawy towarów" i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług, transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Co do zasady, podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT należnego jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, tj. podmiot, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, np. dokonuje odpłatnej dostawy towarów czy świadczenia usług.

Jednakże zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju.

Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy, przepisów ust. 1 pkt 4 i 5 nie stosuje się w przypadku świadczenia usług i dostawy towarów, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę lub dokonującego dostawy towarów na terytorium kraju, z wyłączeniem świadczenia usług określonych w art. 27 ust. 3 lub art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 oraz dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca lub nabywca towarów.

Stosownie do ust. 3 w/w art. 17 ustawy, w przypadkach wymienionych w art. 27 ust. 3 przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności lub stałe miejsce zamieszkania na terytorium kraju.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż w przypadku świadczenia usług określonych w art. 27 ust. 3 lub art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 przez podmiot nieposiadający na terytorium kraju siedziby ani miejsca prowadzenia działalności, bezwzględnie podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku z tytułu świadczonych usług jest ich nabywca.

Zgodnie z art. 27 ust. 3 pkt 2 ustawy, w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.

Powyższy przepis art. 27 ust. 3 pkt 2 w myśl art. 27 ust. 4 pkt 6 ustawy stosuje się do usług wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy ruchome, z wyjątkiem środków transportu.

Oznacza to, że miejscem świadczenia usług wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę i to on zobowiązany jest do rozliczenia podatku z tytułu świadczonych usług.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest spółką prawa niemieckiego, posiadającą siedzibę na terytorium Niemiec, zajmującą się świadczeniem usług leasingowych. Spółka nie miała i nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, jednakże dokonała rejestracji dla celów polskiego podatku VAT.

Spółka zawarła z polskim podatnikiem umowę leasingu frezarek i szlifierki do obróbki metalu, na okres 54 miesięcy. Maszyny, będące przedmiotem leasingu zakupione zostały przez Wnioskodawcę na terytorium kraju od polskiej spółki, z którą zawarta została następnie ww. umowa. W umowie nie ma zapisów dotyczących odpisów amortyzacyjnych. W umowie zawarto opcję sprzedaży, zgodnie z którą wraz z upływem terminu umowy leasingowej, leasingobiorca zobowiązany jest kupić przedmiot umowy, chyba że przed końcem umowy wystąpi z wnioskiem o przedłużenie umowy a leasingobiorca zgodzi się negocjować aneks do umowy.

A zatem w przedmiotowej sprawie, w świetle przedstawionych przepisów prawa, nie zostały spełnione zostały przesłanki do uznania czynności dokonanej przez niemiecką spółkę jako dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy. W przedmiotowej sytuacji dochodzi do świadczenia usług leasingu, które ujęte zostały w katalogu usług art. 27 ust. 4 ustawy.

W związku z powyższym, podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku jest, zgodnie z dyspozycją art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy w związku z ust. 2, usługobiorca tej usługi.

Wnioskodawca wystawiając fakturę powinien posłużyć się numerem identyfikacji nadanym przez kraj jego siedziby, tj. Niemcy, a także winien zachować warunki określone w § 9 ust. 15 rozporządzenia z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), zgodnie z którym faktury wystawiane przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju, świadczących usługi określone w art. 27 ust. 3 lub w art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 ustawy, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca, zamiast danych dotyczących stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem zawierają adnotację, iż podatek rozlicza nabywca.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z przepisem art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Z powyższych przepisów wynika, że organ podatkowy rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Organ podatkowy zauważa zatem, iż kwestie dokumentowania i rozliczenia zakupu obrabiarek do metali nie były przedmiotem zapytania Wnioskodawcy. Organ podatkowy wydając niniejszą interpretację indywidualną dokonał oceny prawnej przedstawionych okoliczności w kontekście zadanego pytania.

Wniosek w zakresie stanu faktycznego dotyczącego opodatkowania i dokumentowania dostawy towarów przez podmiot zagraniczny zarejestrowany w Polsce dla celów VAT został rozstrzygnięty odrębnie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.