W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka w dniu 09.10.2007 r. zakupiła towary od firmy niemieckiej. W deklaracji z miesiąc październik 2007 r. wykazała WNT, przyjmując jako podstawę opodatkowania kwotę wynikającą z faktury wystawionej przez dostawcę. Zakupione towary były transportowane z Niemiec do Polski, przez firmę spedycyjną, która jest wymieniona na fakturze dokumentującej zakup towarów. Dostawca towarów obciążył Spółkę kosztami za wykonany transport (przez spedytora) wystawiając fakturę w dniu 26.11.2007 r., która wpłynęła do Spółki - 28.11.2007 r., i została ujęta w deklaracji za listopad 2007 r.

Zakupione towary Spółka wycenia wg cen zakupu zgodnie z art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o rachunkowości, natomiast koszty związane z transportem zalicza bezpośrednio do kosztów bieżącego okresu sprawozdawczego. W piśmie z dnia 21.01.2008 r., będącym uzupełnieniem wniosku, Spółka poinformowała, iż nie zawarła z dostawcą towarów oddzielnej umowy na transport.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka powinna ująć w deklaracji za Xl 2007 r. fakturę dotyczącą kosztów transportu jako import usług jeśli podano dostawcy numer VAT UE?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ wartość usługi transportowej towarów z Niemiec do Polski nie zwiększa podstawy opodatkowania z tytułu WNT, może zostać opodatkowana jako import usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą, podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić.

Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1, obejmuje: wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia. (art. 31 ust. 2 pkt 2 ustawy).

Zgodnie z art. 29 ust. 17 ustawy, podstawą opodatkowania w imporcie usług jest kwota, którą usługobiorca jest obowiązany zapłacić, z wyjątkiem gdy wartość usługi została wliczona do podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zgodnie z art. 31 ust. 2 pkt 2 lub wartość usługi - na podstawie odrębnych przepisów - zwiększa wartość celną importowanego towaru albo w przypadku gdy podatek został rozliczony przez usługodawcę.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż Spółka w miesiącu październiku 2007 r. dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, które ujęła w deklaracji dla podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2007 r. Natomiast w miesiącu listopadzie 2007 r. otrzymała od dostawcy towaru fakturę, obciążającą ją kosztami transportu przedmiotowego towaru. Wnioskodawca podał dostawcy numer VAT UE. Transportu towaru dokonała firma spedycyjna, która została wymieniona na fakturze dokumentującej zakup towarów. Ponadto Spółka nie zawarła z dostawcą towarów oddzielnej umowy na ich transport.

Zatem, analizując stan faktyczny w świetle ww. art. 31 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy, należy stwierdzić, iż koszty transportu, którymi dostawca towaru obciążył Spółkę nie zwiększyły podstawy opodatkowania wewnatrzwspólnotowego nabycia, bowiem dostawca obciążył nimi Spółkę w następnym miesiącu po miesiącu dokonania dostawy towaru.

Zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy, przez import usług - rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4. Z kolei stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne: będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju. Jednakże, w przypadkach wymienionych w art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podmiot zarejestrowany jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97 (art. 17 ust. 4 ustawy).

Zgodnie z art. 28 ust.1 ustawy, w przypadku transportu towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, zwanego dalej "wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów", miejscem świadczenia usługi jest miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna, z zastrzeżeniem ust. 3. W przypadku gdy nabywca usługi, o której mowa w ust. 1 i 2, podał dla tej czynności świadczącemu wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia transportu, miejscem świadczenia usługi jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy ten numer (art. 28 ust. 3 ustawy).

Zatem, stosownie do ww. przepisów prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż dokonał importu usług, o którym mowa w art. 2 pkt. 9 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 i ust. 4 ustawy, bowiem transport towarów miał miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, a Wnioskodawca podał dla tej czynność stosownie do art. 28 ust. 3 ustawy, numer identyfikacji podatkowej VAT UE.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.