Istota interpretacji:

Czy podlega opodatkowaniu dostawa udziałów w czterech działkach niezabudowanych przeznaczonych pod zabudowę gdy zostały one nabyte w związku z podziałem majątku rozwiązanej spółki?

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 14 lutego 2011r. (data wpływu 17 lutego 2011r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu Nr IBPP1/443-1096/10/AL z dnia 8 lutego 2011r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca wraz z trzema innymi osobami jest współwłaścicielem nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą o KW nr xxx.

Własność nieruchomości stanowiła uprzednio majątek spółki cywilnej, której wspólnikami byli wszyscy obecni współwłaściciele. Spółka została rozwiązana z dniem 31 grudnia 2005r. na podstawie uchwały wszystkich wspólników. Na podstawie aktu notarialnego z dnia 23 maja 2008r. dokonano podziału majątku wspólnego spółki cywilnej w ten sposób, że nieruchomość o KW nr xxx stała się współwłasnością każdego ze wspólników w udziale #188;. Tak Wnioskodawca, jak i wszyscy pozostali współwłaściciele, nie prowadzą obecnie działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami oraz nie są podatnikami podatku VAT.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 14 lutego 2011r. Wnioskodawca wskazał, iż zamierza zbyć swój udział (#188;) w nieruchomości objętej księgą wieczystą o KW nr xxx (cztery działki).

Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej.

Nieruchomość, o której mowa we wniosku składa się z czterech działek ewidencyjnych, które nie są w żaden sposób zabudowane. Tym samym jest to wyłącznie grunt.

Udział Wnioskodawcy wynoszący #188; dotyczy każdej z czterech działek. Jest to bowiem udział w jednej nieruchomości, objętej jedną księgą wieczystą o KW nr xxx, w skład której wchodzą cztery działki.

Działka o numerze 1411/174 (przedmiot dostawy) została wydzielona na podstawie decyzji Burmistrza z dnia 31 lipca 2002r. z działki o numerze 1411/88. W późniejszym czasie nie nastąpiły żadne jej podziały. Pozostałe trzy działki - 1410/8, 1410/9 i 1410/12 od chwili ich nabycia przez Wnioskodawcę w udziale wynoszącym #188;, co miało miejsce w 2001r. nie podlegały żadnym podziałom.

Przedmiotem dostawy będzie udział wynoszący #188; w całej nieruchomości objętej KW nr xxx, a zatem stosowny udział (#188;) w każdej z czterech działek składających się na tą nieruchomość.

Zarówno w momencie nabycia jak i w momencie sprzedaży zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (uchwała Rady Miejskiej z dnia 26 marca 1992r.) nieruchomość (wszystkie cztery działki) położona jest w terenie oznaczonym jako E1UC1 - tereny usług komercyjnych przeznaczone głównie na programy służące ruchowi turystycznemu i potrzebom podregionu lokalnego w zakresie hoteli, moteli, kultury, rozrywce, gastronomii oraz uzupełniające tj. handlu, rzemiosła usługowego, komunikacji (parkingi, obsługa techniczna) itp. Dopuszcza się zabudowę terenu obiektami nieprzekraczającymi 3 #189; kondygnacji nadziemnych. Działka 1411/74 oznaczona jest w ewidencji gruntów jako "grunt rolny (R IIIb)." Pozostałe trzy działki widnieją w ewidencji jako "inne tereny zabudowane (Bi)."

Wnioskodawca nie wykorzystywał nieruchomości do działalności rolniczej.

Nieruchomość nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy, ani do chwili jej zbycia nie będzie przedmiotem żadnej z tychże umów.

Działki są niezabudowane. Działki w chwili sprzedaży nie będą zabudowane żadnym budynkiem.

Wnioskodawca nie ma sprecyzowanego konkretnego celu, na chwilę obecną, na co przeznaczy środki uzyskane ze sprzedaży działek.

Wnioskodawca uczestniczył uprzednio w dwóch transakcjach zbycia nieruchomości po stronie sprzedającej. Po raz pierwszy w listopadzie 2002r., kiedy to jako jeden ze wspólników (łącznie czterech) spółki cywilnej dokonał zbycia jednej działki ewidencyjnej o wielkości 10 arów. Po raz drugi w sierpniu 2003r., kiedy to wraz ze swoją małżonką dokonał transakcji zbycia działki o powierzchni 26 arów stanowiącej składnik majątku wspólnego małżonków. Żadna z powyższych transakcji nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Wnioskodawca nie składał w związku z powyższymi transakcjami deklaracji VAT-7, ani zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R.

Wnioskodawca nie zamierza sprzedawać żadnych innych nieruchomości stanowiących jego współwłasność małżeńską.

Przedmiot zapytania dotyczy stanu przyszłego w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 14 lutego 2011r.):

Czy sprzedaż udziału stanowiącego własność Wnioskodawcy będzie opodatkowana podatkiem VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 14 lutego 2011r.) sprzedaż nieruchomości objętej księgą wieczystą o KW nr xxx (cztery działki ewidencyjne) nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT z uwagi, iż Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT w rozumieniu ustawy, a zwłaszcza nie dokonuje on sprzedaży w ramach działalności gospodarczej. Ponadto sprzedaż tej nieruchomości będzie miała charakter jednorazowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Niniejszą interpretację indywidualną wydano w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r. ponieważ w uzupełnieniu wniosku z dnia 14 lutego 2011r. Wnioskodawca wskazał, iż przedmiot zapytania dotyczy stanu przyszłego w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r.), są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepisy art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT definiują pojęcie dostawy towarów i świadczenia usług za wynagrodzeniem.

Stosownie do postanowień art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Ustawodawca w ww. przepisach poza wskazaniem, że przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, wskazał ponadto, że za świadczenie usług uznawana jest każda transakcja, która nie stanowi dostawy towarów.

Przyjęcie podziału na dostawę towaru oraz świadczenie usług oznacza w praktyce, że wolą ustawodawcy było określenie maksymalnie szeroko przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jeżeli nawet wykazane zostałoby w konkretnym przypadku, że nie występuje dostawa towarów to i tak z reguły należy opodatkować czynność kwalifikowaną wówczas jako świadczenie usług.

Głównym celem wprowadzenia takiej konstrukcji jest zagwarantowanie, aby każda transakcja, która nie mogłaby zostać uznana za dostawę towarów była opodatkowana jako świadczenie usług, za wyjątkiem tych transakcji, które zostały taksatywnie wyłączone lub zwolnione z opodatkowania.

Powyższe regulacje wynikające z ustawodawstwa wspólnotowego dotyczącego harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych, wprowadzono w tym celu, aby nie dopuścić do:

1. podwójnego opodatkowania,
2. braku opodatkowania,
3. zakłócenia konkurencji.
   
   

Podstawowe bowiem znaczenie dla kształtu i funkcjonowania wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (podatku od towarów i usług) mają fundamentalne cechy tego podatku, tj.:

1. powszechność opodatkowania,
2. faktyczne opodatkowanie konsumpcji,
3. stosowanie podatku od wartości dodanej na wszystkich etapach obrotu towarami i usługami.
   
   

Realizację powyższych fundamentalnych cech podatku od towarów i usług, o których mowa wyżej, gwarantują nie tylko przepisy określające zakres przedmiotowy podatku VAT, tj. cyt. wyżej art. 5, 7 i 8 ustawy o VAT, lecz również przepisy regulujące zakres podmiotowy podatku od towarów i usług, czyli przepisy art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ww. ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza (zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT) obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego np. nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod zabudowę, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest w żaden sposób związany z prowadzoną działalnością gospodarczą, lecz służy zaspokojeniu potrzeb osobistych właściciela.

Zatem podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości gruntowych jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został nabyty i wykorzystywany na potrzeby własne, czy też przeznaczono go do działalności handlowej czy gospodarczej w ogóle.

Jak wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca, ma zamiar dokonać zbycia #188; udziału w nieruchomości składającej się z czterech niezabudowanych działek o numerach: 1411/174, 1410/8, 1410/9 i 1410/12, objętych jedną księgą wieczystą KW nr xxx.

Własność nieruchomości stanowiła uprzednio majątek spółki cywilnej. Spółka została rozwiązana z dniem 31 grudnia 2005r. na podstawie uchwały wszystkich wspólników. Na podstawie aktu notarialnego z dnia 23 maja 2008r. dokonano podziału majątku wspólnego spółki cywilnej w ten sposób, iż nieruchomość KW nr xxx stała się współwłasnością każdego ze wspólników w udziale wynoszącym #188;.

Działka o numerze 1411/174 (przedmiot dostawy) została wydzielona na podstawie decyzji Burmistrza z dnia 31 lipca 2002r. z działki o numerze 1411/88. W późniejszym czasie nie nastąpiły żadne jej podziały. Pozostałe trzy działki - 1410/8, 1410/9 i 1410/12 od chwili ich nabycia przez Wnioskodawcę w udziale wynoszącym #188;, co miało miejsce w 2001r. nie podlegały żadnym podziałom.

Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (uchwała Rady Miejskiej z dnia 26 marca 1992r.) nieruchomość (wszystkie cztery działki) położona jest w terenie oznaczonym jako E1UC1 - tereny usług komercyjnych przeznaczone głównie na programy służące ruchowi turystycznemu i potrzebom podregionu lokalnego w zakresie hoteli, moteli, kultury, rozrywce, gastronomii oraz uzupełniające tj. handlu, rzemiosła usługowego, komunikacji (parkingi, obsługa techniczna) itp. Dopuszcza się zabudowę terenu obiektami nieprzekraczającymi 3 #189; kondygnacji nadziemnych.

Takie samo przeznaczenie działek będzie również w momencie ich dostawy.

Wnioskodawca nie wykorzystywał nieruchomości do działalności rolniczej. Nieruchomość nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy, ani do chwili jej zbycia nie będzie przedmiotem żadnej z tychże umów.

Działki w chwili sprzedaży nie będą zabudowane żadnym budynkiem.

Wnioskodawca uczestniczył uprzednio w dwóch transakcjach zbycia nieruchomości po stronie sprzedającej. Po raz pierwszy w listopadzie 2002r., kiedy to jako jeden ze wspólników (łącznie czterech) spółki cywilnej dokonał zbycia jednej działki ewidencyjnej o wielkości 10 arów. Po raz drugi w sierpniu 2003r., kiedy to wraz ze swoją małżonką dokonał transakcji zbycia działki o powierzchni 26 arów stanowiącej składnik majątku wspólnego małżonków. Żadna z powyższych transakcji nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Wnioskodawca nie składał w związku z powyższymi transakcjami deklaracji VAT-7, ani zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R.

Wnioskodawca nie zamierza sprzedawać żadnych innych nieruchomości stanowiących jego współwłasność małżeńską.

Wnioskodawca nie ma sprecyzowanego konkretnego celu, na chwilą obecną, na co przeznaczy środki uzyskane ze sprzedaży działek.

Wnioskodawca nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem podatku VAT.

Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż sposób nabycia przez Wnioskodawcę udziału (#188;) w przedmiotowych działkach nie wskazuje, aby już w momencie ich nabycia zostały przeznaczone celem wykorzystywania ich do działalności gospodarczej. Wnioskodawca nabył bowiem w 2008r. przedmiotowe udziały w gruntach, w związku z rozwiązaniem (w 2005r.) i podziałem (w 2008r.) majątku wspólnego spółki cywilnej, której Wnioskodawca był wspólnikiem.

A zatem nie można uznać, aby już w momencie nabycia Wnioskodawca chciał w jakikolwiek sposób związać otrzymanie udziałów w przedmiotowych czterech działkach z działalnością gospodarczą.

Ponadto od momentu wejścia w posiadanie udziałów w przedmiotowych działkach Wnioskodawca nie wykorzystywał tych gruntów do działalności rolniczej, ani też nie były oraz nie będą one przedmiotem najmu lub dzierżawy.

A zatem nie można uznać aby przedmiotowe udziały w czterech działkach zostały nabyte a następnie wykorzystywane przez Wnioskodawcę do działalności gospodarczej w sposób ciągły do celów zarobkowych.

Wprawdzie Wnioskodawca dokonał już wcześniej, w listopadzie 2002r., zbycia 10 arowej działki, jednakże dokonał tego jako jeden ze wspólników spółki cywilnej. Po raz drugi, w sierpniu 2003r., Wnioskodawca wraz ze swoją małżonką dokonał transakcji zbycia działki o powierzchni 26 arów stanowiącej składnik majątku wspólnego małżonków.

W tym miejscu zaznaczyć należy, iż obowiązująca ówcześnie ustawa o podatku od towarów i usług wyłączała z podstawy opodatkowania wartość gruntów.

Wnioskodawca nie zamierza sprzedawać żadnych innych nieruchomości stanowiących jego współwłasność małżeńską, a ponadto nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem podatku VAT.

A zatem dostawa przedmiotowych udziałów w gruntach nie wskazuje na zamiar wykonywania tych czynności w sposób częstotliwy.

W związku z powyższym, biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę opis zdarzenia przyszłego oraz cyt. przepisy prawa stwierdzić należy, iż dla Wnioskodawcy nie znajdzie zastosowania przepis art. 15 ust. 1 ustawy o VAT tj. Wnioskodawca z tytułu dostawy przedmiotowych udziałów w nieruchomościach nie będzie podatnikiem podatku od towarów i usług, bowiem wymienione przez Wnioskodawcę we wniosku czynności, nie noszą znamion działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Biorąc powyższe pod uwagę dostawa #188; udziału w czterech niezabudowanych działkach przeznaczonych pod zabudowę nr 1411/174, 1410/8, 1410/9 i 1410/12 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w myśl art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (w szczególności gdyby przejęty po spółce grunt, był w jakimkolwiek okresie wykorzystywany przez Wnioskodawcę do działalności gospodarczej) lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.