Pytanie:

Czy za tłumaczenie na rzecz podmiotów mających swoją siedzibę poza terytorium kraju można wystawiać dokument sprzedaży o nazwie faktura, a nie rachunek, nie tracąc zwolnienia podmiotowego i czy na tym dokumencie musi być informacja, że zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT jest nabywca usług?

czy za tłumaczenia na rzecz podmiotów mających swoją siedzibę poza terytorium kraju mogą wystawiać dokument sprzedaży o nazwie faktura, a nie rachunek, nie tracąc zwolnienia podmiotowego i czy na tym dokumencie musi być informacja, że zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT jest nabywca usług?

Obecnie Podatnik dokonuje tłumaczeń tekstów na rzecz Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości na podstawie Umowy Ramowej o świadczenie usług tłumaczeniowych. Tłumaczeń Podatnik dokonuje w Polsce.

W załączeniu Podatnik przedłożył tłumaczenie art. 13 Umowy zawierającej postanowienie dotyczące opodatkowania. Zgodnie z art. 13.1 tejże Umowy Trybunał jest zwolniony ze wszystkich podatków i ceł, w tym podatku VAT na postawie art. 3 i 4 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich w stosunku do uiszczenia zapłaty za pewne usługi świadczone na terytorium Unii Europejskiej. Natomiast zgodnie z art. 13.2.1. jeśli chodzi o wykonawcę usługi, uiszczenie przez niego podatku VAT od honorarium uzyskanego na podstawie Umowy uzależnione jest od przepisów prawa miejsca położenia jego siedziby lub miejsca zamieszkania. Art. 13.2.3 przewiduje, że istnieje ewentualność, iż wykonawcza jest zwolniony z podatku VAT na podstawie art. 15 ust.10 Szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG. Uzależnione jest to od przepisów prawnych miejsca, w którym wykonawca ma swoją siedzibę lub miejsce zamieszkania.

Zapytanie podatnika - "czy za tłumaczenia na rzecz podmiotów mających swoją siedzibę poza terytorium kraju mogą wystawiać dokument sprzedaży o nazwie faktura, a nie rachunek, nie tracąc zwolnienia podmiotowego i czy na tym dokumencie musi być informacja, że zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT jest nabywca usług?

Stanowisko Podatnika.

Zgodnie z art. 106 ust.2 ustawy o VAT obowiązek wystawienia faktur przez podatników VAT czynnych jak i zwolnionych istnieje, gdy miejscem opodatkowania m.in. tłumaczeń jest terytorium innego kraju niż Polska. tj. wykonywania dla kontrahenta zagranicznego. Dla firmy mającej swoją siedzibę poza granicami Polski mogą wystawić dokument sprzedaży o nazwie faktura i nie musi mieć w nazwie słowa rachunek i mogę dalej korzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust.9 ustawy o VAT. Wystawiana faktura nie zawiera w nazwie słowa VAT tj. Faktura VAT i spełnia wymogi dla rachunku zgodnie z § 20 ust.5 Rozporządzenia Rady Ministra z 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których maja zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Zgodnie z § 27 ust.4 wymienionego wyżej rozporządzenia jako osoba wystawiająca fakturę (podatnik zwolniony podmiotowo z VAT) powinna również podać informację, że zobowiązanym do rozliczenia podatku jest nabywca usługi.

Odnosząc się do przedmiotowego stanu faktycznego tutejszy organ podatkowy stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 106 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług (Dz.U.Nr. 54 poz. 535 ze zm.) zwaną dalej ustawą- podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cen jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust.2, 4 i 5 oraz art. 119 ust.10 i art. 120 ust.16.

Powyższy przepis stosuje się odpowiednio do dostawy towarów lub świadczenia usług, dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni lub zwolnieni, jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze (art. 106 ust.2 ustawy).

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w ust.8 art. 106 ustawy Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 25 maja 2005r w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U.Nr 95 poz. 798 ze zm.) określił szczegółowe zasady wystawiania faktur VAT.

Z § 8 ust.1 wyżej cytowanego rozporządzenia wynika, że faktury oznaczone wyrazami "Fakturę VAT wystawiają zarejestrowani podatnicy jako podatnicy czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej.

W § 20 pkt.5 wyżej cytowanego rozporządzenia postanowiono, że za fakturę uznaje się również rachunki, o których mowa w art. 87-90 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r nr 8 poz. 60, nr 85, poz. 727 i nr 86, poz. 732), wystawiane przez podatników nieobowiązanych do wystawiania faktur według zasad określonych w § 8, § 9, § 11 - 17, § 19 - 22 i § 24.

W świetle powołanych wyżej przepisów, jeżeli podatnik nie dokona zgłoszenia rejestracyjnego nie jest uprawniony do wystawiania faktur VAT.

W takiej sytuacji dokonaną przez siebie sprzedaż podatnik dokumentuje rachunkami, o których mowa w art. 87-90 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005r. Dz.U. Nr 8 poz. 60 ze zm.).

Zatem tutejszy organ podatkowy stwierdza, że stanowisko przedstawione przez wnioskodawcę w wniosku dnia 01 sierpnia 2006r jest nieprawidłowe w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego i postanawia jak w sentencji.