|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: gospodarka nieruchomościami, opłata za użytkowanie wieczyste, użytkowanie wieczyste | |
| Data: 2006-04-26 | |
![]() Pytanie:Czy w świetle art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) Starostwo Powiatowe, któremu powierzono na mocy ustawy o gospodarce nieruchomościami gospodarowanie, w tym pobieranie opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych stanowiących zasób nieruchomości Skarbu Państwa, jest podatnikiem podatku VAT, a tym samym czynność ta podlega opodatkowaniu VAT.Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Prawo użytkowania wieczystego jest ograniczonym prawem rzeczowym, którego treść i granice określone zostały zasadniczo w przepisach Kodeksu cywilnego oraz ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Zgodnie z art.232 Kodeksu cywilnego, grunty stanowiące własność Skarbu Państwa a położone w granicach administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami, lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność gmin lub ich związków, mogą być oddawane w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym i osobom prawnym. Ponadto na podstawie art. 27 ust.1 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego. Ustawodawca dopuścił jednak wyjątki w tym zakresie. Dotyczy to sytuacji, gdy samo ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nastąpiło z mocy prawa - art. 200 ust.1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261 poz. 2603 ze zm.). Decyzje o nabyciu prawa użytkowania wieczystego wyłącznie potwierdzają fakt, który nastąpił z mocy prawa. Wydane decyzje stanowią podstawę wpisu w księdze wieczystej. W rozpatrywanym przypadku oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste nastąpiło na podstawie decyzji wojewody, a nie na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej. Skoro z przedstawionych dowodów wynika, że nabycie prawa użytkowania wieczystego nastąpiło w drodze decyzji administracyjnej, to w świetle treści art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług - pobieranie opłat za użytkowanie wieczyste nie jest czynnością dokonywaną przez podatnika i w związku z tym nie jest objęte zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, organy władzy publicznej są podatnikami wyłącznie w zakresie, w jakim działają na mocy prawa cywilnego. Jeśli organ władzy działa na podstawie prawa administracyjnego w tym także ustawy o gospodarce nieruchomościami, czynności takie nie są objęte ustawą o VAT, a podmiot taki nie działa w ramach tej transakcji w charakterze podatnika. Dodatkowo zauważyć należy, w przypadku gdy organ władzy publicznej zawiera umowę, na podstawie prawa cywilnego, w wyniku której dochodzi do czynności podlegającej opodatkowaniu (w tym także pobieranie opłat za użytkowanie wieczyste), to działa jako podatnik, a czynność podlega opodatkowaniu. Zdaniem Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego, opłaty za użytkowanie wieczyste pobierane na podstawie decyzji administracyjnej o ustanowieniu tego prawa nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, traci swoją moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących, nie jest wiążąca dla podmiotu podatnika, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej. Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Przasnyszu w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia (art. 14a § 4 w zw. z art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej). |
|
| 2006-04-26 |
