W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka zajmuje się produkcją oraz montażem mebli i szaf wnękowych, na indywidualne zamówienie klienta. Wnioskodawca jest podatnikiem krajowym, zarejestrowanym dla celów podatku VAT na terytorium Polski i Niemiec. Wykonuje jednocześnie czynności opodatkowane w Polsce oraz świadczy czynności poza terytorium Polski.

Zakład produkcyjny zlokalizowany jest w Polsce i tu Spółka nabywa towary oraz usługi dla celów prowadzonej działalności za granicą, w związku z czym ma prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1.

W deklaracjach VAT-7 składanych miesięcznie, w pozycji 21, Wnioskodawca wykazuje wartości dostaw towarów oraz świadczonych usług poza terytorium kraju, od których podatek należny został opłacony w Niemczech. Z uwagi na fakt, iż obroty Spółki z kontrahentami z Polski są dużo wyższe, powstaje znacząca nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, którą Zainteresowany wykazuje do zwrotu w terminie 180 dni.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy z tytułu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu poza Polską, jak i sprzedaży opodatkowanej w kraju głównie wg stawki 22%, Wnioskodawca ma prawo zwiększyć podstawę do ustalenia wielkości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosując wykładnię art. 87 ust. 3 oraz art. 86 ust. 8 pkt 1, ma prawo do podwyższenia różnicy podatku podlegającej zwrotowi w terminie 60 dni o kwotę stanowiącą 22% wartości dostaw towarów oraz świadczonych usług poza terytorium kraju.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (...).

Z ust. 2 powołanego artykułu wynika, iż kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7:

1. suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:
   1. z tytułu nabycia towarów i usług,
   2. potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
   3. od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu
      - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4;
2. w przypadku importu - suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego;
3. zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 119 ust. 6;
4. kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

W myśl ust. 8 pkt 1 ww. artykułu, podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca świadczy usługi, w związku z którymi ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatki naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 8 pkt 1 ustawy. W składanych deklaracjach VAT-7 za kolejne okresy rozliczeniowe, wykazuje kwoty nadwyżek podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 180 dni.

Zgodnie z art. 87 ust. 2 ustawy, z zastrzeżeniem ust. 3 i 3a, zwrot różnicy podatku następuje na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju wskazanym w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika (...).

W myśl ust. 3 powołanego artykułu, różnica podatku podlegająca zwrotowi w kwocie przekraczającej wartość podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów lub usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały one zaliczone do środków trwałych nabywcy, powiększonej o 22% obrotu podatnika opodatkowanego stawkami niższymi niż określona w art. 41 ust. 1 oraz obrotu z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług, o których mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, podlega zwrotowi w terminie 180 dni od dnia złożenia deklaracji podatkowej.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w danym okresie rozliczeniowym świadczy zarówno czynności podlegające opodatkowaniu na terytorium kraju, jak i czynności świadczone poza terytorium kraju, dające prawo do odliczenia podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy. Dla obliczenia terminu zwrotu różnicy podatku w sytuacji przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego, zastosowanie znajdą przepisy art. 87 ust. 2 i ust. 3 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca ma prawo do podwyższenia różnicy podatku podlegającej zwrotowi w terminie 60 dni, o kwotę stanowiącą 22% obrotu z tytułu czynności, których miejsce świadczenia jest poza terytorium kraju.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.