Istota interpretacji:

Czy podatek VAT naliczony przy ponoszonych kosztach Wnioskodawca może odliczać od podatku należnego z tytułu świadczonych usług reklamowych?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest Stowarzyszeniem na podstawie statutu z przeważającym rodzajem działalności wg PKD 9319Z z roku 2007 oraz 9262Z z roku 2004. Podstawowym celem jest popularyzacja i rozwój piłki ręcznej. W związku z tym Zainteresowany prowadzi drużynę seniorów, uczestniczącą w centralnych rozgrywkach w piłce ręcznej wg harmonogramu Związku Piłki w Polsce. Ponadto, Wnioskodawca organizuje i prowadzi szkolenia w grupach dzieci i młodzieży, która też uczestniczy w rozgrywkach na szczeblu wojewódzkim, a nawet kraju wg harmonogramu Związku Piłki . Prowadząc ww. działalność Wnioskodawca ponosi różnego rodzaju koszty, w tym np. koszty transportu w związku z dojazdem na mecze, turnieje i inne zawody sportowe, zakupu sprzętu sportowego, wynajmu hal sportowych, usług rehabilitacyjnych, usług telekomunikacyjnych, posiłków regeneracyjnych dla zawodników, zakupu napojów, odżywek dla zawodników, koszty noclegów drużyn, zakupu artykułów biurowych i sprzętu biurowego, środków medycznych, koszty związane z ochroną imprez sportowych, koszty usług trenerskich, a także prowadzeniem strony internetowej stowarzyszenia. W ww. kosztach występuje podatek VAT. Wnioskodawca świadczy również usługi reklamowe, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, który jest naliczany i odprowadzany do Urzędu Skarbowego wg deklaracji. Usługi te polegają na wywieszaniu reklam firm podczas meczów piłki ręcznej zespołu seniorów, a także na nadruku logo firm na strojach sportowych.

Ponadto, z pisma uzupełniającego wynika, iż Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Świadczone usługi są sklasyfikowane wg PKWiU ex 92.6. Czynności wykonywane w ramach działalności są zwolnione od podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy podatek VAT naliczony przy ponoszonych kosztach można odliczyć od podatku należnego z tytułu świadczonych usług reklamowych...

Zdaniem Wnioskodawcy, stowarzyszenie może skorzystać z możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu ponoszonych kosztów od podatku należnego z tytułu świadczenia usług reklamowych w pełnej wysokości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z treści tego przepisu wynika, iż:

1. prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT czynnym,
2. prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi "w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych."

Zatem odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto z powyższego wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części (w takim zakresie), w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku, w jakiej te towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.

Zgodnie z dyspozycją art. 90 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, zastosowanie mają przepisy art. 90 ust. 2-10 ustawy o podatku od towarów i usług. I tak, stosownie do ust. 2 cytowanego wyżej artykułu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Przepis art. 90 ust. 3 ustawy stanowi, iż proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja; proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej - art. 90 ust. 4 ustawy.

Zgodnie z ust. 5 i 6 omawianego artykułu, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności. Ponadto, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy w poz. 3, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30.000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu – art. 90 ust. 8 ustawy.

W myśl ust. 9, przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.

Natomiast art. 90 ust. 10 stanowi, iż w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1. przekroczyła 98 % - podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2;
2. nie przekroczyła 2 % - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2.

W świetle powyższych regulacji podatnik ma obowiązek odrębnego określenia kwot podatku naliczonego, związanych z czynnościami dającymi prawo do odliczenia (czynnościami opodatkowanymi) i czynnościami nie dającymi prawa do odliczenia (zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu). Obowiązek wyodrębniania kwot podatku przypisywanych do poszczególnych rodzajów czynności ma charakter bezwzględny. Dopiero w sytuacji, kiedy wyodrębnienie takie nie jest możliwe, podatnik może skorzystać z uprawnienia zawartego w ust. 2 cyt. art. 90 ustawy, zgodnie z którym może on pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których przysługuje prawo do odliczenia.

Z danych zawartych we wniosku wynika, iż Wnioskodawcą jest Stowarzyszenie , którego podstawowym celem – na podstawie statutu – jest popularyzacja i rozwój piłki ręcznej. Zainteresowany prowadzi drużynę seniorów, uczestniczącą w centralnych rozgrywkach w piłce ręcznej oraz organizuje szkolenia w grupach dzieci i młodzieży, która też uczestniczy w rozgrywkach na szczeblu wojewódzkim. Prowadząc ww. działalność Wnioskodawca ponosi różnego rodzaju koszty utrzymania drużyn. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Świadczone przez Zainteresowanego usługi są sklasyfikowane wg PKWiU pod symbolem ex 92.6. Czynności wykonywane w ramach działalności są zwolnione od podatku VAT.

Ponadto, Zainteresowany świadczy również usługi reklamowe, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, który jest naliczany i odprowadzany do Urzędu Skarbowego wg deklaracji (czyli są opodatkowane). Usługi te polegają na wywieszaniu reklam firm podczas meczów piłki ręcznej zespołu seniorów, a także na nadruku logo firm na strojach sportowych.

Opisane wyżej okoliczności wskazują na istnienie związku ww. kosztów utrzymania drużyn piłkarskich z czynnościami opodatkowanymi, tj. ze świadczeniem usług reklamowych, jak również z działalnością wykonywaną przez Stowarzyszenie w oparciu o statut, która - jak podał Wnioskodawca - objęta jest symbolem PKWiU 92 i korzysta ze zwolnienia od podatku.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż przy realizowaniu prawa do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług związanych z utrzymaniem drużyn, Stowarzyszenie winno kierować się przede wszystkim generalną zasadą, określoną w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, tzn. w pierwszej kolejności ustalać podatek związany wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną, natomiast w pozostałym zakresie stosować zasady wynikające z powołanego art. 90 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.