Istota interpretacji:

Reasumując, stwierdzić należy, że Spółka ma prawo prawa do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług z faktur otrzymanych od kontrahentów z nieprawidłową stawką.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 30 maja 2011r. (data wpływu 3 czerwca 2011r.) w zakresie prawa do reprezentacji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny

Sp. z o.o. (dalej Spółka) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej kupuje towary i usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej: podatek VAT). W 2011 roku kontrahenci Spółki wystawiali na jej rzecz faktury dokumentujące dostawę towarów lub świadczenie usług wykonane przed 2011 rokiem. Czasami na wystawionych w tym okresie fakturach kontrahenci wykazywali kwotę podatku VAT obliczoną według 23% stawki VAT. Ponieważ czynności udokumentowane przedmiotowymi fakturami miały miejsce przed 1 stycznia 2011 roku, kontrahenci powinni byli zastosować 22% stawkę VAT, tj., stawkę obowiązującą dla tych czynności w momencie ich wykonania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT wykazanego na fakturach otrzymanych od kontrahentów, a skalkulowanego w oparciu o nieprawidłową stawkę VAT...

Zdaniem Wnioskodawczyni, mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony określony w fakturach otrzymanych od kontrahentów.

Zgodnie z przepisami art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej: ustawa o VAT), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT).

Jednocześnie, kwestie dotyczące wyłączenia prawa do odliczenia zostały uregulowane w przepisie art. 88 ust. 3a ustawy o VAT.

Zgodnie z tym przepisem ,,nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1. sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
   1. wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących,
   2. w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii;
2. transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3. wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentująca tę samą sprzedaż;
4. wystawione faktury, faktury korygującą lub dokumenty celny:
   1. stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
   2. podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
   3. potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
5. zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym."
   
   

W przedstawionym stanie faktycznym Spółka nabywa towary i usługi, które są wykorzystywane do wykonywanych przez nią czynności opodatkowanych. Warto przy tym nadmienić, że prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest przywilejem Spółki, ale wynika z samej z konstrukcji podatku VAT. Dla przykładu, w orzeczeniu z dnia 15 stycznia 1998 roku w sprawie C-37/95, Belgische Staat przeciwko Ghent Coal Terminal NV, Europejski Trybunał Sprawiedliwości potwierdził, że system odliczeń podatku ma oznaczać całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu podatku VAT zapłaconego lub należnego w prowadzonej działalności gospodarczej. W orzeczeniu natomiast z dnia 19 września 2000 roku w połączonych sprawach C-177/99 oraz C-181/99, Ampafrance SA przeciwko Directeur des services fiscaux de Maine-et-Loire oraz Sanofi Synthelabo przeciwko Directeur des services fiscaux du Val-de-Marne, ETS wyraził pogląd, że prawo do odliczenia podatku jest integralną częścią schematu (systemu) VAT i zasadniczo nie może być ograniczane. Takie traktowanie prawa do odliczenia ma w konsekwencji zapewnić neutralność tego podatku dla przedsiębiorcy.

Zważywszy na powołane wyżej regulacje Spółka wskazuje, że brak jest przepisu, który odmawiałby Spółce prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony ustalony według błędnej stawki, tj. 23% zamiast 22%. Z prawa do odliczenia wyłączone są faktury dokumentujące transakcje niepodlegające opodatkowaniu albo zwolnione od podatku. W przypadku Spółki sytuacja taka nie ma miejsca, bowiem otrzymane faktury dotyczą czynności co do zasady podlegających opodatkowaniu. W konsekwencji Spółka stoi na stanowisku, że ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony określony w fakturach otrzymanych od kontrahentów, pomimo że VAT naliczony wykazany na otrzymanych fakturach skalkulowany został w oparciu o nieprawidłową stawkę VAT.

Spółka podkreśla, że podobne stanowisko prezentują organy podatkowe. Przykładowo, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Bielsku - Białej w postanowieniu w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 22 grudnia 2006 roku Nr PP/443-99/06/JW stwierdził, że ,,w powyższych wyłączeniach nie została wymieniona faktura, w której zastosowano wyższą od obowiązującej stawkę podatku. Biorąc pod uwagę powyższe, z powołanych przepisów nie wynika brak prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony ustalony według błędnej stawki". Podobnie, Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie w decyzji w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 1 marca 2007 roku Nr IS.II/2-443/328/06 uznał, że "z powołanych przepisów nie wynika brak prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony - w ocenie podatnika - według błędnej stawki. W tej sytuacji, spółce przysługuje prawo do rozliczenia pełnej wysokości podatku naliczonego w fakturach podwykonawców, o ile równocześnie spełnione zostały pozytywne przesłanki realizacji tegoż prawa". Jednocześnie Spółka zaznacza, że prezentowane wyżej stanowisko podziela także Naczelnik Urzędu Skarbowego w Mielcu w postanowieniu w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 14 czerwca 2006 roku Nr US.VI-/443-16/06 oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 17 września 2008 roku Nr ITPP2/443-575/08/EL.

Z uwagi na przytoczone powyżej argumenty Spółka wnosi o uznanie jej stanowiska za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług i dotyczy podatku naliczonego wynikającego z zakupu towarów i usług wykorzystywanych do dokonywania czynności opodatkowanych. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika.

W treści art. 88 ww. ustawy, ustawodawca wskazał czynności, w odniesieniu do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.

W myśl art. 88 ust. 3a ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1. sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
   1. wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nifaktur korygujących,
   2. w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii;
2. transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3. wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentująca tę samą sprzedaż;
4. wystawione faktury, faktury korygującą lub dokumenty celny:
   1. stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
   2. podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
   3. potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
5. faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6. zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym;
7. wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.
   
   

Zgodnie z art. 88 ust.4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Wskazać należy, że przepisy dotyczące podatku od towarów i usług, nie pozbawiają prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących nabycie towarów, które zostały opodatkowane inną niż przyjęta przez sprzedawcę (wyższą bądź niższą) stawką podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, iż Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej kupuje towary i usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W 2011 roku kontrahenci Spółki wystawiali na jej rzecz faktury dokumentujące dostawę towarów lub świadczenie usług wykonane przed 2011 rokiem. Czasami na wystawionych w tym okresie fakturach kontrahenci wykazywali kwotę podatku VAT obliczoną według 23% stawki VAT, która w ocenie Wnioskodawcy jest stawką błędną.

Mając na uwadze przedstawiony opis stan faktycznego oraz powołane przepisy ustawy o podatku od towarów i usług należy uznać, iż Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z otrzymanych od kontrahentów faktur z nieprawidłową stawką podstawową - w zakresie, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ww. ustawy, o ile nie wystąpią inne ograniczenia wynikające z art. 88 tej ustawy (w szczególności art. 88 ust. 4 ustawy).

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że stanowisko tut. Organu jest zgodne z powoływanymi we wniosku orzeczeniami oraz z interpretacjami przepisów prawa podatkowego przedmiotowej kwestii.

Wskazać należy, iż treść art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a) została zmieniona na mocy art. 1 pkt 18 obowiązującej od 1 lipca 2011r. ustawy z dnia 9 czerwca 2011r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 134, poz. 780).

W myśl art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a) ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi wystawionymi przez podmiot nieistniejący.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.