Istota interpretacji:

Zwolnienie od podatku od towarów i usług nabytej nieruchomości oraz prawo do odliczenia podatku naliczonego z wystawionej faktury.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka z o.o. z siedzibą w W. w dniu 17 października 2006r. na mocy aktu notarialnego sporządzonego przed notariuszem Repertorium A Nr ….nabyła prawo użytkowania wieczystego działki gruntu o powierzchni 862 m2oraz posadowionych na tym gruncie nieruchomości budynkowych, zabudowań stanowiących odrębne od gruntu przedmioty własności tj. budynku głównego składającego się z rozdzielni i transformatorowni, z wieży transformatorowej, warsztatu transformatorowego, budynku mieszkalnego o powierzchni zabudowy 104 m2, budynku gospodarczego przy ul. …w W.

W budynkach usytuowanych na Nieruchomości znajdują się dwa mieszkania służbowe będące przedmiotem najmu na rzecz byłych pracowników Spółki S. SA., których najemcami są Pan…., a pozostałymi lokatorami Pani …., Pan …. i Pan …., a w odniesieniu do drugiego lokalu Pan ….., z pozostałymi lokatorami Panem ….. i Panem …….

Według oświadczenia Sprzedającego, złożonego przed Notariuszem, budynki i budowle w momencie ich nabycia przez Sprzedającego na podstawie aktu notarialnego z dnia 27 października 2000r. miały "zerową" wartość księgową, z uwagi na ich przeznaczenie do rozbiórki, natomiast ich wartość rynkowa nie przewyższała równowartości kwoty 50.000 EUR.

Z informacji uzyskanych przez Wnioskodawcę wynika, że budynki te wybudowano przed II wojną, a po wojnie, zaadaptowano na cele mieszkalne dla pracowników. W chwili zawarcia umowy były to 2 osoby, byli pracownicy S. SA. Zasiedlone już chwili nabycia ich przez Sprzedającego. Na przedmiotowe nieruchomości Sprzedający nie poniósł nakładów przekraczających 30% wartości początkowej, które uprawniałyby go do rozliczenia lub zwrotu podatku naliczonego, ani o takie rozliczenie lub zwrot nie występował.

Sprzedający oświadczyli przed notariuszem, że sprzedaż prawa użytkowania wieczystego oraz własność budynków i budowli opodatkowana jest podatkiem od towarów i usług według stawki 22% na podstawie artykułu 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.

Sprzedający w oświadczeniu złożonym przed notariuszem poinformował o otrzymaniu od Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. postanowienia z dnia 7 września 2006r. wydanego na podstawie art. 14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja Podatkowa. Zgodnie z treścią którego, biorąc pod uwagę, iż "budynki i budowle posadowione na Nieruchomości przeznaczone są do rozbiórki i nie przedstawiają żadnej wartości ekonomicznej, zatem w opisanym przypadku, w zasadzie, przedmiotem transakcji jest sprzedaż prawa użytkowania wieczystego (przemawia za tym również fakt, iż koszty rozbiórki zostałyby uwzględnione przy szacowaniu nieruchomości gruntowej)".

W oparciu o powyższe, do wartości transakcji doliczono podatek od towarów i usług według stawki 22%, a kupujący otrzymał fakturę VAT.

Wnioskodawca jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Należność z faktury dotyczącej zakupu nieruchomości została uregulowana w całości. Nabyte nieruchomości służą obecnie wykonywaniu czynności opodatkowanych. W przeszłości nieruchomości te służyły wykonywaniu czynności opodatkowanych i zwolnionych, jednakże sprzedaż zwolniona miała charakter sporadyczny.

Wraz z zakupem nieruchomości Sp. z o.o. przejęła umowy najmu z 2 lokatorami. Umowa z p. …. została rozwiązana w lipcu 2009r., a z p. ….w sierpniu 2009r. Na mocy umów najmu Sp. z o.o. pobierała opłaty za czynsz (lokal mieszkalny, stawka ZW) oraz refakturowała media (stawka 7%).

Co do kwestii wspomnianej sporadyczności Spółka podnosi, że termin sporadyczny, zgodnie ze słownikami języka polskiego, w tym Słownikiem Wydawnictw Naukowych PWN (sjp.pwn.pl ) to zdarzający się, występujący czasami, nieregularnie, nieczęsto, przypadkowo, trafiający się tu i ówdzie, pojedynczo.

W chwili, gdy rozwiązanie umów najmu było możliwe, spółka rozwiązała je niezwłocznie, bowiem w przeciwnym razie niemożliwa byłaby realizacja celu gospodarczego, do którego została utworzona, to jest realizacja projektu deweloperskiego. Spółka podnosi tę kwestię, jedynie z ostrożności procesowej stojąc na stanowisku, że kwestia ta nie jest wiążąca w świetle zadanego pytania. W ocenie Wnioskodawcy poprzez sporadyczność czynności wymienionych w art. 90 ust. 6 powołanej ustawy należy rozumieć czynności wykonywane rzadko, stanowiące uboczny charakter działalności podatnika, tak jak występują w niniejszej sprawie. (por. Postanowienie Małopolskiego Urzędu Skarbowego w Krakowie z dnia 10 marca 2005r., sygn. PP2/443-7o/05/KH/J.5046)

Z orzeczeń Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w zakresie VAT można natomiast wywieść wniosek, iż aby ocenić czy dane czynności mogą być uznane za sporadyczne należy wziąć pod uwagę nie tylko częstotliwość ich wykonywania, ale także czy stanowią one uzupełnienie zasadniczej działalności firmy. Bowiem tylko czynności, które nie są bezpośrednim, stałym i koniecznym uzupełnieniem działalności podstawowej, a tak jest w odniesieniu do czynności dewelopera, mogą być uznane za sporadyczne (vide: wyrok Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (Izba Piąta) Régie dauphinoise - Cabinet A. Forest SARL przeciwko Ministre du Budget z dnia 11 lipca 1996 r. C-306/94).

Opisane wyżej nieruchomości budynkowe do końca roku 2009 były wynajmowane na cele mieszkalne, a najemcy uiszczali czynsz. Ponadto do dnia dzisiejszego Wnioskodawca nie wystąpił do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, o wydanie decyzji zezwalającej na rozbiórkę, a tenże Konserwator objął przedmiotową nieruchomość ochroną konserwatorską.

Wskaźnik proporcji, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług za poszczególne lata, to jest od momentu nabycia nieruchomości, w latach : 2006, 2007, 2008, 2009 wynosił 53% w każdym roku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż dokonana w dniu 17.10.2006r., według stanu prawnego na ten dzień, prawa użytkowania wieczystego do gruntu wraz z nieruchomościami budynkowymi wybudowanymi przed II Wojną światową, na które to nieruchomości Sprzedający nie ponosił nakładów przekraczających 30% wartości początkowej, dających prawo do występowania o rozliczenie i zwrot podatku od towarów i usług oraz o takie rozliczenie i zwrot nie występował, bowiem nabył je w drodze aportu w roku 2000, zasiedlone przed rokiem 2000, które to nieruchomości przed transakcją sprzedaży i w ciągu nie mniej niż kolejnych dwóch lat od tej transakcji wynajmowane były na cele mieszkalne, od którego to najmu najemcy uiszczali czynsz za lata 2007, 2008, 2009, obejmujący czynsz, podatek od nieruchomości, opłaty za zużycie wody i odprowadzanie ścieków w stałej wysokości, dla których nie wydano zgody na rozbiórkę, a ponadto kupujący o taką zgodę nie występował - korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w oparciu o art. 29 ust. 5 oraz art. 43 ust. 1 punkt 10 w związku z art. 43 ust. 2 punkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U.2004.54.535 ze zm.), czy też podlegała opodatkowaniu, a w związku z tym czy nabywca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedawcę, czy też takiego prawa nie posiada, w związku z brzmieniem art. 88 ust. 3a pkt 2 tejże ustawy, który stanowi, że nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku...

W opinii Wnioskodawcy, jeśli opisana wyżej sprzedaż była zwolniona z podatku, to obowiązkiem sprzedawcy jest wystawienie faktury korygującej.

Zdaniem Wnioskodawcy, opisana transakcja korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w oparciu o art. 29 ust. 5 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U.2004.54.535 ze zm.), a tym samym faktura wystawiona przez sprzedawcę, na której uwzględniono podatek naliczony nie jest podstawą do odliczenia tego podatku, w związku z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy.

Sprzedaż dokonana 17 października 2006r. prawa użytkowania wieczystego do gruntu wraz z nieruchomościami budynkowymi wybudowanymi przed II Wojną światową, zasiedlonymi co najmniej od roku 2000r., na które to nieruchomości Sprzedający nie poniósł nakładów przekraczających 30% wartości początkowej, dających prawo do występowania o rozliczenie i zwrot podatku od towarów i usług oraz o takie rozliczenie i zwrot nie występował, jako że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w związku z nabyciem ich aportem w roku 2000, zaś przedmiotowe nieruchomości przed transakcją sprzedaży i w ciągu nie mniej niż kolejnych dwóch lat od tej transakcji wynajmowane były na cele mieszkalne, od którego to najmu najemcy uiszczali czynsz za lata 2007, 2008, 2009, obejmujący czynsz, podatek od nieruchomości, opłaty za zużycie wody i odprowadzanie ścieków w stałej wysokości, a ponadto Wnioskodawca nie wystąpił dla nich o zgodę Konserwatora Zabytków na rozbiórkę - spełniała wszystkie przesłanki wynikające z powołanych wyżej przepisów.

Tym samym wystawiona faktura VAT zawierająca podatek według stawki 22% nie posiadała podstaw i winna zostać skorygowana.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o VAT", opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Podstawą opodatkowania, w myśl art. 29 ust. 1 ustawy o VAT - jest obrót, obrotem zaś jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę podatku należnego. W przypadku zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntów zabudowanych w zakresie podatku od towarów i usług czynność ta będzie uzależniona od statusu budynków i budowli na tym gruncie posadowionych. Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, grunt na którym są one posadowione dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych.

Zasada ta została wyrażona expresis verbis w nowelizacji przepisu (dodany ustęp 5a), choć nie była ona sporna na dzień dokonania przedmiotowej transakcji. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Analogiczna sytuacja ma miejsce, gdy przedmiotem dostawy są budynki lub budowle posadowione na gruncie będącym przedmiotem wieczystego użytkowania.

Co do zasady stawka podatku - na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT - wynosi 22%.

Jednakże, zarówno w treści wskazanej ustawy, jaki przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku. Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie od podatku od towarów i usług stosuje się w odniesieniu do sprzedaży całości lub części budynków, jeżeli w momencie dostawy były już zasiedlone.

Ponadto w opinii Wnioskodawcy, zwolnienie to przysługiwało niezależnie od oświadczenia Sprzedającego o "zerowej wartości księgowej" bądź też "braku wartości ekonomicznej", czy wreszcie przeznaczeniu budynków do rozbiórki, bowiem ustawodawca w opisanych wyżej przepisach nie odnosi się ani do "wartości księgowej", ani wartości ekonomicznej ani ewentualnie ich rozbiórki, bo norma prawa podatkowego nie może odnosić się do zdarzenia przyszłego o niepewnym charakterze. Nawet wtedy, gdyby kategoria wartości ekonomicznej znajdowała zastosowanie, to nie można uznać, że nie ma wartości ekonomicznej nieruchomość, z której nabywca osiąga z lat 2007, 2008, 2009 przychody z czynszu.

Niezależnie od oświadczeń składanych przez dokonującego dostawy nie można także pominąć faktu, że wartość rynkowa tych samych budowli i budynków w roku 2000 zbliżona była, choć nie przewyższała 50.000 EURO, a ceny od roku 2000 za nieruchomości w centrum W. systematycznie wzrastały.

Dodatkowo Wnioskodawca pragnie odnieść się do statusu podatkowego budynków (budowli), które zostały przeznaczone do rozbiórki (kwalifikacja podatkowa gruntu pozostałego po wyburzeniu budynków nie nastręcza bowiem trudności).

Zdaniem Wnioskodawcy, za towary używane, zwolnione z VAT na podstawie ww. przepisów należało również uznać budynki, które zostały przeznaczone do rozbiórki. Zgodnie z ukształtowaną praktyką budynki przeznaczone do wyburzenia, nawet objęte stosownym pozwoleniem (decyzją), a takiego zezwolenia Wnioskodawca nie posiadał - których rozbiórka jeszcze się nie rozpoczęła, nadal stanowią towar używany w rozumieniu ustawy o VAT. Sama decyzja o przeznaczeniu budynku do rozbiórki — nawet gdyby była wydana - nie zmienia bowiem jego klasyfikacji (tak m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie w decyzji z 19 kwietnia 2006r. sygn. PP-3/449/7/06, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 25 stycznia 2008r. sygn. ILPP1/443-424/07-2/MK czy Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 26.03.2008r. sygn. IP-PP2-443-201/08-2/IB).

Na poparcie zaprezentowanego stanowiska Wnioskodawca pragnie przywołać poza ww. szeregiem interpretacji organów podatkowych wydawanych w porównywalnych sprawach w oparciu o przedmiotowo nie zmieniony stan prawny np. pismo z dnia 26 lutego 2009r. Izba Skarbowa w Warszawie Nr IPPP3/443-14/09-3/MM, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 26.03.2008r. sygn. IP-PP2-443-201/08-2/IB, pismo z dnia 1 grudnia 2008r. Izba Skarbowa w Poznaniu ILPP2/443-828/08-3/MR, pismo z dnia 2 listopada 2007r. Izba Skarbowa w Poznaniu ILPP1/443-116/07-3/HW, postanowienie Urzędu Skarbowego w Mońkach z dnia 20 września 2005r. US.l-2/4430-12/05.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje przesłanki, w oparciu o które Spółka jako Wnioskodawca, winna zostać uznana za zainteresowanego w rozumieniu artykułu 14b § 1 ustawy Ordynacja Podatkowa.

Między sprawą, w której Wnioskodawca występuje o udzielenie pisemnej interpretacji a Wnioskodawcą występuje związek tego rodzaju, iż przedstawiony we wniosku problem musi dotyczyć sfery opodatkowania lub ewentualnego opodatkowania Wnioskodawcy, a takiej sytuacji dotyczy złożony wniosek jako, że dotyczy kwestii rozliczenia lub zwrotu podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez sprzedającego.

Ustawa z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U.2004.54.535 ze zm.) przewiduje w art. 15 ust.1 że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jednocześnie w oparciu o art. 86 ust. 1 w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku, a w oparciu o art. 88 ust. 3a punkt 2 tejże ustawy nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Uprawnienie Spółki jako czynnego podatnika podatku od towarów i usług do wystąpienia z wnioskiem o wydanie wiążącej interpretacji w niniejszej sprawie dotyczy bowiem określenia istnienia prawa do rozliczenia lub zwrotu podatku naliczonego (dla Spółki) wynikającego z przedmiotowej transakcji, a więc jej interesu prawnego, podatkowego i ekonomicznego, a tym samy przesądza o statusie Spółki jako "zainteresowanego podatnika".

W opinii Wnioskodawcy uprawnienie to przysługuje mu niezależnie od tego, że ma on status nabywcy, bowiem kwestia interesu prawnego czy podatkowego podatnika nie musi dotyczyć jedynie opodatkowania transakcji podatkiem należnym (strona sprzedawcy) ale również prawa do rozliczenia podatku naliczonego z tej samej transakcji ( po stronie nabywcy).

W opisanym stanie faktycznym, konieczne było odniesienie się do transakcji sprzedaży, w innym bowiem wypadku nie byłoby możliwe określenie czy podatek wynikający z faktury wystawionej przez Sprzedawcę stanowi, czy też nie stanowi podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlegałaby opodatkowaniu albo była zwolniona od podatku.

W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 maja 2009r. I SA/L 1151/2008 (publikowany Lex Polonica nr 2074824, Dziennik Gazeta Prawna 2009/180 str. B) skład orzekający uznał, że przepis art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2007r., wskazując w sposób ogólny na "zainteresowanego", jako podmiot uprawniony do inicjowania postępowania w sprawie udzielenia interpretacji indywidualnej, nie określa jednocześnie, jakiego rodzaju interes po stronie tej jednostki powinien wystąpić — interes prawny, czy też interes faktyczny.

Można uznać, że uprawnionym do złożenia wniosku o interpretację indywidualną będzie rzecz jasna podatnik, płatnik lub inkasent ale również osoba mająca interes faktyczny w uzyskaniu interpretacji".

W niniejszej sprawie Spółka ma zarówno interes prawny jak i faktyczny, w uzyskaniu odpowiedzi na złożony wniosek, co do jego prawa do rozliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.

Ponadto Wnioskodawca stoi na stanowisku, że uzyskanie przez Sprzedawcę interpretacji nie wyłącza prawa nabywcy do wystąpienia z wnioskiem o wydanie wiążącej interpretacji, w szczególności gdyby interpretacja udzielona Sprzedawcy była błędna.

Wnioskodawca został zobowiązany przez przepisy Ordynacji Podatkowej do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz wątpliwości co do zakresu stosowania prawa podatkowego w jego sprawie indywidualnej, co też uczynił, określając, swe wątpliwości w odniesieniu do następującej kwestii: czy transakcja sprzedaży gruntu wraz z budynkami używanymi, z posadowionymi na nim budynkami pochodzącymi sprzed wojny, co do których nie dokonywano żadnych nakładów a więc mającymi status towarów używanych, udokumentowana fakturą, w której uwzględniono podatek należny podlega opodatkowaniu oraz czy podatek wynikający z faktury wystawionej przez Sprzedawcę stanowi podstawę do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących do dnia 19 września 2007r., gdyż w przedmiotowym wniosku Wnioskodawca wskazał, że wniosek dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (nieruchomości nabytej dnia 17 października 2006r.).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu ww. podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ww. ustawy.

Towary – w myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy - to rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty;

Na podstawie art. 41 ust. 1 cyt. ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawką obniżoną lub zwolnienie od podatku.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Zgodnie z treścią art. 43 ust. 2 ww. ustawy, przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się:

1. budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat;
2. pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.
   
   

Stosownie do treści art. 43 ust. 6 cyt. ustawy zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1. miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
2. użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.
   
   

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyjątkiem obiektów i ich części, które mają być zasiedlone lub zamieszkane po raz pierwszy; zwolnienie nie dotyczy części budynków przeznaczonych na cele inne niż mieszkaniowe.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z definicją określoną w art. 2 pkt 14 ww. ustawy - rozumie się wydanie pierwszemu nabywcy lub pierwszemu użytkownikowi obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

W myśl art. 43 ust. 7 ww. ustawy zwolnienie określone w ust. 1 pkt 10 nie ma zastosowania w przypadku, o którym mowa w art. 29 ust. 8.

Kwestie dostawy gruntu, na którym położone są budynki rozstrzyga art. 29 ust. 5 ww. ustawy. W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Na mocy § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97 poz. 970 z późn. zm.) zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0 %.

Z przedstawionej treści wniosku wynika, że Wnioskodawca w dniu 17 października 2006r. nabył prawo użytkowania wieczystego działki - gruntu o powierzchni 862 m. kw. oraz posadowionych na tym gruncie nieruchomości budynkowych, tj. budynku głównego składającego się z rozdzielni i transformatorowni, z wieży transformatorowej, warsztatu transformatorowego, budynku mieszkalnego o powierzchni zabudowy 104 m2, budynku gospodarczego przy ul. ... w W. W budynkach usytuowanych na Nieruchomości znajdują się dwa mieszkania służbowe będące przedmiotem najmu. Z informacji uzyskanych przez Wnioskodawcę wynika, że budynki te wybudowano przed II wojną a po wojnie zaadaptowano na cele mieszkalne dla pracowników. Na przedmiotowe nieruchomości Sprzedający nie poniósł nakładów przekraczających 30% wartości początkowej, które uprawniałyby go do rozliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Sprzedający nabył przedmiotowe nieruchomości w drodze aportu w 2000 roku.

W przypadku budynku mieszkalnego, przedmiotowa nieruchomość nie będzie zamieszkiwana po raz pierwszy. Natomiast pozostałe budowle będące przedmiotem dostawy spełniają kryteria uznania ich za towar używany. Ponadto, w rzeczonym przypadku nie znajdują zastosowania przepisy wyłączające zwolnienie od podatku od towarów i usług, albowiem Wnioskodawca wskazuje, że budynki te wybudowano przed II wojną, sprzedający nabył przedmiotową nieruchomość w drodze aportu w 2000 roku oraz w okresie użytkowania nie poniósł nakładów przekraczających 30% wartości początkowej, które uprawniałyby go do rozliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.

Reasumując, należy stwierdzić, iż w opisanym we wniosku zaistniałym stanie faktycznym zastosowanie znajdzie art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 10 w związku oraz art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, a także § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług pozwalające przy niniejszej dostawie skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W świetle powyższych uregulowań uznać należy, że dostawa budynków i budowli lub ich części korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, zatem ze zwolnienia korzysta również zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym posadowione są te budynki.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, odnośnie stwierdzenia, iż transakcja korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w oparciu o art. 29 ust. 5 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług należało uznać za nieprawidłowe, pomimo, że przedmiotowa transakcja korzysta ze zwolnienia. Wnioskodawca wskazał niepełną podstawę prawną.

Stosownie do treści art. 86 ust. 1 ww. ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. w sytuacji gdy towary i usługi, z nabyciem których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi podatku od towarów i usług skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku wykorzystywania ich do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ww. ustawy nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu, jest zwolniona od podatku - a kwota wykazana w fakturze nie została uregulowana.

Z powyższego przepisu wynika, iż warunkiem prawa do obniżenia podatku należnego jest opłacenie kwoty zawartej w fakturze. Obniżenie podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach zakupu jest prawem podatnika, natomiast fakt skorzystania z tego prawa wyrażany jest w deklaracji podatkowej.

Stosownie do art. 86 ust. 10 pkt 1 ww. ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-4 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego (art. 86 ust. 13 ustawy o VAT).

Zgodnie z treścią art. 91 ust. 7 ww. ustawy, w obecnym stanie prawnym, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Należność z faktury dotyczącej zakupu przedmiotowej nieruchomości została uregulowana w całości. Nabyte nieruchomości służą obecnie wykonywaniu czynności opodatkowanych.

Podstawową zasadą płynącą z art. 86 ust. 1 ww. ustawy, istotną dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego, jest istnienie związku tego podatku z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika tego podatku.

Zgodnie z art. 90 ust.1 ustawy w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

W myśl ust. 2 ww. artykułu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Proporcję ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo (art. 90 ust. 3).

Ze stanu faktycznego wynika, że przedmiotowa nieruchomość w momencie nabycia służyła czynnościom opodatkowanym i zwolnionym. Wskaźnik proporcji wyliczony na rok 2006 wynosił 53%. W związku z powyższym podatnik miał prawo dokonać odliczenia stosując wskaźnik proporcji, o której mówi ust. 2 art. 90 ustawy. Dopiero w sytuacji zmiany przeznaczenia nabytej nieruchomości i wykorzystywania jej tylko do czynności opodatkowanych, zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy o VAT może on dokonać korekty kwot podatku odliczonego.

Uwzględniając treść powołanych przepisów oraz treść wniosku należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie spełniony został warunek uprawniający do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z wystawionej przez sprzedawcę faktury z tytułu nabycia przedmiotowej nieruchomości. W związku z powyższym, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego, z zastosowaniem wyliczonego na rok 2006 wskaźnika proporcji, z faktury wystawionej przez sprzedawcę, z której należność została uregulowana w całości oraz z uwagi na fakt, iż nabyte nieruchomości służą wykonywaniu czynności opodatkowanych. Realizacja tego prawa nastąpi poprzez złożenie deklaracji korygującej.

Z uwagi na powyższe, stanowisko Wnioskodawcy odnośnie stwierdzenia, iż faktura wystawiona przez sprzedawcę z tytułu przedmiotowej transakcji, na której uwzględniono podatek naliczony, nie jest podstawą do odliczenia tego podatku, w związku z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy należało uznać za nieprawidłowe.

Tym samym całościowo stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Kwestia dokonania korekty kwoty podatku odliczonego i wystawienia korekty faktury przez Sprzedającego, nie została objęta pytaniem – zatem zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – nie została rozpatrzona.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.