Istota interpretacji:

Czy Parafii przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego VAT z faktur dokumentujących zakup materiałów i usług przeznaczonych na budowę placu parkingowego wraz z przebudową chodników na terenie przykościelnym Parafii ?

W przedmiotowym wniosku został przestawiony następujący stan faktyczny.

Parafia pozyskała środki z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w ramach działania "Odnowa i rozwój wsi" na inwestycję pod nazwą "Budowa placu parkingowego wraz z przebudową chodników na terenie przykościelnym parafii……". Inwestycja powyższa ostała zakończona i pojawiła się kwestia kwalifikowalności VAT celem rozliczenia finansowego realizacji inwestycji w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Lubelskiego. Parafia nie prowadzi i nie zamierza prowadzić żadnej działalności gospodarczej, nie jest płatnikiem VAT a wybudowany parking jest udostępniany nieodpłatnie i bez żadnych ograniczeń - nie ma możliwości odzyskania podatku VAT od realizowanej inwestycji w żaden sposób.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Parafii przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego VAT z faktur dokumentujących zakup materiałów i usług przeznaczonych na budowę placu parkingowego wraz z przebudową chodników na terenie przykościelnym Parafii ...

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, iż Parafia nie jest podatnikiem podatku VAT, to nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących zakup materiałów i usług, przeznaczonych na budowę placu parkingowego wraz z przebudową chodników na terenie przykościelnym parafii.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (przypadek ten jednak nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie).

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezsporny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Parafia pozyskała środki z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w ramach działania "Odnowa i rozwój wsi" na inwestycję pod nazwą "Budowa placu parkingowego wraz z przebudową chodników na terenie przykościelnym parafii św………". Wykonanie ww. inwestycji jest zadaniem publicznym, służącym dobru wspólnemu wszystkich parafian. Po zakończeniu niniejszej inwestycji Parafia nie będzie czerpała opodatkowanych dochodów ponieważ korzystanie z parkingu jak i przejść będzie nieodpłatne.

Należy zatem stwierdzić, iż nie została spełniona podstawowa przesłanka warunkująca prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Realizowana przez Wnioskodawcę inwestycja, o której mowa w pytaniu nie będzie służyła wykonywaniu czynności opodatkowanych, tak więc Parafia nie będzie miała prawa do odliczenia podatku od towarów i usług wynikającego z faktur VAT, związanych z realizacją planowanej inwestycji, gdyż zakupione – w ramach projektu – towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Ponadto, należy zauważyć, iż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania za środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu kwalifikacji, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10,09-402 Płock.