W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka wypłaca autoryzowanym dealerom premie pieniężne za realizację planu zakupowego ustalonego dla konkretnego dealera, oraz za realizację planu sprzedaży przez dealera do ostatecznego klienta. Celem tego programu jest promocja marki Spółki oraz aktywizacja sprzedaży samochodów oraz oryginalnych części zamiennych i akcesoriów.

Warunki przyznania premii pieniężnej zostały przekazane dealerom w liście informacyjnym.

• Dealer realizuje wcześniej ustalony plan zakupu od Spółki (w s) i plan sprzedaży na rzecz ostatecznych klientów (r s).
• Po zakończeniu miesiąca Spółka dokonuje zestawienia zakupionych od H i sprzedanych do ostatecznego klienta samochodów i porównuje wyniki z planami zakupowymi i sprzedażowymi.
• Spółka zestawia wysokości obrotu osiągniętego w danym okresie dla dealerów, którzy zrealizowali plany sprzedażowe i (lub) zakupowe.
• Spółka wylicza premię pieniężną jako określony procent od obrotu netto za dany okres (miesiąc).
• Wypłata premii na rachunek dealera.
  
  

Premia pieniężna nie powoduje obniżenia ceny samochodów i akcesoriów sprzedawanych przez Spółkę dealerom. Premia pieniężna jest rozliczana na podstawie realizacji miesięcznych planów zakupowych i sprzedażowych. Wysokość premii jest wyliczana jako procent od obrotu za dany miesiąc.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy Spółce, na podstawie faktur VAT wystawionych przez dealerów dokumentujących premie pieniężne, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym nie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004r. Zgodnie z wyjaśnieniami Podsekretarza Stanu z dnia 30.12.2004r. nr PP3-812-1222/2004/AP/4026 w sprawie premii pieniężnych wypłacanych nabywcom Ministerstwo Finansów stwierdziło, że premie pieniężną należy traktować jak rabat lub jako wynagrodzenie za świadczenie usługi. Z powyższym poglądem nie zgodził się Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd w wyroku z dnia 6 lutego 2007r. (sygn. akt I FSK 94/06) stwierdził: "(...) opodatkowanie - jako usługi świadczonej przez nabywcę towaru - nabycia określonej ilości towaru będzie prowadziło do podwójnego opodatkowania tej samej czynności, pierwszy raz jako sprzedaży (dostawy towaru), drugi jako zakupu (świadczenia usługi) przez nabywcę tego samego towaru, w ramach tej samej transakcji (...) Skonstatować wobec powyższego należy, iż za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT nie można uznać obrotów w wysokości określonej umownie osiągniętych przez nabywcę towarów. Premia wypłacana przez sprzedawcę, w przypadku osiągnięcia określonego progu obrotów nie jest dla nabywcy wynagrodzeniem za świadczenie usługi".

Również Dyrektor Izby Skarbowej dnia 28.04.2008r. (nr 1401/PV-I/4407/14-17/07/EN) wydał interpretację prawa podatkowego w sprawie premii pieniężnej. Organ ten zaprezentował stanowisko zgodne z orzecznictwem sądów administracyjnych. Uznał, że premie pieniężne wypłacane kontrahentom za przekroczenie określonego poziomu obrotów - a czasami dodatkowo także za terminowe regulowanie płatności za dostawy towarów - nie jest usługą. Otrzymujący taki bonus nie musi zatem wystawiać faktury ani płacić podatku od towarów i usług. Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego, należy przede wszystkim wskazać, że Spółka zobowiązuje się do dokonania określonych wypłat premii, w przypadku gdy dealer wykona określony plan zakupu (plan sprzedaży), jednocześnie dealer nie zobowiązuje się w żaden sposób do dokonania określonej ilości zakupu (sprzedaży), Spółka nie jest związana z dealerem jakąkolwiek umową cywilnoprawną regulującą wzajemne zobowiązania stron w tym zakresie. Warunki otrzymania premii pieniężnej reguluje list informacyjny skierowany do dealerów mający charakter regulaminu przyznawania premii pieniężnej. Mając powyższe na uwadze Spółka stoi na stanowisku, że w przedstawionym stanie faktycznym nie ma miejsca odpłatne świadczenie usług, a w konsekwencji odpowiednim dokumentem dla takiej czynności jest nota księgowa.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z ogólną zasadą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Natomiast, stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008r. przepisem art. 88 ust. 3a pkt 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, wyłączona jest możliwość obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego na podstawie otrzymanej faktury, w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku, niezależnie od faktu uregulowania kwoty wykazanej na fakturze. Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze, jednak transakcja nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że podatnikowi będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach VAT wystawionych przez kontrahenta, w zakresie, w jakim te usługi wykorzystane zostaną do wykonywania czynności opodatkowanych i jednocześnie wydatki na ich nabycie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym, uwzględniając ograniczenia wynikające z art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Stanowisko Wnioskodawcy o braku podstaw do obniżenia podatku należnego o naliczony z powodu udokumentowania wypłaty premii notą księgową nie jest więc słuszne.

Odnosząc się natomiast do powołanego przez Wnioskodawcę w treści złożonego wniosku wyroku sądowego i decyzji organu podatkowego stwierdzić należy, iż są one rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

W zakresie postawionego pytania "Czy w przedstawionym stanie faktycznym, wypłata premii pieniężnej stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy z dnia 11.03.2004r.? Jeśli tak, czy usługa ta powinna być dokumentowana fakturą VAT wystawianą przez dealera na rzecz Spółki? Jeśli nie, czy wystarczającym dokumentem do potwierdzenia transakcji wypłaty premii pieniężnej jest nota obciążeniowa lub nota uznaniowa?", wydana została interpretacja z dnia 19 września 2008r. znak IP-PP2-443-1152/08-2/AS.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.