W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Podstawowym przedmiotem działalności jest wykonywanie kolejowych przewozów pasażerskich w komunikacji krajowej i międzynarodowej. Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje zakupu różnych towarów, tj.:

1. długopisów, smyczy, kubków, etui na CD, koszulek T-shirt, czapek, domina, kart, podkładek pod mysz (o wartości netto od 2,00 zł do 20,00 zł),
2. parasoli, ręczników, krawatów, plecaków, apaszek, portmonetek skórzanych, po larów, torebek firmowych, eleganckich opakowań (o wartości netto w przedziale od 20,00 zł do 90,00zł),
3. cukierków, ciastek i słodyczy,
4. ciast i pączków, napojów bezalkoholowych (woda, soki, napoje gazowane). Wszystkie towary wymienione w pkt 1 i 2 powyżej opatrzone są trwale w logo X. W przypadku cukierków, ciastek i słodyczy logo Spółki znajduje się na opakowaniu. Natomiast zdarzają się przypadki, w których towary nie są opatrzone logo Spółki, ani nie są opakowywane w opakowanie z takim logo — sytuacja ta dotyczy świeżych ciast, pączków itp. (czyli artykułów, które z oczywistych względów nie mogą być opatrzone logo). Przykładowo, Spółka częstuje pasażerów pączkami w Tłusty Czwartek. Powyższe towary wręczane są kontrahentom Spółki, zarówno tym, z którymi X prowadzi stałą współpracę, jak i przyszłym (potencjalnym) kontrahentom.
   
   

Przedmiotowe gadżety i inne wskazane wyżej towary rozdawane są również na targach, w których uczestniczy Spółka, oraz wręczane zaproszonym gościom podczas spotkań z przedstawicielami X. Spółka nabywa również usługi cateringowe i artykuły spożywcze w związku z organizowaniem imprez i spotkań pracowniczych. Przykładowo, Spółka przekazuje pączki pracownikom w Tłusty Czwartek oraz organizuje spotkania okolicznościowe (Wigilia, Wielkanoc), podczas których zapewniane jest pracownikom wyżywienie (w tym celu Spółka kupuje artykuły spożywcze lub usługi cateringowe/gastronomiczne). Na wybrane imprezy pracownicze zapraszane są również rodziny pracowników. Spółka dokonuje również przekazań kalendarzy z logo X na rzecz swoich kontrahentów i potencjalnych kontrahentów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

(pytanie nr 7 wniosku) Czy w przypadku wydatków na reprezentację, które nie mogą być zaliczone w ciężar kosztów uzyskania przychodu, Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu tych towarów (usług), jeżeli czynności te zostały przez Spółkę opodatkowane VAT.

Zdaniem wnioskodawcy: Spółka stoi na stanowisku, iż w takim przypadku przysługuje jej prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. W ocenie X, w przypadku gdy przekazanie towarów na cele reprezentacji zostało opodatkowane VAT, zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, wówczas Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów na cele reprezentacji. Zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy CIT. Jednocześnie jednak, w myśl art. 88 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, przywołany przepis (tj. art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT) nie dotyczy wydatków związanych z dostawą towarów oraz świadczeniem usług w przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 i art 8 ust. 2, jeżeli czynności te zostały opodatkowane VAT. W konsekwencji, w opinii Spółki, jeżeli czynności związane z nieodpłatnym przekazaniem towarów na cele reprezentacji zostały opodatkowane VAT, to wówczas, zgodnie ze wskazanymi wyżej regulacjami, Spółka będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu tych towarów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.