W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Podatnik prowadzi działalność w zakresie handlu mięsem i produktami wędliniarskimi. W ramach prowadzonej działalności podatnik ma zawarte z detalicznymi i hurtowymi sieciami handlowymi typu Makro, Selgros itp. umowy o współpracy handlowej, w których przewidziane są rabaty udzielane od wartości sprzedawanych w tych sieciach towarów podatnika określane jako:

• rabat promocyjny - obniżka ceny artykułów na czas promocji,
• rabat posprzedażowy za wykonanie zakupów o określonej wartości,
• rabat posprzedażowy z tytułu redystrybucji lub konsultacji handlowej za dany okres rozliczeniowy,
• rabat posprzedażowy z tytułu rezygnacji z prawa zwrotu,
• skonto - rabat za skrócenie terminu płatności,
• rabat z tytułu wprowadzenia towarów do nowej hali.
  
  

Rabaty te wyrażone są w stawce procentowej, z reguły nie są związane z konkretną dostawą, a podstawą ich obliczenia są obroty towarami handlowymi dostarczanymi do sklepów.

Rabaty te stanowią dodatkowe zyski odbiorców towarów z tytułu sprzedaży tych towarów.

Równocześnie podobny system premiowania sprzedaży staje się podstawą kontaktów handlowych również z innymi sklepami sprzedającymi towary Podatnika.

W dotychczasowej praktyce sklepy, sieci handlowe na te rabaty wystawiają faktury VAT. Podatnik traktuje te faktury jako usługę związaną ze sprzedażą towaru, zatem VAT w nich wykazany jako naliczony rozlicza w deklaracji VAT.

Zgodnie z obowiązującymi od dnia 1 stycznia 2008r. przepisami znowelizowanej ustawy o podatku VAT tj. art. 88 ust 3a pkt 2) nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego faktury w przypadku gdy transakcja udokumentowana tą fakturą nie podlega opodatkowaniu lub jest zwolniona z podatku. W kontekście tego przepisu istotne znaczenie ma czy te rabaty są prawidłowo dokumentowane fakturami VAT i czy w ogóle podlegają opodatkowaniu.

Podatnik nie może wobec swoich kontrahentów zgłosić żądania innego dokumentowania i rozliczania tych rabatów, gdyż dotychczasowe wyjaśnienia organów skarbowych potwierdzały, że wartość udzielonych rabatów stanowi podstawę opodatkowania podatkiem VAT. Tymczasem w oparciu o wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 06.02.2007r., sygn. I FSK 94/06 uznać należy, że otrzymanie bonusu od kontrahenta nie rodzi obowiązku podatkowego w podatku VAT, a otrzymanie tego świadczenia powinno zostać udokumentowane przez wystawienie noty księgowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.Czy udzielenie opisanych rabatów, powiązanych z realizowanym przez kontrahentów podatnika obrotem jego towarem rodzi obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, i czy w przypadku dokumentowania tych rabatów przez kontrahentów podatnika fakturami VAT wykazany w nich podatek może być traktowany przez kontrahenta jako należny, a przez podatnika jako naliczony?

2.Czy w przypadku gdy w ocenie odbiorcy faktury, faktura ta wystawiona jest na czynność nie podlegającą opodatkowaniu może on wystawić własną notę uznaniową na kwotę bez podatku VAT odmawiając przyjęcia faktury jako nieprawidłowej, czy też powinien przyjąć fakturę księgując ją tylko w kwocie netto i ewentualnie dochodzić odrębnie od jej wystawcy zwrotu nienależnie zapłaconego podatku VAT lub uznać ten podatek za koszt.

Zdaniem wnioskodawcy otrzymany przez kontrahentów podatnika rabat związany z dokonywanymi dostawami towarów jako czynność dostawy towarów już podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie może więc być opodatkowany ponownie jako usługa. Zasadą wynikającą z ustawy jest, iż nie może wystąpić taka sytuacja faktyczna, która stanowiłaby zarówno dostawę towarów, jak i świadczenie usług.

Zakup odpowiedniej ilości towaru, a tym samym osiągnięcie odpowiedniego poziomu obrotów stanowi więc wyłącznie dostawę towarów, gdyż niewątpliwie jest efektem dokonywanych zakupów towaru. Wszystkie opisane przypadki rabatów są związane ze sprzedażą towarów. Choć niekiedy odbiorcy tych towarów uznają, że świadczą usługę np. analizy rynku, marketingową, reklamową, to jednak sposób obliczenia tych rabatów - od obrotu, wskazuje, że rzeczywistą przyczyną naliczenia tych rabatów jest wyłącznie sprzedaż towarów.

Adekwatne do powyższego stanowisko prezentują m.in. Urząd Skarbowy w Chrzanowie w postanowieniu w sprawie interpretacji prawa podatkowego OR/415-24/07 z 2007.09.07, Urząd Skarbowy w Krośnie w postanowieniu w sprawie interpretacji prawa podatkowego US.PP/443-35/07 z dnia 2007.08.17 oraz Izba Skarbowa w Warszawie - decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego 1401/PH-l/4407/14-46/07/KO z dnia 2007.09.17.

Istniejący od stycznia 2008 stan prawny, w którym ustawodawca uznaje, że nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego faktury w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu lub jest zwolniona z podatku, uniemożliwia Podatnikowi przyjmowanie od kontrahentów faktur, w których może być wątpliwe czy podatek VAT jest zasadnie naliczony. W takiej sytuacji odbiorca faktury kwestionując prawidłowość naliczenia podatku VAT, zdaniem Wnioskodawcy, powinien zwrócić fakturę wystawcy bez jej księgowania a na rozliczenie rabatu zaksięgować własną notę uznaniową, z braku noty obciążeniowej. Niewątpliwie podatnik może dochodzić zwrotu kwoty podatku od wystawcy faktury gdyby ten skompensował ją z innymi wierzytelnościami wzajemnymi, jednak wydaje się, że w przypadku gdyby ze względu na koszty postępowania sądowego i interesy handlowe zmuszony był zrezygnować z dochodzenia zwrotu podatku VAT to kwota tego podatku stanowiłaby koszt uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zmianami), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 cyt. ustawy. Przez dostawę towarów, jak wskazują przepisy art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
   
   

Powołany przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Zatem przez świadczenie należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Ponadto z art. 5 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy wynika, iż każde odpłatne świadczenie na rzecz innego podmiotu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby uznać dane świadczenie za świadczenie odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a beneficjentem i w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 cyt ustawy podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Natomiast zgodnie z art. 29 ust. 4 cyt. ustawy, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, upustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur. Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe wypłaconych premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, tj. m.in. od ustalenia za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie itp. W przypadkach, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą, nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jako rabat, podlegający uregulowaniom wynikającym z przywołanego powyżej art. 29 ust. 4 cyt. ustawy, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostawy. W tym przypadku zastosowanie będzie miał przepis § 16 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).

W praktyce występują również sytuacje, w których podatnicy kształtują wzajemne relacje pomiędzy sobą w ten sposób, że premie pieniężne wypłacane są z tytułu dokonywania przez nabywcę, np. nabyć określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób - wówczas wypłacane premie nie są związane z żadną konkretną dostawą. W takich sytuacjach należy uznać, iż wypłacony bonus pieniężny związany jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Świadczeniem usług jest bowiem każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu mięsem i produktami wędliniarskimi. W związku z powyższym Spółka zawarła z detalicznymi i hurtowymi sieciami handlowymi umowy o współpracy handlowej, w których m. in. określono zasady wypłaty rabatów, których wypłata jest uzależniona od wartości sprzedawanych w tych sieciach towarów Wnioskodawcy. Na podstawie powyższych umów Spółka wypłaca tzw.: rabat promocyjny będący obniżką cen artykułów na czas promocji; rabaty posprzedażowy - 1. za wykonanie zakupów o określonej wartości, 2. z tytułu redystrybucji lub konsultacji handlowej za dany okres rozliczeniowy, 3. z tytułu rezygnacji z prawa zwrotu; skonto stanowiące rabat za skrócenie terminu płatności; rabat z tytułu wprowadzenia towarów do nowej hali. Rabaty te wyrażone są w stawce procentowej i z reguły nie są związane z konkretną dostawą, a podstawą do ich naliczenia są obroty towarami handlowymi dostarczanymi do sklepów. Zatem jeżeli wypłacanych przez Wnioskodawcę na rzecz sieci handlowych rabatów nie można powiązać z żadną konkretną dostawą i ich wypłata nie ma charakteru dobrowolnego, gdyż jest uzależniona od konkretnego zachowania nabywców towarów; wypłacane wynagrodzenie stanowi premie pieniężne dla kontrahentów za świadczone na rzecz Spółki usługi. Wypłacane wynagrodzenie uzależnione od wielkości obrotów towarami handlowymi dostarczanymi do sieci sklepów, które nie może być uznane za rabat związany z konkretną dostawą, stanowi szczególny rodzaj wynagrodzenia dla nabywców za świadczone na rzecz Spółki usługi. Pomiędzy stronami istnieje zatem więź o charakterze zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi świadczenie usług za wynagrodzeniem, o których mowa w art. 8 ust. 1 cyt. ustawy. Jednocześnie, zgodnie z art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, stawka podatku od towarów i usług w przypadku świadczenia przedmiotowych usług wynosi 22%. W myśl art. 41 ust. 13 cyt. ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Dla udokumentowania powyższych transakcji zastosowanie znajdą przepisy art. 106 ust. 1 cyt. ustawy, w myśl którego podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Zatem wypłata premii przez Wnioskodawcę na rzecz swoich odbiorców winna być dokumentowana przez tych nabywców fakturami VAT, wystawionymi w oparciu o ww. przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane które powinny zawierać oraz sposób i okres ich przechowywania zostały określone w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25.05.2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798).

Zgodnie z art. 19 ust. 1 cyt. ustawy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Natomiast w myśl art. 19 ust. 4 i ust. 5 cyt. ustawy, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Przepis ten stosuje się odpowiednio do faktur za częściowe wykonanie usługi. Zatem podatek należny wynikający z faktur VAT wystawionych przez odbiorców towarów Spółki, w związku z otrzymaniem przez nich tzw. rabatu uzależnionego od wielkości sprzedaży towarów Spółki, będzie rodziło u tych odbiorców obowiązek podatkowy, zgodnie z przywołanymi powyżej uregulowaniami art. 19 cyt. ustawy.

Jak stanowi art. 86 ust. 1 cyt. ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Natomiast zgodnie z uregulowaniami art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) cyt. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, Jednocześnie należy zauważyć, iż realizacja prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony jest obostrzona pewnymi ograniczeniami. Treść art. 88 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy wskazuje, iż obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego. Ponadto uregulowania art. 88 ust. 3a cyt. ustawy wskazują przypadki, w których otrzymane przez podatnika faktury i dokumenty celne nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego. Jednakże przywołany przez Wnioskodawcę przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 cyt. ustawy, obowiązujący od dnia 1 stycznia 2008r., wprowadzony ustawą z dnia 19 września 2007r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 192, poz. 1382), zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku, nie znajduje w przedstawionym stanie faktycznym zastosowania, gdyż opodatkowanie świadczonych usług w zakresie wypłaty rabatów określonych w umowach handlowych, następuje zgodnie z art. 5 ustawy. Zatem zastosowanie znajdą uregulowania wskazane w art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) cyt ustawy, tzn. Podatnikowi będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur VAT otrzymanych od odbiorców jego towarów, a wystawionych w związku z wypłatą przez Wnioskodawcę na rzecz tych odbiorców tzw. rabatów, których wysokość uzależniona jest od wielkości sprzedaży towarów Wnioskodawcy w sieciach sklepów odbiorców.

Reasumując, wypłata przez Wnioskodawcę na rzecz odbiorców swoich towarów rabatów, wyrażonych w stawce procentowej i niezwiązanych z konkretną dostawą, których wysokość uzależniona jest od wartości sprzedawanych przez tych odbiorców towarów Spółki, należy uznać za odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zmianami), które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki podatku VAT w wysokości 22%, o której mowa wart. 41 ust. 1 cyt. ustawy. Otrzymywanie przedmiotowych rabatów, winno być potwierdzane przez nabywców towarów Wnioskodawcy fakturami VAT, wystawionymi zgodnie z uregulowaniami art. 106 ust. 1 cyt. ustawy. Podatek od towarów i usług wykazany w tych fakturach będzie dla ich wystawców rodził obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 19 ust. 1, ust. 4 i ust. 5 cyt. ustawy, natomiast dla Wnioskodawcy będzie podatkiem naliczonym, o który będzie miał prawo pomniejszyć swój podatek należny, zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) cyt. ustawy.

Należy również stwierdzić, iż powołany przez Wnioskodawcę wyrok NSA w Warszawie z dnia 6 lutego 2007r., sygn. akt I FSK 94/06, jest rozstrzygnięciem w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko do niego się zawęża, w związku z tym nie ma mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Biorąc pod uwagę powyższe rozstrzygnięcie, kolejne pytanie zadane przez Wnioskodawcę stało się bezprzedmiotowe.

Wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania rabatów został rozpatrzony w zakresie jednego stanu faktycznego przedstawionego przez Stronę, natomiast opłata uiszczona została w dniu 24.01.2008 r. i dotyczyła dwóch stanów faktycznych. W związku z powyższym opłata dotycząca jednego stanu faktycznego zostanie zwrócona zgodnie z § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2006 r. w sprawie gospodarki finansowej jednostek budżetowych, zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych oraz trybu postępowania przy przekształceniu w inną formę organizacyjno - prawną ( Dz. U. Nr 116, poz. 783), na rachunek bankowy Wnioskodawcy (rachunek bankowy, z którego dokonano przelewu).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.