W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W ramach umowy o zatrudnienie 5 osób bezrobotnych powyżej 50 roku życia, zarejestrowanych w Powiatowym Urzędzie Pracy, w ramach prac interwencyjnych oraz refundację kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowisk pracy firma zakupiła środki trwałe oraz materiały (narzędzia), finansując je w całości ze swoich środków. W terminie 30 dni (w następnym miesiącu) otrzymaliśmy refundację kosztów brutto zakupów z Urzędu Pracy. Urząd pracy zobowiązał nas do złożenia zobowiązania na piśmie o nieodliczaniu podatku od towarów i usług od zrefundowanych zakupów środków trwałych.Zakupione środki trwałe i narzędzia służyły w całości do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Firma dokonuje wyłącznie zakupów służących sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Przyznana refundacja nastąpiła w oparciu o ustawę z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) wraz z przepisami wykonawczymi Kc.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy VAT naliczony od dokonanych zakupów zaliczanych do środków trwałych (następnie zwrócony w postaci refundacji) podlega odliczeniu na zasadach ogólnych, bez względu na źródło ich sfinansowania?

Czy VAT naliczony od zakupów nie będących środkiem trwałym (następnie zwrócony w postaci refundacji) podlega odliczeniu na zasadach ogólnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, źródło finansowania zakupów środków trwałych, jak też i pozostałych zakupów, nie ma znaczenia dla oceny możliwości odliczenia podatku od towarów i usług. Podstawową przesłanką warunkującą możliwość odliczenia, jest tu związek dokonanych zakupów z działalnością opodatkowaną Spółki. Dlatego Wnioskodawca uważa, że ma prawo do odliczenia VAT naliczonego od zakupionych środków trwałych i pozostałych zakupów, które następnie zostały zrefundowane przez Urząd Pracy w kwocie brutto.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z ogólną zasadą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zatem w przypadku, gdy wystąpi związek nabywanych przez przedsiębiorcę towarów ze sprzedażą opodatkowaną, podatnik będzie mógł obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym zakupem.

Przypadki, gdy podatnik mimo dokonywania zakupów związanych ze sprzedażą opodatkowaną nie posiada prawa do odliczenia podatku naliczonego, określone zostały m.in. w art. 88 ww. ustawy o podatku od towarów i usług. I tak zgodnie z przepisem z ust. 1 pkt 2 wymienionego art. 88, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Przepis powyższy nie dotyczy wydatków związanych z nabyciem towarów i usług, o których mowa w art. 87 ust. 3, oraz z nabyciem gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów (art. 88 ust. 3 pkt 1), jak również wydatków związanych z nabyciem towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych niepodlegających amortyzacji, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, jeżeli fakt ten pozostaje w ścisłym związku ze zwolnieniem od tego podatku (art. 88 ust. 3 pkt 2).

Jeżeli zatem podatnik nabył towary i usługi, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, lub towary i usługi zaliczane u podatnika do środków trwałych niepodlegających amortyzacji, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, przy czym fakt ten pozostaje w ścisłym związku ze zwolnieniem od tego podatku, powołane wcześniej wyłączenie stosowania obniżenia podatku (o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 2) nie ma zastosowania, mimo że towary te i usługi nie mogłyby zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Biorąc zatem pod uwagę powołane wcześniej przepisy, uznać należy, że w obydwu wymienionych wyżej przypadkach, sfinansowanie przez Urząd Pracy dokonanych przez podatnika zakupów związanych z wyposażeniem stanowiska pracy dla bezrobotnego nie stanowi przeszkody dla odliczenia przez tegoż podatnika podatku naliczonego związanego z refundowanymi zakupami, o ile wyposażenie to służyć będzie sprzedaży opodatkowanej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.