Istota interpretacji:

Wnioskodawca może odliczyć podatek VAT naliczony za środek trwały zakupiony z dotacji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca uzyskał dotację z Powiatowego Urzędu Pracy na utworzenie stanowiska pracy dla osoby bezrobotnej (zdaniem Wnioskodawcy są to środki budżetowe). Za otrzymaną dotację Wnioskodawca zakupił środek trwały. Wnioskodawca prowadzi rachunkowość w formie książki przychodów i rozchodów. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT. Problem polega na sposobie rozliczenia VAT od zakupionego środka trwałego jak i otrzymanej dotacji. Dotacja została zaliczona przez Wnioskodawcę do przychodu z działalności za miesiąc sierpień. Wnioskodawca zamierzał dokonać również odliczenia VAT od zakupionego środka trwałego w deklaracji VAT-7 za miesiąc sierpień.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca może odliczyć podatek VAT naliczony od zakupu środka trwałego sfinansowanego dotacją...

Zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe jest dokonanie odliczenia podatku VAT związanego z zakupem środka trwałego sfinansowanego dotacją.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami) w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W przypadku gdy dany zakup związany jest jednocześnie z czynnościami opodatkowanymi i zwolnionymi od opodatkowania, prawo do odliczenia przysługuje tylko w zakresie w jakim zakup ten służy czynnościom opodatkowanym. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a cytowanej ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy, odnośnie obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie przepis ten wskazuje, że nie dotyczy to sytuacji, w których brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Z kolei art. 88 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT stanowi, że wyłączenie prawa do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy, nie dotyczy wydatków związanych m.in. z nabyciem środków trwałych podlegających amortyzacji. Przy czym z przepisu art. 88 ust. 4 ustawy wynika, że obniżenia kwoty lub zwrot różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96 ustawy, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

W związku z tym, nabycie środka trwałego w całości lub w części sfinansowanego z otrzymanej dotacji daje podatnikowi prawo do dokonania odliczenia. Przy czym odliczenia można dokonać w takim zakresie, w jakim zakupiony środek trwały będzie wykorzystywany w działalności opodatkowanej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych wydana zostanie osobna interpretacja indywidualna.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.