Pytanie:

Dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach wystawionych w związku z naprawą powypadkową samochodu.

Samochód osobowy, który stanowi środek trwały w Pana firmie uległ wypadkowi. Towarzystwo Ubezpieczeniowe wypłaciło Panu odszkodowanie za naprawę, części zamienne i lakierowanie. Wartość odszkodowania składa się na wartość netto z faktur wystawionych przez mechanika + 50% VAT. Mechanikowi zapłacił Pan 50 % VAT-u. Przy zakupie przedmiotowego samochodu, odliczył Pan 50% podatku VAT. Od dnia zakupu samochód objęty jest dobrowolnym ubezpieczeniem AC

W związku z powyższym w złożonym wniosku zawarto pytanie następującej treści:

• Czy ma Pan prawo odliczyć cały VAT z faktur za naprawę tego samochodu, czy tylko 50%?

Ocena prawna stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa.

Pana zdaniem w w/w stanie faktycznym ma Pan prawo do odliczenia całej wartości podatku, zgodnie z fakturami wystawionymi przez mechanika.

Upoważnienie do odliczenia podatku naliczonego określa przepis art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami). Zgodnie z nim, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

To ustawowe uprawnienie podlega ograniczeniom, określonym m.in. w art. 88 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy. Z przepisu tego wynika, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego;

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zmianami) w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2004 roku nadanym nowelizacją ustawy z dnia 12 listopada 2003 roku (Dz. U. Nr 202, poz. 1956), kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszt uzyskania przychodu strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów powypadkowych, jeżeli samochody nie były objęte ubezpieczeniem dobrowolnym.

Z treści powołanego przepisu wynika, iż ustawodawca uzależnił możliwość uznania wydatków na remont powypadkowy samochodu za koszt podatkowy od objęcia go dobrowolnym ubezpieczeniem AC.

Jak wynika ze złożonego pisma, użytkowany przez Pana samochód objęty był ubezpieczeniem dobrowolnym, dlatego też wydatek poniesiony na remont powypadkowy, stanowi koszt uzyskania przychodów. W związku z powyższym, niezależnie od tego, iż otrzymał Pan odszkodowanie na podstawie faktur wystawionych na Pana za naprawę odpowiadającą wartości netto oraz 50% podatku VAT, ma Pan prawo do odliczenia podatku naliczonego z wystawionych faktur z tytułu naprawy samochodu, który służy do sprzedaży opodatkowanej.

Niniejsze postanowienie wydano w oparciu o stan faktyczny przedstawiony w piśmie złożonym w dniu 21 kwietnia 2005 roku i przepisy prawa obowiązujące w dniu jego datowania.

Stosownie do treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika, inkasenta.

Zgodnie z brzmieniem art. 14b § 2 Ordynacji podatkowej, interpretacja o której mowa w art. 14a § 1, jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona lub uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w art. 14b § 5 tej ustawy.

Na niniejsze postanowienie - zgodnie z art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej - służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Toruniu. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia.