Pytanie:

Podatnik zwraca się z zapytaniem, czy ma prawo odliczenia podatku naliczonego VAT przy zakupie paliwa używanego do napędu pojazdu? Zdaniem wnioskodawczyni, ma ona prawo odliczyć podatek naliczony VAT w pełnej wysokości przy zakupie paliwa do napędu samochodu ciężarowego, pomimo nie posiadania świadectwa homologacji.

Podatnik zwraca się z zapytaniem, czy ma prawo odliczenia podatku naliczonego VAT przy zakupie paliwa używanego do napędu ww. pojazdu?

Zdaniem wnioskodawczyni, ma ona prawo odliczyć podatek naliczony VAT w pełnej wysokości przy zakupie paliwa do napędu samochodu ciężarowego, pomimo nie posiadania świadectwa homologacji.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust.1 ustawy z dnia 11 mara 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego jest jedną z podstawowych zasad podatku od towarów i usług. Ma ono charakter powszechny i dotyczy wszelkich zakupów z wyjątkiem tych, które nie spełniają warunków określonych w art. 86, albo zostały wymienione w art. 88 ustawy oraz m.in. §14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług(Dz.U. Nr 97, poz.970 z późn.zm.). Zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3 i 5.

Powyższe ograniczenie stosuje się przy zakupie paliwa do samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej ładowności mniejszej niż określona według wzoru: DŁ = 357 kg + n x 68 kg, gdzie: DŁ - oznacza dopuszczalną ładowność; n - oznacza ilość miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy, gdy w przypadku nabycia pojazdu

• kwotę podatku naliczonego stanowi 50 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 5.000 zł - o czym stanowi zapis w ust. 3 art. 86 cyt. ustawy.

Zgodnie z treścią art. 86 ust 5 w/w ustawy dopuszczalna ładowność pojazdów oraz ilość miejsc (siedzeń), o których mowa w ust. 3, określona jest na podstawie wyciągu ze świadectwa homologacji lub odpisu decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji, wydawanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym. Pojazdy, które w wyciągu ze świadectwa homologacji lub w odpisie decyzji, o której mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej dopuszczalnej ładowności lub ilości miejsc, uznaje się również za samochody osobowe, o których mowa w ust. 3.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 4 spełnienie warunku dopuszczalnej ładowności nie jest konieczne dla:

• pojazdów specjalnych (jeśli z wyciągu ze świadectwa homologacji lub odpisu decyzji zwalniającej z jego uzyskania wynika, że jest to pojazd specjalny),
• pojazdów samochodowych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli ze wskazanych wyżej dokumentów wynika takie przeznaczenie pojazdu.

Z przepisów nie wynika natomiast, aby sam brak u podatnika odpisu świadectwa homologacji lub odpisu decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji, skutkował uznaniem jego pojazdu za samochód osobowy. Istotne jest bowiem, aby z homologacji wydanej dla danego typu samochodu wynikało uprawnienie, którego podatnik dowodzi, tj. że ładowność tego samochodu jest wyższa niż określona powyższym wzorem. Obowiązek homologacji pojazdów oraz możliwość zwolnienia z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji wprowadzono dnia 1 stycznia 1984r. zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 1 lutego 1983r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 6, poz. 35).

Zarówno w okresie wcześniejszym jak i obecnie świadectwa homologacji wydaje minister właściwy ds. transportu na podstawie wyników badań homologacyjnych. Świadectwa te są przechowywane w Ministerstwie Infrastruktury oraz przez podmiot (producenta, importera) dla którego zostało ono wydane. W sytuacji więc, kiedy podatnik posiada używany samochód ciężarowy z państw członkowskich Unii Europejskiej należy wyjaśnić, że europejskie świadectwa homologacji przechowują odpowiednie władze homologacyjne państw członkowskich, które te świadectwa wydały oraz producent danego typu pojazdu.

Z przedstawionego przez Zapytującego stanu faktycznego wynika, że posiada on używany samochód ciężarowy bez świadectwa homologacji o dopuszczalnej ładowności całkowitej wyższej, niż wynikająca ze wzoru zamieszczonego w cyt. art. 86 ust. 3 ustawy i dokonuje zakupu paliwa, służącego do jego napędu.

Jeżeli zatem z homologacji wydanej dla tego typu samochodu nabytego przez Podatnika wynika uprawnienie, którego dowodzi, tj. ładowność tego samochodu jest wyższa, niż określona w/w wzorem - to Zapytującemu będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego - przy zakupie paliwa do jego napędu - na zasadach ogólnych określonych w cyt. ustawie o podatku od towarów i usług.

Reasumując powyższe postanowiono jak w sentencji.