Istota interpretacji:

Czy z tytułu kosztów poniesionych na zakup i montaż agregatów prądotwórczych dla awaryjnego zasilania., będzie przysługiwało Gminie prawo do odliczenia podatku VAT?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca – Gmina (dalej Gmina), jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Gmina prowadzi działalność z zakresu: dostarczania wody na terenie Gminy, wynajmie lokali użytkowych i mieszkalnych, dzierżawie gruntów, dostarczaniu energii cieplnej do budynków mieszkalnych. W związku z uzyskanymi dochodami oraz ponoszonymi kosztami z tytułu działalności określonej jak wyżej, Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zdarzenie przyszłe – zakup oraz zamontowanie agregatów prądotwórczych dla awaryjnego zasilania stacji uzdatniania wody. Planowane zadanie będzie finansowane z dochodów własnych Gminy. Ponadto, Gmina ubiega się o częściowe sfinansowanie zadania ze środków unijnych w ramach Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 oraz pochodzących z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Uzyskana opinia będzie przedłożona w WFOŚiGW jako załącznik do wniosku o dofinansowanie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy z tytułu kosztów poniesionych na zakup i montaż agregatów prądotwórczych dla awaryjnego zasilania, będzie przysługiwało Gminie prawo do odliczenia podatku VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina jako organ władzy publicznej, jest zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym jako czynny podatnik VAT.

Zgodnie z treścią art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, możliwość odliczenia podatku VAT przysługuje podatnikom w zakresie w jakim te towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponieważ Gmina uzyskuje dochód z tytułu sprzedaży wody, więc ma możliwość odliczenia podatku VAT z kosztów poniesionych na zakup i montaż agregatów prądotwórczych dla awaryjnego zasilania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z zapisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni (…).

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (art. 15 ust. 6 ustawy).

Należy zaznaczyć, że jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty czy województwa, są innymi niż organy władzy publicznej uczestnikami sektora finansów publicznych, zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy, lecz są objęte zwolnieniem wskazanym w § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392). Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zatem, zwolnienie od podatku VAT jednostek samorządu terytorialnego jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych).

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast, do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują m.in. sprawy w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o samorządzie gminnym).

Z opisu sprawy wynika, iż Gmina zakupi oraz zamontuje agregaty prądotwórcze dla awaryjnego zasilania stacji uzdatniania wody. Przedmiotowa inwestycja zostanie sfinansowana z dochodów własnych Gminy, jednakże Gmina ubiega się o częściowe sfinansowanie zadania ze środków unijnych w ramach Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 oraz pochodzących z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT i prowadzi działalność w zakresie: dostarczania wody na terenie Gminy, wynajmie lokali użytkowych i mieszkalnych, dzierżawy gruntów, dostarczaniu energii cieplnej do budynków mieszkalnych. Jak wskazała Gmina, z uwagi na fakt, że uzyskuje ona dochód z tytułu sprzedaży wody, to ma możliwość odliczenia podatku VAT od kosztów poniesionych na zakup i montaż agregatów prądotwórczych dla awaryjnego zasilania stacji uzdatniania wody, gdyż służyć one będą czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT.

Nadmienić należy, że według art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie. Jak wskazała Gmina, jest ona podatnikiem VAT czynnym w zakresie czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych dotyczących m.in. dostarczania wody na terenie Gminy, wynajmie lokali użytkowych i mieszkalnych itp. Zatem, zakup i montaż agregatów prądotwórczych dla awaryjnego zasilania służyć będzie wykonywaniu czynności opodatkowanych VAT, niekorzystających ze zwolnienia od podatku na podstawie § 13 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W niniejszej sprawie warunek ten zostanie spełniony, gdyż – jak wynika z opisu sprawy – nakłady poniesione przez Gminę za zakup i montaż agregatów prądotwórczych dla awaryjnego zasilania stacji uzdatniania wody będą związane z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, w zakresie sprzedaży wody.

Reasumując, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących poniesione koszty na zakup i montaż agregatów prądotwórczych dla awaryjnego zasilania, z uwagi na fakt, iż poniesione wydatki będą służyły Gminie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.