Istota interpretacji:

prawo do odliczenia podatku z tytułu zakupu paliwa do napędu samochodów osobowych wykorzystywanych przez Bank (pytanie Nr 1 w stanie prawnym obowiązującym od 01.01.2011r.)

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 16.03.2011r. (data wpływu 22.03.2011r.) nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie z dnia 08.03.2011r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Bank S.A. (zwany dalej "Bankiem") jest bankiem uniwersalnym i komercyjnym, specjalizującym się w finansowaniu przedsięwzięć służących ochronie środowiska. Bank oferuje szeroką gamę produktów bankowych klientom korporacyjnym. detalicznym i jednostkom samorządowym. Bank prowadzi pełny zakres usług bankowych. Niezależnie od powyższego, Bank uczestniczy także w innych operacjach gospodarczych charakterystycznych dla podatników podatku VAT.

Miedzy Innymi, Bank zawarł umowę z P. S.A. (dalej: "Dostawca") na mocy której, Bank jest uprawniony do bezgotówkowego zakupu paliwa i produktów pozapaliwowych za pomocą tzw. kart flotowych (dalej: "karty flotowe"). Po zakończeniu każdego okresu rozliczeniowego, Bank otrzymuje fakturę z wykazem dokonanych w danym okresie za pomocą kart flotowych transakcji obejmujących (i) zakup paliwa, (ii) produktów pozapaliwowych np. płynów do spryskiwaczy, usług w myjni itp.

Jednocześnie Bank zawarł ze spółką B. S.A. (dalej: "Spółka") porozumienie, na mocy którego udostępnił Spółce dwie karty flotowe umożliwiające bezgotówkowe tankowanie paliwa (limit 5000 litrów miesięcznie) oraz nabywanie produktów pozapaliwowych (limit 1000 pln miesięcznie) do samochodów użytkowanych przez Spółkę, niestanowiących własności Banku. Porozumienia pomiędzy Bankiem a Spółką zobowiązuje Spółkę do pokrywania na rzecz Banku kosztów "wynikających z użytkowania udostępnionych kart flotowych.

Bank otrzymuje od Dostawcy miesięczne rozliczanie wydatków, uwzględniające dokładną ilość sprzedanego za pomocą kart flotowych paliwa i produktów pozapaliwowych, z przypisanymi numerami rejestracyjnymi samochodów do konkretnych wydatków.

Rozliczenie, o którym mowa powyżej, zawiera również informacje na temat paliwa i produktów pozapaliwowych zakupionych do samochodów użytkowanych przez Spółkę, niestanowiących własności Banku. Na tej podstawie Bank jest w stanie dokładnie określić ilość paliwa i produktów pozapaliwowych zakupionych dla Banku i Spółki za pomocą kart flotowych do aut używanych przez Spółkę. Na tej podstawie Bank następnie obciąża Spółkę.

Zgodnie z obecnie stosowaną praktyką na podstawie rozliczeń otrzymywanych od Dostawcy zawierających dokładne informacje o zakupionym paliwie i produktach pozapaliwowych dotyczących samochodów użytkowanych przez Spółkę, Bank wystawia na rzecz Spółki stosowne faktury VAT za dokonaną odsprzedaż paliwa i produktów pozapaliwowych oraz uwzględnia je w rejestrach sprzedaży dla celów VAT. Jednocześnie, Bank odlicza kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupu paliwa i produktów pozapaliwowych dotyczących samochodów Spółki.

W nadesłanym uzupełnieniu do wniosku z dnia 16.03.2011r. (data wpływu 22.03.2011r.) Bank wskazuje, iż przedmiotowe pojazdy samochodowe, tj. (i.) zakupione przez Bank, bądź (ii.) będące przedmiotem umowy leasingu (w ramach, której Bank występuje w roli podmiotu nabywającego usługę leasingu), stanowią samochody osobowe i mogą być wykorzystywane przez Bank dla celów prowadzonej przez B. działalności:

1. wyłącznie uprawniającej do odliczenia podatku VAT naliczonego (prowadzenia przez Bank działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, bądź innej sprzedaży uprawniającej na mocy obowiązujących regulacji do odliczenia podatku VAT naliczonego, wynikającego z zakupów alokowanych do tej działalności), bądź
2. wyłącznie nieuprawniającej do odliczenia podatku VAT naliczonego (dla celów wykonywania przez Bank sprzedaży zwolnionej od opodatkowania podatkiem VAT), bądź też
3. dla celów jednoczesnego wykonywania działalności uprawniającej i nieuprawniającej do odliczenia podatku VAT (wykonywanej przez Bank tzw. sprzedaży mieszanej).
   
   

Bank wskazuje, iż samochody wykorzystane przez B. dla celów działalności opisanej w punkcie powyżej, stanowią samochody osobowe. Stąd, Bank wskazuje, iż w odniesieniu do tych pojazdów samochodowych Bank nie posiada świadectwa homologacji producenta lub importera, z którego wynika, iż są to samochody ciężarowe.

Zdaniem Banku, mając na uwadze fakt, iż pojazdy samochodowe wykorzystywane przez B. dla celów prowadzonej działalności, szerzej opisanej powyżej, stanowią wyłącznie samochody osobowe, wskazanie dopuszczalnej ładowności i dopuszczalnej masy całkowitej jaką one posiadają jest bezprzedmiotowe.

Bank wskazuje, iż samochody osobowe, wykorzystywane przez Bank nie stanowią

1. pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2. pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi., przekracza 50 % długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3. pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4. pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5. pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6. pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą—jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie.
   
   

Innymi słowy, samochody osobowe wykorzystywane przez Bank dla celów prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, nie stanowią pojazdów o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1-6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2010 r. nr. 247 poz. 165).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przy ustalaniu prawa Banku do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z nabycia paliwa wykorzystanego do napędu samochodów użytkowanych przez Bank należy uwzględnić ograniczenie, o którym mowa w następujących przepisach, tj.:

• art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010r.;
• art. 4 ustawy zmieniającej w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r.;
• art. 88a ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 r. (wchodzącego w życie na podstawie art. 1 pkt 14 ustawy zmieniającej)...
  
  

Stanowisko Wnioskodawcy

Przy ustalaniu prawa Banku do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z nabycia paliwa wykorzystanego do napędu samochodów użytkowanych przez Bank należy uwzględnić ograniczenie, o którym mowa w następujących przepisach, tj.:

• art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010r.
• art. 4 ustawy zmieniającej w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r.:
• art. 88a ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013r. (wchodzącego w życie na podstawie art. 1 pkt 14 ustawy zmieniającej).
  
  

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Przedmiotowa interpretacja dotyczy stanu prawnego obowiązującego od 01.01.2011r.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powołanego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jednakże, na mocy art. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2010r. Nr 247 poz. 1652) w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012r. obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanego na napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 9 pkt 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2010r. Nr 247 poz. 1652) ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011r. z wyjątkiem art. 1 pkt 9, pkt 12, pkt 13 lit. b i pkt 14, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013r.

Zgodnie z art. 1 pkt 14 ww. ustawy, w ustawie z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) wprowadza się następujące zmiany: po art. 88 dodaje się art. 88a w brzmieniu: "Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanego do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86a ust. 1".

Powyższe przepisy zarówno obowiązujące w okresie od 01.01.2011r. do 31.12.2012r. jak i od 01.01.2013r. stanowią, iż podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa do napędu samochodów osobowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zawarł umowę z dostawcą na mocy której jest uprawniony do bezgotówkowego zakupu paliwa i produktów pozapaliwowych za pomocą tzw. kart flotowych. Po zakończeniu każdego okresu rozliczeniowego otrzymuje fakturę z wykazem dokonanych w danym okresie transakcji obejmujących zakup paliwa i produktów pozapaliwowych. Równocześnie Wnioskodawca otrzymuje od dostawcy miesięczne rozliczenie wydatków uwzględniające dokładną ilość nabytego paliwa i produktów pozapaliwowych. W nadesłanym uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, iż wykorzystywane przez Bank samochody to wyłącznie samochody osobowe, które nie posiadają świadectw homologacji producenta lub importera z którego wynikałoby, iż są to samochody ciężarowe. Ponadto użytkowane samochody nie stanowią pojazdów o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1-6 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym.

Należy zatem uznać, iż Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego określonego w fakturach VAT otrzymanych od dostawcy dokumentujących nabycie paliwa do napędu wykorzystywanych przez Bank samochodów osobowych. Należy zatem uznać, iż Wnioskodawca zaprezentował prawidłowe stanowisko, iż przy ustalaniu prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z nabycia paliwa wykorzystywanego do napędu samochodów użytkowanych przez Bank należy uwzględnić ograniczenia o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2010r. Nr 247 poz. 1652) oraz art. 88a ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.01.2013r.

W zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa wykorzystywanego do napędu samochodów użytkowanych przez Bank w oparciu o przepisy obowiązujące do 31.12.2010r. została wydana odrębna interpretacja.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.