Istota interpretacji:

1. Jaką stawkę VAT zastosować w przypadku sprzedaży tego samochodu? 2. Jaką stawkę VAT zastosować w przypadku przekazania tego samochodu na cele osobiste? 3. Jaką wartość przyjąć za podstawę opodatkowania?

• prawidłowe– w zakresie stawki podatku oraz podstawy opodatkowania przy sprzedaży,
• nieprawidłowe– w zakresie podstawy opodatkowania przy przekazaniu na potrzeby osobiste.
  
  

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku VAT prowadzącym wyłącznie działalność opodatkowaną. Od 2007 roku na podstawie umowy leasingu użytkowała samochód mający jeden rząd siedzeń, który oddzielony był od części przeznaczonej do przewozu ładunków kratką. Samochód ten miał przeprowadzone dodatkowe badanie techniczne przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz adnotację o spełnieniu dodatkowych wymagań w dowodzie rejestracyjnym.

W dniu 1 lutego 2010 r. po zakończeniu umowy, Zainteresowana wykupiła samochód za 568,44 zł netto plus VAT 125,06 zł. Z racji tego, że u Wnioskodawczyni występuje tylko sprzedaż opodatkowana odliczyła VAT z faktury dokumentującej ten wykup w całości. Samochód został przyjęty do użytkowania w tym samym miesiącu oraz wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Ponieważ wartość środka trwałego była niska wydatek poniesiony na jego nabycie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodu w miesiącu oddania go do użytkowania.

W dniu 8 września 2010 r. w samochodzie tym zostały dokonane zmiany konstrukcyjne: demontaż kratki bagażowej i zamontowanie tylnej kanapy dla 3-osób. Zmiany te spowodowały zmianę rodzaju pojazdu z ciężarowego na osobowy, co zostało potwierdzone dodatkowym badaniem technicznym przeprowadzonym przez okręgową stację kontroli pojazdów. Fakt ten został również zgłoszony do właściwego urzędu skarbowego.

Na podstawie art. 86 ust. 5b-5c, zgodnie z którym, jeżeli zmiany zostaną dokonane w okresie 12 miesięcy licząc od miesiąca, w którym otrzymano fakturę, Wnioskodawczyni skorygowała kwotę podatku naliczonego w całości (125,06 zł) w rozliczeniu za miesiąc wrzesień. Skorygowany VAT odniesiony został w ciężar kosztów uzyskania przychodu, nie zwiększając tym samym wartości początkowej środka trwałego.

W najbliższym czasie Zainteresowana zamierza sprzedać ten samochód lub przeznaczyć go na cele osobiste właściciela.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Jaką stawkę VAT zastosować w przypadku sprzedaży tego samochodu...
2. Jaką stawkę VAT zastosować w przypadku przekazania tego samochodu na cele osobiste...
3. Jaką wartość przyjąć za podstawę opodatkowania...
   
   

Zdaniem Wnioskodawczyni, że zarówno sprzedaż samochodu, jak i jego przekazanie na cele osobiste właściciela powinno być opodatkowane stawką podstawową, a podstawą opodatkowania w przypadku sprzedaży powinna być cena uzyskana od nabywcy pomniejszona o kwotę należnego VAT, natomiast w przypadku przekazania na cele osobiste podstawą opodatkowania powinna być wartość rynkowa netto.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w zakresie stawki podatku oraz podstawy opodatkowania przy sprzedaży, a także za nieprawidłowe w zakresie podstawy opodatkowania przy przekazaniu na potrzeby osobiste.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
   
   

Przez dostawę towarów – stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również – zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy – przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2. wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

• jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.
  
  

Według art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do art. 86 ust. 3 ustawy, obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

W myśl art. 86 ust. 4 ustawy, obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., przepis art. 86 ust. 3 nie dotyczy:

1. pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2. pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3. pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4. pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5. pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy;
6. pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7. przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
   1. odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
   2. oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.
   
   

Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 4 pkt 1–4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań – art. 86 ust. 5 ustawy, obowiązujący do dnia 31 grudnia 2010 r.

W myśl art. 86 ust. 5a ustawy, obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., kopię zaświadczenia, o którym mowa w ust. 5, podatnik jest obowiązany dostarczyć, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, do naczelnika urzędu skarbowego.

Stosownie do art. 86 ust. 5b ustawy, obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., w przypadku gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 5, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 4 pkt 1-4, podatnik obowiązany jest do pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o tych okolicznościach, w terminie 7 dni od ich zaistnienia.

Na mocy art. 86 ust. 5c ustawy, obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 5b, zostaną dokonane w okresie 12 miesięcy licząc od miesiąca, w którym otrzymano fakturę lub dokument celny, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w całości w rozliczeniu za okres, w którym dokonano tych zmian.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż nieodpłatne przekazanie na cele osobiste w przypadku, gdy Wnioskodawczyni przysługiwało prawo od odliczenia podatku naliczonego w całości, bądź w części spełnia definicję dostawy towaru.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. - wynosi 23% (…). Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stosowanie do art. 43 ust. 2 ustawy, przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649), obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r., zwalnia się od podatku dostawę samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, przez podatników, którym przy ich nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości stanowiącej 60% kwoty podatku:

1. określonej w fakturze lub
2. wynikającej z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 ustawy, lub
3. należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, lub
4. należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca

• nie więcej jednak niż 6000 zł, jeżeli te samochody i pojazdy są towarami używanymi w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy.
  
  

W myśl § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 lutego 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 44, poz. 230), w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649) § 13 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie: "dostawę samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, przez podatników, którym przy nabyciu tych samochodów i pojazdów przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 50% lub 60% kwoty podatku:

1. określonej w fakturze lub
2. wynikającej z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 ustawy, lub
3. należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, lub
4. należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca

• nie więcej jednak niż odpowiednio 5.000 zł lub 6.000 zł, jeżeli te samochody i pojazdy są towarami używanymi w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy."
  
  

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni w związku z dokonanymi przeróbkami była zobowiązana w drodze sankcji do skorygowania całego odliczonego podatku VAT, co nie zmienia faktu, że przy nabyciu takiego samochodu przysługiwałoby jej prawo do częściowego odliczenia VAT-u (60% nie więcej niż 6.000).

Biorąc pod uwagę wyżej wymienione przepisy sprzedaż, bądź przekazanie na cele osobiste ww. samochodu przed upływem 6 miesięcy od daty jego wykupu z leasingu będzie podlegała opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 23%, stosowanie do art. 41 ust. 1 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku VAT prowadzącym wyłącznie działalność opodatkowaną. Od 2007 roku na podstawie umowy leasingu użytkowała samochód mający jeden rząd siedzeń, który oddzielony był od części przeznaczonej do przewozu ładunków kratką. Samochód ten miał przeprowadzone dodatkowe badanie techniczne przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz adnotację o spełnieniu dodatkowych wymagań w dowodzie rejestracyjnym.

W dniu 1 lutego 2010 r. po zakończeniu umowy wykupiła samochód za 568,44 zł netto plus VAT 125,06 zł. Z racji tego, że u Wnioskodawczyni występuje tylko sprzedaż opodatkowana odliczyła VAT z faktury dokumentującej wykup w całości. Samochód został przyjęty do użytkowania w tym sam miesiącu oraz wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Ponieważ wartość środka trwałego była niska wydatek poniesiony na jego nabycie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodu w miesiącu oddania go do użytkowania.

W dniu 8 września 2010 r. w samochodzie tym zostały dokonane zmiany konstrukcyjne: demontaż kratki bagażowej i zamontowanie tylnej kanapy dla 3-osób. Zmiany te spowodowały zmianę rodzaju pojazdu z ciężarowego na osobowy, co zostało potwierdzone dodatkowym badaniem technicznym przeprowadzonym przez okręgową stację kontroli pojazdów. Fakt ten został również zgłoszony do właściwego urzędu skarbowego.

Zgodnie z art. 86 ust. 5b-5c, jeżeli zmiany zostaną dokonane w okresie 12 miesięcy licząc od miesiąca, w którym otrzymano fakturę skorygowała kwotę podatku naliczonego w całości (125,06 zł) w rozliczeniu za miesiąc wrzesień. Skorygowany VAT odniesiony został w ciężar kosztów uzyskania przychodu, nie zwiększając tym samym wartości początkowej środka trwałego.

W najbliższym czasie Zainteresowana zamierza sprzedać ten samochód lub przeznaczyć go na cele osobiste właściciela.

Reasumując, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy stwierdzić należy, iż dostawa samochodu osobowego będącego przedmiotem zapytania będzie podlegała opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 23%. Jednakże, gdy jego dostawa będzie dokonana w okresie dłuższym niż pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania nim jak właściciel (tj. od momentu wykupu samochodu po zakończeniu umowy leasingu) wtedy samochód będzie spełniał definicję towaru używanego. W związku z powyższym, sprzedaż przez Zainteresowaną przedmiotowego samochodu osobowego będącego towarem używanym w myśl art. 43 ust. 2 ustawy, korzystać będzie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy w związku z § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia.

W tym zakresie uznano stanowisko Wnioskodawczyni za prawidłowe.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do art. 29 ust. 10 ustawy, w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż podstawą opodatkowania w przypadku sprzedaży będzie cena uzyskana od nabywcy pomniejszona o kwotę należnego VAT.

I w tym zakresie uznano stanowisko Wnioskodawczyni za prawidłowe.

Natomiast w przypadku przekazania na cele osobiste podstawą opodatkowania będzie cena nabycia towarów (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

Zatem w tym zakresie uznano stanowisko Zainteresowanej za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie informuje się, że w zakresie stanu faktycznego dotyczącego korekty podatku naliczonego została wydana odrębna interpretacja indywidualna z dnia 3 marca 2011 r. nr ILPP2/443-1973/10-3/AK.

Natomiast w kwestii podatku dochodowego od osób fizycznych wydano w dniu 4 lutego 2011 r. odrębne rozstrzygnięcie nr ILPB1/415-1403/10-3/AGr.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje