Istota interpretacji:

Spółce przysługiwało w całości prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturze VAT, dokumentującej zakup programu księgowego i obecnie nie zachodzi obowiązek dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W 2008 roku został zakupiony program księgowy – 14.550 pln wartość początkowa netto, VAT odliczono w całości (spółka jest podatnikiem VAT - sprzedaż opodatkowana). Program został wprowadzony do rejestru jako wartość niematerialna i prawna. W pierwszym miesiącu użytkowania okazało się że jest to program bardzo skomplikowany w obsłudze, a przede wszystkim nie spełnia oczekiwań dot. sporządzania danych niezbędnych do sporządzania sprawozdawczości i wobec tego podjęto decyzję o zakupieniu innego programu księgowego, który spełniał wszystkie wymagania. Na program ten, który okazał się nieprzydatny, został utworzony odpis aktualizacyjny i zaniechano odpisów amortyzacyjnych w całości. Mimo podejmowanych prób odsprzedaży tego programu do dnia dzisiejszego nie udało się go zbyć. Program ten przeznaczony jest do likwidacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy odliczony podatek VAT podlega korekcie...

Zdaniem Wnioskodawcy, odliczony podatek VAT nie podlega korekcie - wartość początkowa programu nie przekracza 15.000 zł, a dla środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł okres korekty wynosi 12 m-cy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zmianami), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione następujące warunki: odliczenia dokonuje podatnik VAT, a towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest zatem bezpośredni i bezsporny związek zakupów z czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca stworzył podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Tak więc realizacja prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony jest obostrzona pewnymi ograniczeniami. Uregulowania art. 88 ust. 3a cyt. ustawy, wskazują przypadki, w których otrzymane przez podatnika faktury i dokumenty celne nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego.

Podkreślenia wymaga również fakt, iż wskazane wyżej przepisy ustawy o podatku od towarów i usług umożliwiają podatnikowi, w ramach działalności opodatkowanej, odliczenie podatku VAT z tytułu nabycia towarów i usług stanowiących inwestycje z przeznaczeniem na działalność opodatkowaną. Prawo to przysługuje także w przypadku, gdy z powodów niezależnych od podatnika nabyte towary (lub usługi) nigdy nie zostaną wykorzystane do prowadzenia działalności opodatkowanej. Prawo to bowiem nie może być uzależnione od okoliczności niezależnych od woli podatnika. W przypadku zatem nabycia towarów (lub usług) związanych z podejmowaną inwestycją, w związku z którą podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, a która następnie zostanie zaniechana, z uwagi na okoliczności pozostające poza kontrolą podatnika, nie ma on obowiązku dokonywania korekty odliczenia podatku naliczonego.

Z okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika, iż w 2008 roku został zakupiony program księgowy, którego wartość początkowa netto wyniosła 14.550 pln; VAT odliczony został w całości. Spółka wskazała, iż jest podatnikiem VAT i dokonuje sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Program został wprowadzony do rejestru jako wartość niematerialna i prawna. W pierwszym miesiącu użytkowania okazało się że program nie spełnia oczekiwań dotyczących sporządzania danych niezbędnych do sporządzania sprawozdawczości i wobec tego podjęto decyzję o zakupieniu innego programu księgowego. Na program ten, który okazał się nieprzydatny, został utworzony odpis aktualizacyjny i zaniechano odpisów amortyzacyjnych w całości. Do dnia dzisiejszego nie udało się zbyć nabytego programu (jest on przeznaczony do likwidacji).

Zatem biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, stwierdzić należy, iż Spółka dokonała obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z zakupu programu księgowego w oparciu o przepisy art. 86 ust. 1 cyt. ustawy, który związany był z czynnościami opodatkowanymi. Zatem z okoliczności przedstawionych w niniejszym wniosku wynika, iż zakup programu księgowego związany był z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Wnioskodawcę, gdyż nabyte oprogramowanie służyć miało do sporządzania sprawozdawczości dla podmiotu dokonującego sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Biorąc zatem pod uwagę przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, w stanie faktycznym przedstawionym przez Wnioskodawcę, stwierdzić należy, iż Spółce przysługiwało w całości prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturze VAT, dokumentującej zakup programu księgowego i obecnie nie zachodzi obowiązek dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.