Istota interpretacji:

Prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupionego motocykla oraz paliwa do motocykla.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Na podstawie umowy spółki cywilnej dnia 26 kwietnia 1993r. została założona spółka cywilna "M". W związku z ustawowym obowiązkiem przekształcenia w trybie art. 26 par. 4 Kodeksu spółek handlowych (Dz. U. Nr 94 poz. 1037 ze zm.) w dniu 12 grudnia 2001r. została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym spółka jawna pod firmą "ZAKŁAD PRODUKCJI ROLNEJ "M" Spółka jawna" w M, (KRS …). Spółka z tytułu prowadzonej działalności jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Decyzją wspólników Spółki postanowiono o zakupie motocykla z przeznaczeniem na potrzeby transportowe spółki. Zakupu dokonano od zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług podatnika, na podstawie wystawionej na Spółkę faktury VAT.

W związku z tym, iż całość sprzedaży dokonywanej przez Spółkę opodatkowana jest podatkiem VAT - zakupiony motocykl wykorzystywany będzie do czynności związanych ze sprzedażą opodatkowaną W trakcie eksploatacji motocykla na podstawie faktur VAT wystawionych na Spółkę dokonywany będzie również zakup paliwa.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego sformułowane w art. 86 ust. 3, 4 i 7 u.p.t.u. ma zastosowanie do wydatków poniesionych w związku z zakupem motocykla i jak w ewidencji zakupów VAT - do celów ustalenia podatku naliczonego - należy traktować podatek VAT zawarty w fakturze potwierdzającej zakup motocykla, który jako środek trwały, wykorzystywany będzie w prowadzonej działalności gospodarczej...

Czy ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego sformułowane w art. 88 ust. 1 pkt 3 u.p.t.u. ma zastosowanie do wydatków poniesionych w związku z zakupem paliwa do motocykla i jak w ewidencji zakupów VAT - do celów ustalenia podatku naliczonego - należy traktować podatek VAT zawarty w fakturach potwierdzających zakup paliwa, dokonywany w związku z wykorzystywaniem motocykla w prowadzonej działalności gospodarczej...

Zdaniem Wnioskodawcy, ustawa z 11 marca 2004r. o podatku od towarów usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej u.p.t.u.) nie definiuje pojęcia "pojazd samochodowy", natomiast zgodnie z uregulowaniami zawartymi w ustawie z 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003r. Nr 58, poz. 515 ze zm.) pojazdem samochodowym jest pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h (art. 2 pkt 33), a motocykl to pojazd samochodowy jednośladowy lub z bocznym wózkiem - wielośladowy (art. 2 pkt 45). Art. 2 pkt 6 u.p.t.u. w zakresie identyfikacji towarów odsyła do przepisów o statystyce publicznej, a w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w Dziale 34 zatytułowanym "Pojazdy mechaniczne, przyczepy i naczepy" wyszczególniono wszelkie rodzaje samochodów, ale bez motocykli, które zostały zaliczone do "Sprzętu transportowego pozostałego". Ponadto motocykl, będący środkiem trwałym spółki, zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych, do której odwołuje się ustawa z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) określająca stawki amortyzacji wyodrębnia w grupie 7 - środki transportu, podgrupę 74 - pojazdy mechaniczne i dla motocykli rodzaj 740 różny od rodzaju 741 samochody osobowe, jak również podgrupę 742 - samochody ciężarowe.

Racjonalny ustawodawca chcąc ograniczyć prawo odliczenia podatku VAT od zakupu motocykla i paliwa, w art. 86 ust. 3, 4 i 7 oraz w art. 88 ust. 1 pkt 3 u.p.t.u. zastosowałby zwrot "innych pojazdów mechanicznych" a nie jak to ma miejsce w cytowanej ustawie "innych pojazdów samochodowych".

Motocykle są innymi niż samochody, odrębnymi środkami transportu, a zatem ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego sformułowane w art. 86 ust. 3, 4 i 7 oraz w art. 88 ust. 1 pkt 3 u.p.t.u. nie mają zastosowania do wydatków poniesionych w związku z zakupem motocykla i paliwa do tego pojazdu. W przypadku opodatkowania podatkiem VAT całości sprzedaży dokonywanej przez Spółkę również cały podatek VAT zawarty w tych fakturach potwierdzających te wydatki podlega odliczeniu w ewidencji zakupów VAT. Stanowisko takie prezentuje również interpretacja indywidualna Dyrektora IS w Warszawie z 1/04/2010r. o sygnaturze IPPP2/443-86/10-2/MM.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 3 cyt. ustawy, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3.

Na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy dotyczącej podatku od towarów i usług, tj. ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), przepisy ograniczające prawo do odliczenia w związku z nabyciem samochodów osobowych oraz innych samochodów, a także paliwa do nich brzmiały następująco:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika:

• samochodów osobowych oraz innych samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kg, z wyjątkiem przypadków, gdy odsprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie na podstawie umów leasingu tych samochodów stanowi przedmiot działalności podatnika (art. 25 ust. 1 pkt 2),
• paliw silnikowych benzynowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych lub innych samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kg (art. 25 ust. 1 pkt 3a).
  
  

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęć: samochodu osobowego czy pojazdu samochodowego. Jednakże w art. 86 ust. 4 cyt. ustawy, ustawodawca m.in. określając pojazdy specjalne odsyła do przepisów prawa o ruchu drogowym. Oznacza to, iż dla potrzeb prawa podatkowego nie mogą być formułowane odrębne definicje, jeśli uprzednio zostały zdefiniowane w innych ustawach właściwych dla tego rodzaju zagadnień.

Zgodnie z art. 2 pkt 40 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), samochodem osobowym jest pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ich bagażu.

Innym samochodem, wymienionym w art. 2 pkt 42 ww. ustawy, jest samochód ciężarowy, którym jest pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków; określenie to obejmuje również samochód ciężarowo-osobowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków i osób w liczbie od 4 do 9 łącznie z kierowcą.

Natomiast motocykl, zgodnie z art. 2 pkt 45 ww. ustawy, jest to pojazd samochodowy jednośladowy lub z bocznym wózkiem – wielośladowy.

Występują zatem różne definicje samochodu osobowego, innego samochodu (np. samochodu ciężarowego) i motocykla, które pozwalają stwierdzić, że motocykl nie jest samochodem osobowym ani też innym samochodem.

Podstawowym aktem określającym ramy prawne opodatkowania podatkiem od wartości dodanej od dnia 1 stycznia 2007r. jest Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. Nr 347, poz. 1, ze zm.), a wcześniej Szósta Dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku – 77/388/EWG (Dz. U. UE. L. Nr 145, poz. 1 ze zm.)

Zgodnie z art. 17 (6) Szóstej Dyrektywy (oraz art. 176 obowiązującej Dyrektywy), podatek od wartości dodanej nie może być odliczany od wydatków niebędących wydatkami ściśle związanymi z prowadzoną działalnością. Do czasu przyjęcia przez Radę Unii Europejskiej przepisów określających kategorie wydatków niekwalifikujących się do odliczenia podatku od wartości dodanej, państwa członkowskie mogą zachować wyłączenia przewidziane w ich prawie krajowym w dniu ich przystąpienia do Unii. Wyłączenia te mogą dotyczyć podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych oraz nabywanych paliw. Istnieje zatem możliwość na gruncie prawa Unii Europejskiej stosowania ograniczeń w odliczaniu podatku naliczonego, pod warunkiem, iż ograniczenia te istniały w prawie krajowym w momencie przystąpienia do Unii Europejskiej.

Tym samym omawiany przepis art. 17 (6) Szóstej Dyrektywy formułuje zasadę "stand still" (klauzula stałości), przewidującą utrzymanie w mocy krajowych wyłączeń prawa do odliczenia podatku naliczonego, które obowiązywały przed wejściem w życie Szóstej Dyrektywy.

Z uwagi na cel przepisu art. 17 (6) Szóstej Dyrektywy pojęcie "prawo krajowe" odnosi się do krajowego systemu odliczania podatku od wartości dodanej obowiązującego i rzeczywiście stosowanego w chwili wejścia w życie tejże Dyrektywy. Klauzula "stand still" ma bowiem na celu uniemożliwienie nowym państwom członkowskim dokonania zmian swych wewnętrznych przepisów w związku z przystąpieniem do Unii Europejskiej w sposób, który oddalałby te przepisy od celów Dyrektywy.

W tym kontekście, utrata mocy ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w dniu akcesji Polski do struktur Unii Europejskiej i wprowadzenie przepisów nowych, zawierających ograniczenia w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego, samo w sobie nie może stanowić podstawy do stwierdzenia naruszenia art. 17 ust. 6 Szóstej Dyrektywy. Istotne jest bowiem ustalenie, czy nowe przepisy krajowe nie doprowadziły do rozszerzenia zakresu wcześniejszych krajowych wyłączeń prawa do odliczenia podatku.

W podobny sposób do opisanej kwestii odniósł się Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 22 grudnia 2008r. w sprawie C-414/07. Należy przy tym zaznaczyć, że ze względu na zbieżność w tym względzie regulacji Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. z regulacją Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977r., uwagi powyższe odnoszą się również do treści art. 176 tego aktu prawnego.

Analiza przytoczonych przepisów pozwala na stwierdzenie, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie samochodów jak również paliw używanych do ich napędu, obowiązujące w Polsce po dniu akcesji do Unii Europejskiej, rozszerzają zakres wcześniejszych krajowych wyłączeń tego prawa.

W art. 86 ust. 3 oraz w art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, pojawiło się bowiem pojęcie pojazd samochodowy, którym może być m.in. samochód osobowy, samochód ciężarowy jak i motocykl.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż Spółka z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Wspólnicy Spółki podjęli decyzję o zakupie motocykla z przeznaczeniem na potrzeby transportowe Spółki. Wnioskodawca wskazał ponadto, iż całość sprzedaży dokonywanej przez Spółkę jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, zatem zakup przedmiotowego motocykla będzie miał związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych tych podatkiem. Motocykl został zakupiony od zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług podatnika, na podstawie faktury VAT.

Jak wykazano wcześniej motocykl nie jest samochodem osobowym, ani też innym samochodem o ładowności do 500 kg, a zatem nie obejmują go zawarte w art. 25 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym wyłączenia z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Zatem w świetle powołanych wyżej przepisów prawa wspólnotowego i krajowego w przedstawionym stanie faktycznym, należy stwierdzić, iż z uwagi na fakt, iż nabywany przez Spółkę motocykl, o którym mowa we wniosku, będzie związany wyłącznie z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, Spółka ma prawo do obniżenia podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej zakup przedmiotowego motocykla oraz prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących zakup paliwa wykorzystywanego do jego napędu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje