Istota interpretacji:

Sposób obliczenia terminu, o którym mowa w art. 116 ust. 6 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2010 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniach 26 lipca 2010 r. oraz 3 sierpnia 2010 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu obliczenia terminu, o którym mowa w art. 116 ust. 6 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług –jest prawidłowe.

W dniu 10 maja 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 26 lipca 2010 r. oraz 3 sierpnia 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu obliczenia terminu, o którym mowa w art. 116 ust. 6 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku, oraz jego uzupełnieniu, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na produkcji wyrobów mięsnych. Nabywa produkty rolne od rolników ryczałtowych i dokonuje zryczałtowanego zwrotu podatku od towarów i usług. Aby zryczałtowany zwrot podatku zwiększył kwotę podatku naliczonego Spółka, zgodnie z art. 116 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, zobowiązana jest m. in. do dokonania na rachunek bankowy rolnika ryczałtowego zapłaty należności za produkty rolne, obejmującej również kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku, nie później niż 14. dnia, licząc od dnia zakupu, z wyjątkiem przypadku, gdy rolnik zawarł umowę określającą dłuższy termin płatności.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy do obliczania 14–dniowego terminu, o którym jest mowa w art. 116 ust. 6 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, należy stosować przepis art. 115 Kodeksu cywilnego, czy przepis art. 12 § 5 ustawy Ordynacja podatkowa...

Zdaniem Wnioskodawcy, do obliczania 14-dniowego terminu, o którym jest mowa w art. 116 ust. 6 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, należy stosować przepis art. 12 § 5 ustawy Ordynacja podatkowa.

Spółka wskazała, że przepis art. 12 § 5 Ordynacji podatkowej brzmi: "Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy", natomiast przepis art. 115 Kodeksu cywilnego brzmi: "Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy, termin upływa dnia następnego."

Wskazała, że różnica pomiędzy tymi przepisami polega na tym, iż zgodnie z Ordynacją podatkową przesunięcie ostatniego dnia terminu powoduje - oprócz dnia ustawowo wolnego od pracy - również sobota.

Podniosła, że zgodnie z przepisem art. 2 § 1 Ordynacji podatkowej, przepisy tej ustawy stosuje się do podatków, zatem przepisy dotyczące obliczania terminów winny być stosowane również do kwestii związanych z podatkiem od towarów i usług, wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym – w ocenie Spółki - 14-dniowy termin wskazany w art. 116 ust. 6 pkt 2 tej ustawy, winien być obliczany według przepisów Ordynacji podatkowej, dlatego w sytuacji przypadania ostatniego dnia terminu na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważać się powinno następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.