Istota interpretacji:

prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego od zakupionego samochodu ciężarowego oraz od zakupionego paliwa do przedmiotowego samochodu ciężarowego wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 29 lipca 2009r. będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu podatkowego nr IBPP1/443-499/09/MS z dnia 21 lipca 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca od 1995r. prowadzi działalność gospodarczą. Główny zakres działalności to handel hurtowy i detaliczny artykułami przemysłowymi. Wnioskodawca jest płatnikiem podatku od towarów i usług. W dniu 24 kwietnia 2009r. kupił samochód ciężarowy dla potrzeb prowadzonej działalności. Samochód kupiony został na firmę i wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Samochód posiada świadectwo homologacji producenta na samochód ciężarowy. Nabyty przez Wnioskodawcę samochód to Volkswagen Caddy, używany, ciężarowy (homologacja Pl.2679.10), pojemność silnika 1896cm3, ilość miejsc 5, ładowność 702 kg, rodzaj paliwa olej napędowy, rok produkcji 2008r.

Zakupiony samochód spełnia wymagania, o których mowa w art. 86 ust. 4 ustawy o VAT. Przy czym Wnioskodawca posiada odpowiednie zaświadczenie potwierdzające, że pojazd spełnia warunki, o których mowa w art. 86 ust. 4 pkt 1-4. Masa całkowita zakupionego samochodu wynosi 2252 kg.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle obowiązujących przepisów przysługuje Wnioskodawcy prawo do pełnego, 100% odliczenia podatku VAT przy nabyciu samochodu ciężarowego oraz prawo do odliczenia podatku VAT przy nabyciu paliwa do tego samochodu...

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu pełne prawo do odliczenia 100% podatku naliczonego VAT przy zakupie tego samochodu oraz możliwość odliczenia podatku VAT przy nabyciu paliwa wykorzystywanego w trakcie jego użytkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Generalna zasada określająca prawne możliwości odliczenia podatku naliczonego wyrażona jest w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT. Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do przepisu art. 86 ust. 3 ustawy o VAT, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Stosownie do ust. 4 ww. art. 86, przepis ust. 3 nie dotyczy:

1. pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2. pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50 % długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3. pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4. pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5. pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy;
6. pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7. przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
   1. odsprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
   2. oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.
   
   

Natomiast ust. 5 tego artykułu stanowi, iż spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ww. art. 86 ust. 4 pkt 1–4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Na podstawie powyższych przepisów należy stwierdzić, iż nabycie pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony uprawniające do skorzystania z pełnego odliczenia podatku naliczonego od ich nabycia, jest możliwe po spełnieniu wymagań technicznych przez konkretny pojazd, czego potwierdzeniem pozostaje treść zaświadczenia wydanego przez stację kontroli pojazdów w rezultacie przeprowadzonego dodatkowego badania technicznego.

Ponadto w myśl art. 88 ust. 1 pkt 3 cyt. wyżej ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż w dniu 24 kwietnia 2009r. Wnioskodawca kupił dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej samochód ciężarowy Volkswagen Caddy, używany, ciężarowy (homologacja Pl.2679.10), pojemność silnika 1896cm3, ilość miejsc 5, ładowność 702 kg, rodzaj paliwa olej napędowy, rok produkcji 2008r. Przedmiotowy samochód kupiony został na firmę i wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Samochód ten posiada świadectwo homologacji producenta na samochód ciężarowy. Wnioskodawca posiada odpowiednie zaświadczenie potwierdzające, że pojazd spełnia warunki, o których mowa w art. 86 ust. 4 pkt 1-4. Masa całkowita zakupionego samochodu wynosi 2252 kg.

Mając na uwadze przywołane powyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, iż według stanu prawnego obowiązującego w dniu zakupu samochodu oraz w dniu wydania niniejszej interpretacji ograniczeń przy odliczaniu podatku naliczonego nie stosuje się do nabycia pojazdów samochodowych oraz zakupu paliwa wykorzystywanego do napędu pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 4 ustawy o VAT, spełniających określone wymagania. Zgodnie z powołanym wyżej art. 86 ust. 5 ww. ustawy o VAT, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 4 pkt 1-4, stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań

Jeżeli zatem z będącego w posiadaniu Wnioskodawcy zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu oraz z dowodu rejestracyjnego pojazdu wynika – jak wskazano w treści wniosku – że ww. samochód Volkswagen Caddy spełnia wymagania, o których mowa w art. 86 ust. 4 pkt 1-4 ustawy o VAT, to Wnioskodawca dokonując zakupu przedmiotowego samochodu miał prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego VAT wynikającego z faktury dokumentującej jego nabycie, pod warunkiem jednak, iż przedmiotowy samochód służy wyłącznie wykonywaniu przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie Wnioskodawca dokonując nabycia oleju napędowego do wskazanego samochodu ma prawo (będzie miał prawo) do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego VAT wynikającego z faktur dokumentujących nabycie oleju napędowego wykorzystywanego do jego napędu, pod warunkiem, iż przedmiotowy samochód służy wyłącznie wykonywaniu przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Nadmienia się, iż w sytuacji wykorzystywania samochodu zarówno do czynności opodatkowanych jak i zwolnionych od podatku VAT, zastosowanie znajdą przepisy dotyczące odliczania częściowego podatku oraz korekty podatku naliczonego, zawarte w art. 90 i art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem oceniając stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać je za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.