Istota interpretacji:

dokonana na rzecz kontrahenta dostawa towarów nie może zostać uznana za zaliczkę na poczet wzajemnie świadczonej przez kontrahenta na rzecz Wnioskodawcy usługi lub dostawy towarów, w konsekwencji kontrahent nie powinien wystawiać faktury zaliczkowej (bowiem nie mamy do czynienia z zaliczką), z której Wnioskodawca mógłby odliczyć podatek naliczony.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

W zakresie prowadzonej działalności gospodarczej Sp. z o. o. (zwana w treści wniosku "Spółką" lub "Podatnikiem") zajmuje się przede wszystkim produkcją i dystrybucją napojów oraz tzw. syropów b, tj. koncentratów, z których nabywca (np. restauracja) wytwarza we własnym zakresie (zasadniczo przez ich rozcieńczenie w wodzie oraz nasycenie dwutlenkiem węgla) gotowe, przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji napoje. W związku z tą działalnością Spółka współpracuje z wieloma podmiotami, w szczególności na podstawie zawartej umowy (dalej: jako "Umowa") współpracuje z będącymi podatnikami polskiego podatku VAT nabywcami towarów Spółki oraz jednocześnie dokonującymi na rzecz Spółki dostawy określonych towarów lub świadczącymi na rzecz Spółki określone usługi (dalej łącznie jako: "Kontrahenci"). Dla celów niniejszego wniosku pojęcie Kontrahenta nie obejmuje jednak podmiotów świadczących usługi i dostarczających towary, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt 1 ustawy o VAT. Spółka i Kontrahent określani są także poniżej łącznie jako Strony.

W ramach powyższej współpracy pomiędzy Spółką a Kontrahentami mają miejsce m.in. sytuacje, w których:

• Spółka dokonała na rzecz Kontrahenta dostawy towarów (zaś Kontrahent zobowiązał się do zapłaty wynagrodzenia za tę dostawę) oraz

• Kontrahent zobowiązał się do wyświadczenia określonych usług lub dostawy towarów (zaś Spółka zobowiązała się do wypłaty wynagrodzenia za uzgodnione świadczenia przed odpowiednio wykonaniem usługi lub wydaniem towarów przez Kontrahenta).
  
  

Jednocześnie, zdarza się, iż w takiej sytuacji Strony dokonują następujących ustaleń odnośnie sposobu rozliczenia wzajemnych zobowiązań (rozliczenie ma miejsce przed wydaniem towaru lub przed wykonaniem usługi przez Kontrahenta):

• Spółka dokonuje potrącenia (kompensaty) swoich należności względem Kontrahenta z tytułu dostarczonych mu towarów z kwotą, którą Strony uzgodniły jako wynagrodzenie za usługi do wykonania których zobowiązał się Kontrahent lub za towary, które Kontrahent zobowiązał się dostarczyć (przy czym ustalenia poczynione pomiędzy Stronami uwzględniały zapłatę wynagrodzenia przed dostarczeniem towaru lub wykonaniem usługi przez Kontrahenta), Spółka zawiadamia Kontrahenta o szczegółach dokonanego potrącenia, alternatywnie

• Kontrahent dokonuje potrącenia (kompensaty) kwoty, którą Strony uzgodniły jako wynagrodzenie za powyższe usługi/towary (przy czym ustalenia poczynione pomiędzy Stronami uwzględniały zapłatę wynagrodzenia przed wydaniem towaru lub przed wykonaniem usługi przez Kontrahenta) z innymi zobowiązaniami wobec Spółki.
  
  

Zatem, do wysokości kwoty potrącenia (kompensaty), która to kwota może stanowić całość lub część wynagrodzenia z tytułu umowy, nie dochodzi do przekazania pomiędzy Stronami jakichkolwiek środków pieniężnych.

W takich przypadkach Kontrahent wystawia fakturę, która spełnia wymogi określone w § 10 Rozporządzenia w sprawie wystawiania faktur. Spółka otrzymuje oryginał takiej faktury (dalej: jako "Faktura Zaliczkowa" lub w odniesieniu do większej liczby przypadków "Faktury Zaliczkowe").

Należy podkreślić, że nabywane przez Spółkę towary i usługi w związku, z którymi wystawione zostały po dniu 1 maja 2004 r. lub wystawione zostaną w przyszłości faktury zaliczkowe, wykorzystywane były lub będą do wykonywania przez Spółkę czynności opodatkowanych podatkiem VAT lub dotyczą czynności, o których mowa w art. 86 ust. 8 i ust 9 ustawy o VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółce przysługiwało w przeszłości (w stanie prawnym począwszy od 1 maja 2004 r.) i przysługiwać będzie w przyszłości prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT wynikającego z faktur zaliczkowych...

Zdaniem Wnioskodawcy Spółce przysługiwało w przeszłości (w stanie prawnym począwszy od 1 maja 2004 r.) i przysługiwać będzie w przyszłości prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT wynikającego z faktur zaliczkowych.

Podatek od towarów i usług, będący podatkiem od wartości dodanej, jest podatkiem, którego zasadniczą cechą konstrukcyjną jest fundamentalne prawo podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, zaś kwotę podatku naliczonego w szczególności stanowi, stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1. z tytułu nabycia towarów i usług,
2. potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3. od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu
   
   

• z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4 (ust. 2 art. 86 powołanej ustawy).
  
  

Zatem, dla odpowiedzi na zadane pytanie istotne jest rozstrzygnięcie, czy w opisanym przypadku miało miejsce "dokonanie przedpłaty", i że "wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego". Zdaniem Spółki, taka właśnie sytuacja zaistniała.W szczególności należy stwierdzić, że stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o VAT oraz z uwzględnieniem cytowanego powyżej art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. b tej ustawy ustawodawca nie wymaga, aby dla powstawania obowiązku podatkowego dokonana przedpłata musiała mieć charakter gotówkowy. Jak wskazują chociażby J.Martini, P.Skorupa i M.Wojda w "VAT 2009. Komentarz" (Wydawnictwo CH. Beck, Warszawa 2009 " str. 329): "Należy uznać, że przepis ten ma zastosowanie zarówno do płatności dokonanych gotówka, przelewem bankowym, jak i na drodze wzajemnej kompensaty należności. W przypadku otrzymania zaliczki płatnej gotówką czy też przelewem bankowym moment otrzymania zapłaty jest bardzo prosty do ustalenia - istotny jest tutaj moment fizycznego otrzymania gotówki czy też uznania rachunku bankowego podatnika. W przypadku natomiast dokonania płatności zaliczki w drodze wzajemnej kompensaty należności, za moment otrzymania zapłaty należy uznać chwilę, kiedy zawarta zostaje umowa pomiędzy kontrahentami o wzajemnej kompensacie (ewentualnie moment dokonania kompensaty wskazany w tej umowie). Istotne wydaje się w takim przypadku, aby umowa taka miała formę pisemną, tak aby w przypadku ewentualnego sporu z organami podatkowymi stanowiła dowód otrzymania przez podatnika zapłaty."

Spółka w pełni podziela powyższy pogląd, który przenosząc na przypadek opisany we wniosku stanowi jednocześnie potwierdzenie jej stanowiska wyrażonego powyżej.

Do analogicznych wniosków można dojść czytając pismo Drugiego Urzędu Skarbowego Lódź-Bałuty z 30 sierpnia 2005 r. (sygn. III-2/443-57/33890/05/PJ), które wprawdzie dotyczyło interpretacji art. 19 ust. 13 pkt 2 lit d ustawy o VAT, jednakże rozstrzygało analogiczną kwestię rozumienia pojęcia "otrzymanie całości lub części zapłaty". W piśmie tym czytamy: "W przedmiotowej sprawie, jak wynika z załączonych do wniosku umów, z wpłaconej przez zamawiającego sumy (kaucji), w przypadku zakończenia danego etapu robót budowlano-montażowych, dokonuje się potrącenia zapłaty za wykonaną usługę. Jeżeli zatem wykonawca zaliczy całość lub część środków zgromadzonych na rachunku powierniczym zamawiającego na wynagrodzenie za wykonane usługi, powstanie obowiązek podatkowy na podstawie art. 19 ust. 13 pkt 2 lit d) ww. ustawy"

Biorąc pod uwagę przedstawione uwagi, zdaniem Spółki należy stwierdzić, że przysługiwało i przysługiwać będzie jej prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie otrzymanych faktur zaliczkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniu, podatnikowi o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1. z tytułu nabycia towarów i usług,
2. potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3. od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu
   
   

• z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.
  
  

Stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z powyższego wynika, iż warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest zatem bezpośredni lub pośredni oraz bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Poza tym podatnik dokonujący nabycia towarów i usług może odliczyć kwotę podatku naliczonego wskazana na określonych w przepisach dokumentach – takim dokumentem jest faktura VAT (lub dokument celny, ale nie dotyczy to niniejszej sprawy). Kwotę podatku naliczonego stanowi m.in suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług – również potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego. Ponadto odliczona może być kwota podatku naliczonego z tytułu transakcji podlegających opodatkowaniu.

Według art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy). Natomiast przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z przepisów podatkowych, nie wynika, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musi mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową - zapłatą może być inny towar lub usługa, albo mieszaną - zapłata w części pieniężna a w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

Przez umowę zamiany, zgodnie z art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując jednocześnie w charakterze dostawcy jak i nabywcy. Zapis art. 604 Kodeksu cywilny daje dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisów o sprzedaży. Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna. W wyniku zamiany każda ze stron wchodzi we władanie nabytego towaru jak właściciel. Na podstawie powyższego można stwierdzić, że umowa zamiany na gruncie podatku od towarów i usług jest niczym innym jak dwiema odpłatnymi dostawami towarów.

Z cyt. wyżej przepisów wynika, że kwotę należną (zapłatę), stanowi korzyść majątkowa, jaką podatnik uzyska lub ma uzyskać, w związku z wykonaniem czynności opodatkowanej. Jeżeli w obrocie gospodarczym następuje zamiana towaru na towar, towaru na usługę, a także zamiana usługi na usługę mamy do czynienia z transakcjami barterowymi. "Barter" oznacza wymianę bezpośrednią bez udziału pieniądza.

W przypadku transakcji barterowych, w tym również zamiany towarów, dostawa towaru stanowi zapłatę jeśli zostały spełnione następujące warunki:

• istnieje bezpośredni związek pomiędzy dokonywanymi wymiennie czynnościami dostawy towarów, czyli pomiędzy czynnością opodatkowaną a otrzymaną za nią zapłatą

• istnieje możliwość określenia wartości dostarczanych towarów w pieniądzu.
  
  

Jak wynika z powyższego realizowane w oparciu o umowę zamiany przeniesienie własności towaru lub usługi stanowi zatem czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów lub usług.

Dla potrzeb podatku od towarów i usług wielokrotne dostawy towarów lub świadczenie usług w ramach umowy barterowej podlegają opodatkowaniu jako czynności faktycznie dokonane (dokonana dostawa towarów i świadczenie usługi). Czynności te zgodnie z ogólnymi zasadami winny być udokumentowane fakturami VAT. Obowiązek podatkowy winien być określony odrębnie dla każdej ze stron zgodnie z przedmiotem dostaw towarów (świadczonych usług).

Stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Stosownie do art. 106 ust. 3 ustawy przepisy m.in. ust. 1 stosuje się odpowiednio do części należności otrzymanych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi.

Zasady wystawiania faktur VAT i innych dokumentów z nimi zrównanych uregulowane zostały szczegółowo w przepisach, obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008 r., rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337). Należy nadmienić, że uregulowania zasad wystawiania faktur VAT i innych dokumentów z nimi zrównanych są powtórzeniem unormowań zawartych w odpowiednich przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), obowiązującego do dnia 30 listopada 2008 r.

Na podstawie § 10 ust. 1 obecnie obowiązującego ww. rozporządzenia (odpowiednio § 14 ust. 1 rozporządzenia obowiązującego do dnia 30 listopada 2008 r.) jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano część lub całość należności od nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Stosownie do ust. 3 tego przepisu fakturę wystawia się również nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi każdą koleją część należności (zaliczkę, przedpłatę, zadatek, ratę).

W przypadku, gdy kontrahent dokonał dostawy towaru lub wykonał na rzecz Wnioskodawcy w ramach umowy barterowej usługę zanim Wnioskodawca dokona dostawy towaru na rzecz kontrahenta (zgodnie z zawartą umową) udokumentowaną fakturą VAT, to wcześniejsze wykonanie usługi przez kontrahenta nie może być traktowane jako zaliczka na poczet nie dokonanej jeszcze przez Wnioskodawcę dostawy towaru.

Jednocześnie należy zauważyć, że ustawodawca nie zamieścił w treści ustawy o podatku od towarów i usług definicji zaliczki ani przedpłaty. Zgodnie więc ze "Słownikiem języka polskiego PWN", zaliczka to część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet należności. Zatem zaliczkę wpłaca się na poczet przyszłej dostawy towarów lub przyszłego wykonania usługi przed faktyczną dostawą lub faktycznym wykonaniem usługi. Natomiast przez przedpłatę należy rozumieć określona sumę pieniędzy, stanowiącą część ceny towaru lub usługi, wpłacaną z góry w celu uzyskania gwarancji zakupu lub wykonania usługi w określonym terminie. Stosownie do powyższego, zaliczka jak również przedpłata jako zapłata na poczet przyszłej należności musi być powiązana z konkretną transakcją i oznacza płatność w pieniądzu. Tym samym należy stwierdzić, iż w sytuacji dostaw wzajemnych podlegających wzajemnemu rozliczaniu i odrębnemu opodatkowaniu, dostawy lub świadczenia usług dokonanych w ramach umowy barterowej nie uznaje się za zaliczkę na poczet przyszłej dostawy. W konsekwencji nabywca towaru lub usługi wzajemnej nie może uznać tego nabycia za zaliczkę, przedpłatę czy ratę na poczet swojej należności i nie może wystawić faktury ją dokumentującej.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca zawiera umowy o wzajemnej współpracy, w której każda ze stron zobowiązuje się do przeniesienia, na rzecz drugiej strony, własności rzeczy lub usługi. Udokumentowaniem tych świadczeń są wystawione faktury VAT o ekwiwalentnej wartości, rozliczane drogą wzajemnej kompensaty należności i zobowiązań. Wynagrodzenie określane jest w naturze. Zdarza się, że Wnioskodawca dostarcza towar wcześniej, zanim kontrahent dokona dostawy/świadczenia usługi. Do wysokości kwoty potrącenia (kompensaty), która to kwota może stanowić całość lub część wynagrodzenia z tytułu umowy, nie dochodzi do przekazania pomiędzy stronami jakichkolwiek środków pieniężnych. W takim przypadku kontrahent uznaje nabycie towarów Wnioskodawcy jako zaliczkę na poczet przyszłej dostawy/świadczenia usług i wystawia fakturę zaliczkową, która spełnia wymogi określone w § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337). Wnioskodawca otrzymuje oryginał takiej faktury. Spółka wskazuje, że nabywane przez nią towary i usługi, w związku którymi zostały/ będą wystawione faktury zaliczkowe wykorzystywane były/będą do wykonywania czynności opodatkowanych lub czynności, o których mowa w art. 86 ust. 8 i ust. 9 ustawy. W konsekwencji - zdaniem Spółki – posiada ona prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego z otrzymanej od kontrahenta faktury zaliczkowej.

Mając na uwadze przeprowadzoną analizę obowiązujących przepisów podatkowych w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż skoro dokonana na rzecz kontrahenta dostawa towarów nie może zostać uznana za zaliczkę na poczet wzajemnie świadczonej przez kontrahenta na rzecz Wnioskodawcy usługi lub dostawy towarów, w konsekwencji kontrahent nie powinien wystawiać faktury zaliczkowej (bowiem nie mamy do czynienia z zaliczką), z której Wnioskodawca mógłby odliczyć podatek naliczony.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za nieprawidłowe

Dodatkowo należy wyjaśnić, że Strony mogą swobodnie kształtować treść umów zawieranych między sobą. Organy podatkowe nie mają prawa ingerować w zawierane umowy i przyjęty w nich sposób rozliczeń pomiędzy kontrahentami, chyba że postanowienia umów naruszają przepisy prawa podatkowego, a to może być stwierdzone jedynie w drodze postępowania podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.