Istota interpretacji:

Czy przekazanie firmy przez Wnioskodawczynię swojemu mężowi, w sposób opisany wyżej, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT (naliczonym i należnym)?"

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni od dnia 1 grudnia 2001r. prowadziła działalność gospodarczą jako osoba fizyczna na zasadach ogólnych będąc podatnikiem podatku VAT (wg stawki 22% i 7%).

W 2009r. z przyczyn niezależnych od siebie, Wnioskodawczyni zmuszona była zlikwidować działalność.

W związku z powyższym, Wnioskodawczyni, wraz z mężem, podjęła decyzję, że jej działalność dalej kontynuowana będzie przez męża. W dniu 21 maja 2009r. mąż Wnioskodawczyni rozpoczął działalność jako osoba fizyczna w tej samej branży co Wnioskodawczyni, na zasadach ogólnych jako podatnik podatku VAT.

W dniu 27 maja 2009r. Wnioskodawczyni, jako właścicielka przedsiębiorstwa, w myśl art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 Kodeks cywilny, przekazała swoją firmę mężowi na podstawie umowy darowizny.

Z dniem 30 maja 2009r. Wnioskodawczyni zlikwidowała działalność gospodarczą, ze stanem magazynowym (zero złotych). Wnioskodawczyni posiada wraz z mężem wspólnotę małżeńską.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przekazanie firmy przez Wnioskodawczynię jej mężowi, w sposób opisany wyżej, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT...

Zdaniem Wnioskodawczyni, darowizna mężowi jej przedsiębiorstwa nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z obowiązującymi przepisami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Wstępnie Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zauważa, iż w piśmie z dnia 26 listopada 2009r. (data wpływu 26 listopada 2009r.) Wnioskodawczyni dokonała zmiany treści zadanego pytania, w porównaniu do treści zawartej we wniosku o interpretację indywidualną z dnia 23 września 2009r. Ponieważ ww. pismo Wnioskodawczyni z dnia 26 listopada 2009r. było konsekwencją telefonicznego wezwania tut. organu z dnia 25 listopada 2009r. o sprecyzowanie treści pytania, przyjęto, że pytanie Wnioskodawczyni przedstawione w tym właśnie piśmie jest ostateczne i w tej wersji zostało one przywołane powyżej. Podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie odnosi się do tej właśnie wersji pytania Wnioskodawczyni.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Ilekroć w ww. ustawie o podatku od towarów i usług jest mowa o sprzedaży, należy przez to rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ww. ustawy).

Pojęcie dostawy towarów ustawodawca zdefiniował w art. 7 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem pod pojęciem tym należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl natomiast art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie "transakcji zbycia", należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu "dostawy towarów", w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. "zbycie" obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).

Przepisy ustawy o VAT nie definiują terminu "przedsiębiorstwo". Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia "przedsiębiorstwo" wykorzystuje się regulację zawartą w art. 55#185; ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5. koncesje, licencje i zezwolenia;
6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8. tajemnice przedsiębiorstwa;
9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
   
   

Zatem składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Z wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni od dnia 1 grudnia 2001r. prowadziła działalność gospodarczą jako osoba fizyczna na zasadach ogólnych będąc podatnikiem podatku VAT (wg stawki 22% i 7%).

W 2009r. Wnioskodawczyni zlikwidowała działalność oraz podjęła decyzję, że będzie ona kontynuowana przez męża Wnioskodawczyni. W dniu 21 maja 2009r. mąż Wnioskodawczyni rozpoczął działalność jako osoba fizyczna w tej samej branży co Wnioskodawczyni, na zasadach ogólnych jako podatnik podatku VAT.

W dniu 27 maja 2009r. Wnioskodawczyni, jako właścicielka przedsiębiorstwa, w myśl art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 Kodeks cywilny, przekazała swoją firmę mężowi na podstawie umowy darowizny.

Z dniem 30 maja 2009 Wnioskodawczyni zlikwidowała działalność gospodarczą, ze stanem magazynowym (zero złotych). Wnioskodawczyni posiada wraz z mężem wspólnotę małżeńską.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przywołane powyżej przepisy, stwierdzić należy, iż o ile faktycznie majątek, o którym mowa we wniosku, stanowił przedsiębiorstwo, w rozumieniu art. 55#185; Kodeksu cywilnego, wówczas dokonana przez Wnioskodawczynię czynność (darowizna) nosiła znamiona zbycia przedsiębiorstwa, do której zastosowanie ma przepis art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji czynność ta nie podlega przepisom ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy zaznaczyć, iż analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w zakresie określonym przez art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny, czy będący przedmiotem darowizny majątek Wnioskodawczyni, o którym mowa we wniosku, stanowił przedsiębiorstwo w rozumieniu doktryny prawa cywilnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.