Istota interpretacji:

Prawo do odliczenia kwoty podatku należnego o pełna kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących opłat leasingowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 17 czerwca 2009 r. Wnioskodawca zawarł umowę leasingu operacyjnego, na podstawie której przedsiębiorstwo leasingowe oddało mu do odpłatnego korzystania samochód marki X, rok produkcji 2007, o dopuszczalnej masie całkowitej 5 ton, kwalifikowany jako samochód specjalny kempingowy, przeznaczony do przewozu do sześciu osób. Zainteresowany świadczy m.in. usługi związane z turystyką, rekreacją i sportem, a ww. samochód będzie wykorzystywany w takiej działalności gospodarczej – jako przedmiot wynajmu.

Opłaty leasingowe za korzystanie z samochodu składają się z kwot netto, które są powiększone o podatek od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przez leasingodawcę z tytułu opłat leasingowych za korzystanie z przedmiotowego samochodu w pełnej wysokości podatku VAT naliczonego...

Zdaniem Wnioskodawcy, na postawione wyżej pytanie należy odpowiedzieć twierdząco, to znaczy uznać, że będzie miał prawo do obniżenia podatku VAT należnego o pełne kwoty podatku VAT naliczonego przez leasingodawcę.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 z późn. zm. – dalej: ustawa), regułą jest, że w zakresie, w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego.

Samochód jest towarem w rozumieniu ustawy (art. 2 pkt 6 ustawy), a czynność wynajmu samochodu będzie opodatkowana podatkiem VAT (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy).

Spółka jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy.

Opisana powyżej reguła doznaje wyjątku w odniesieniu do samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. W przypadku takich samochodów podatek VAT należny można obniżyć o 60% kwoty podatku VAT naliczonego – nie więcej jednak niż 6.000 zł (art. 86 ust. 3 ustawy).

Przy leasingu sprawa ma się podobnie, przy czym ograniczenie do 60% kwoty podatku VAT naliczonego dotyczy podatku zawartego w kwotach opłat leasingowych, a kwota 6.000 zł winna być odnoszona do całego okresu korzystania z samochodu (art. 86 ust. 7 ustawy).

Zdaniem Spółki, przepis art. 86 ust. 7 ustawy, który zawiera odesłanie do ust. 3 tego artykułu, nie jest adresowany do przedmiotowego samochodu, ponieważ ten jest wprawdzie samochodem osobowym (według prawa o ruchu drogowym, samochód osobowy to taki, który jest przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż dziewięciu osób łącznie z kierowcą), ale jego masa całkowita przekracza 3,5 tony, wynosi bowiem 5 ton.

Oznacza to, że wnioskodawca może obniżyć podatek VAT należny o pełne kwoty podatku VAT naliczonego przez leasingodawcę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do brzmienia przepisu art. 86 ust. 3, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Art. 86 ust. 7 ustawy stanowi, iż w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż w dniu 17 czerwca 2009 r. Wnioskodawca zawarł umowę leasingu operacyjnego, na podstawie której przedsiębiorstwo leasingowe oddało mu do odpłatnego korzystania samochód marki Fiat, typ Dethleffs, rok produkcji 2007, o dopuszczalnej masie całkowitej 5 ton, kwalifikowany jako samochód specjalny kempingowy, przeznaczony do przewozu do sześciu osób. Zainteresowany świadczy m.in. usługi związane z turystyką, rekreacją i sportem, a ww. samochód będzie wykorzystywany w takiej działalności gospodarczej – jako przedmiot wynajmu.

W świetle powołanych wyżej przepisów prawa stwierdzić należy zatem, iż w przypadku samochodu będącego przedmiotem wniosku, nie znajdą zastosowania ograniczenia wynikające z art. 86 ust. 3 ustawy, ponieważ jego masa całkowita przekracza 3,5 tony. Jeżeli zatem, pojazd ten będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych, Zainteresowanemu przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących opłat leasingowych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.